Hoe een kat een muis vangt en opeet....

Door Tips en trends gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Hoe een kat een muis vangt en vervolgens opeet....Lees en huiver! Waarschuwing vooraf: bevat een aantal minder leuke foto's


Onze kat Julian
MIjn zoon mocht na het verdwijnen van zijn kat vorig jaar in november een nieuwe kat uitzoeken in het asiel. Het werd een mooie kater, die gecastreerd en al bij ons in huis kwam. Al vanaf de eerste dag dat hij zijn intrede deed bij ons in huis was hij zeer parmantig en leek hij nergens bang voor te zijn. In plaats van onder het bankstel te kruipen na thuiskomst, ging deze meneer vrolijk het hele huis verkennen. De honden buiten had hij daarbij ook al gezien. De naam Andy beviel mijn zoon echter niet en dus werd hij omgedoopt tot Julian. Het gekke hieraan is dat hij meteen naar deze naam luisterde. Alsof hij erop gewacht had om een andere naam te krijgen. (Even ter verduidelijking: mijn zoon is dol op de boekenserie van ‘de Vijf’ en daarin zit een personage met de naam Julian, vandaar dat de kater in kwestie deze naam kreeg).


Julian had dus ook totaal geen moeite met het zich aanpassen aan zijn nieuwe thuissituatie en was algauw opgenomen in het gezin. Ook de honden vormden geen enkel problem: de kennismaking vond plaats op initiatief van Julian zelf! Na zijn verplichte opsluiting om te wennen (zo hij dit al nodig had) besloot Julian de boel buiten te verkennen, daarbij steeds zijn grenzen verder verleggend om uiteindelijk gewoon buiten de tuingrenzen te gaan. Op zich geen probleem: we wonen vrij landelijk en er is vooral veel bos en weilanden om ons heen, dus Julian kan lekker rondstruinen. Dit rondstruinen levert nogal eens een vette buit op: een lekkere dikke rat, een duifje, een ander vogeltje enz. Helaas, hij heeft nog steeds niet begrepen dat we daar niet van gediend zijn en steevast wordt de buit dan in huis gebracht en in een hoekje van de keuken veroberd (zeer zeker geen smakelijk gezicht en het klinkt ook niet prettig…..Ik zal dit niet verder in details beschrijven, ik laat het geheel aan de fantasie van de schrijver over om zich hierbij een voorstelling te maken).


We hebben muizen in huis
Wanneer het begon en hoe weet ik niet, maar het heeft alles te maken met het feit dat we zo landelijk wonen. Nou ja en het is algemeen bekend dat als je er een hebt, je een huis vol hebt. Helaas kan ik dit alleen maar beamen: hoeveel muizen er zijn weet ik niet, ik weet alleen dat ze zich verstoppen achter mijn keukenkastjes en dat is zwaar irritant.


Afijn, Julian had al lang door dat er muizen in huis waren en raakte ook zwaar geirriteerd: nachten lang zat hij voor de keukenkastjes in de hoop dat er een 'blonde' muis bij zou zijn die hij lekker op kon smikkelen. Heel af en toe had hij geluk en dan was het raak en had meneer een lekkere maaltijd. Soms echter ontsnapte zo een muis ook en dan was het pech hebben zowel voor Julian alsook voor ons. Nu hadden de muizen zich namelijk verspreid.


Tja, wat ga je doen? We hebben het geprobeerd met muizenvallen, maar ik ben bang dat er naast de hele 'blonde' muizen in ons huis ook genieen zijn, want ze hebben het toch maar mooi voor elkaar gekregen om het lekkers weg te eten zonder dat de muizenval ze te pakken kreeg!
Natuurlijk was gif zetten ook een optie, maar ja, stel dat zo een muis gif zou eten en vervolgens in bedwelmde toestand tevoorschijn zou komen, waarna Julian een ‘lekker’ hapje zou hebben. Dan zou niet alleen de muis verdwenen zijn, maar onze kat zou ook het loodje leggen en dat wilden we niet. (Onze kinderen zijn zeer grote dierenvrienden en hebben helaas binnen minder dan 1 jaar tijd een aantal dieren verloren, dus voorlopig wil ik die toestanden niet meer meemaken).
Afijn, goede raad is duur, want muizen is huis is zeer zeker geen hygienische situatie.


Julian in actie
Op een dag werd ik helemaal gek: terwijl ik rustig zat hoorde ik geknaag van muizen in allerlei dozen. Hier hielp maar 1 ding: aanpakken die handel. En ja hoor, na wat heen en weer gezoek zag ik twee grote muizen in een doos. Julian was er inmiddels ook al bijgekomen en in actie gekomen: hij sprong in de doos en binnen no time waren de muizen in zijn maag verdwenen. In een hoekje van de doos was echter ook een nestje met kleine muisjes. Alhoewel ik een grote dierenvriend ben, besefte ik wel dat deze kleine schatjes al gauw grote muizen zouden zijn en dan zou de plaag alleen nog groter worden. Nee, Julian moest zich ook tegoed doen aan deze ‘schatjes’. Nou , na zo veel muizen was zijn maag wel even gevuld en voorlopig was er rust in de tent……Dacht ik tenminste………..


Helaas, er zaten nog steeds muizen achter de keukenkasten. Een van die muizen had zich echter verplaatst en onze Julian had dit in de gaten gekregen. Steevast lag hij dan ook elke nacht op de loer om de muis in kwestie bij het minste of geringste verschijnen te kunnen pakken.


En hoera! Van de week was het dan zover: de muis was tevoorschijn gekomen en Julian liet er geen gras over groeien. Voordat de muis besefte wat er gebeurde had Julian hem al te pakken. Wie gedacht had dat het een verhaal van hap-slik-weg is geworden, heeft het glad mis. Een kat zal een gevangen hapje nooit meteen opeten. Eerst zal met het hapje gespeeld worden (ja, ja, ik weet, en wij onze kinderen maar leren dat ze niet met hun eten mogen spleen :-). Dit spelen heeft te maken met het feit dat de kat hiermee een beetje inzicht krijgt in de algehele gezondheidstoestand waarin het ‘hapje’ verkeerd. Immers, een muisje dat traag is in het spel zal lichamelijk wel het een en ander mankeren en zal dus alleen door de kat gedood, maar niet gegeten worden. Helaas zijn er wel uitzonderingen en zal een kat zich wel degelijk tegoed doen aan bijvoorbeeld een vergiftigde muis, met alle gevolgen van dien…..


Goed, om op mijn verhaal terug te komen: Julian had de muis te pakken en meegenomen naar de woonkamer. Dit leverde een gewelidg schouwspel op! De muis was niet voor de ‘poes’ en ging op zijn achterpoten staan en haalde werkelijk uit naar Julian. Stom genoeg had ik de camera niet snel genoeg klaar en kon ik hiervan geen plaatje schieten. De rest van het verhaal kon ik echter wel op de gevoelige plaat vastleggen en hieronder zie je hoe het afliep met de muis……

 

 

Julian met muis. De muis probeert ervan door te gaan....

 

 

 

 

                Laat het muis-en-kat- spelletje maar beginnen......

 

  Julian zit vlak bij de muis zijn (of haar) staart......

 

 

 

 

 

                                                          Hap, slik weg.... En de muis had pech!

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hahaha, dat is pech voor die muis!
Tja, zo gaat dat nu eenmaal. Ook al vind ik het ook moeilijk.
Heel goed beschreven!
Ik ben blij dat je op een natuurlijke manier van je muizen af bent gekomen, ook al is het ergens wel zielig, maar het is ook de natuur en geen pretje om muizen in je huis te hebben. De laatste foto vergeet ik maar snel, want net als @Karazmin draai ik mij even om bij dat soort momenten.
Ik zou ook geen muizen in mijn huis willen. leuk beschreven.
op die momenten doe ik mijn ogen dicht bij natuurprogramma's
daar kan ik me wel wat bij voorstellen Karazmin!
Tjaa, het is de eerlijkste manier wellicht maar toch..... arme muis