x

Misbruik melden

Bedankt dat je Plazilla wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

Teveel om uit te leggen. Deel 2.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 12:38

Teveel om uit te leggen. Deel 2.

Klik hier als je deel 1 gemist hebt.

Als Nicole in de spiegel kijkt, ziet ze nog steeds twee bloeddoorlopen ogen.  De make-up is er inmiddels allemaal af, ze kan nu zeggen dat ze shampoo in haar ogen heeft gekregen, en dat ze daardoor rood zijn. Dat is één probleem opgelost. "Nu alleen het andere probleem nog." Wat moet ze nou doen met de zwangerschap. Erover liegen tegen haar vriendje en ouders, en dan een abortus ondergaan. Ondanks dat dit tegen haar principes ingaat, of de waarheid vertellen en maar hopen op een goede afloop...

De juiste keuze

Nicole trekt een spijkerbroek aan met een paarse kabeltrui. Deze is lekker wijd, ondanks dat je nu nog niets ziet van de zwangerschap voelt ze zichzelf hier prettiger in. Ze wikkelt een  rode handdoek om haar blonde lange haren, trekt haar sloffen aan, en kijkt voor de laatste keer in de spiegel, voordat ze de badkamerdeur achter zich sluit.

"Daar ga ik dan... kijken wat voor verassing Ricardo en mijn ouders hebben." Met een steen in haar maag loopt ze de krakende trap af. Het was doodstil in de huiskamer, waar is iedereen gebleven? Nicole kijkt vanaf de trap de woonkamer rond, maar ziet niemand. Het huis lijkt verlaten. Ze loopt vanuit de woonkamer door naar de open keuken, en ziet een bordje staan die haar verzoekt om naar de tuin te gaan.

Nicole doet wat het bordje haar heeft opgedragen en verlaat de keuken om via de bijkeuken naar de buitentuin te gaan. Het eerste wat ze ziet zijn witte ballonnen in hartvorm, en witte hartjes slingers en nog een bord met een rode doek erover heen. "Wat is dit voor flauwekul." Vraagt ze zichzelf af. Hoe leuk ze dit altijd gevonden zou hebben, nu vindt ze er niets aan. Nicole heeft andere zorgen aan haar hoofd, dan een verassing waarvan ze altijd van gedroomd had. Ricardo wist hoe graag ze verast wilde worden, en via bordjes naar een plek geleid wilde worden waar hij haar ten huwelijk zal vragen.. "Huwelijk.. nee, dat meen je niet. Hij gaat me toch niet ten huwelijk vragen."

Nicole word misselijk van de gedachten dat hij haar ten huwelijk zal gaan vragen, of komt dit door de zwangerschap? Ze voelt haar maag draaien en word duizelig. Strompelend zoekt ze de weg terug naar de keuken en sproeit wat koud water in haar gezicht. Hier knapt ze van op, maar wat moet ze nou gaan doen. Nicole kan moeilijk niet op komen dagen voor de verassing, want  dan zouden ze haar gaan zoeken, maar als ze wel ging, en hij zou haar ten huwelijk vragen wat moest ze dan zeggen?  Ze weet niet wat de juiste keuze is. Ze schaamt zich en voelt zichzelf een verader.


"Sterk zijn Nicole, je kan het." Sprak ze zichzelf streng toe. Nicole neemt dezelfde weg als net, maar loopt nu naar het bord met de rode doek. Ze pakt het doek met twee handen vast en trekt deze met één ruk eraf. Er verscheen een foto van Ricardo en Nicole waarop ze samen stonden in een innige omhelzing. Hij in een smoking en zij in de trouwjurk van haar moeder. Die foto is gemaakt toen ze voor de grap trouwkleding aangetrokken hadden en naar haar ouders toegegaan waren met de mededeling dat ze getrouwd waren. Haar ouders konden er eerst niet om lachen, maar toen ze zagen dat het een grap was vonden ze het een goede geslaagde grap. Nicole moest lachen toen ze aan het gezicht van haar ouders dacht. Een mooie tijd... we hadden net twee weken verkering, maar wisten zeker dat we altijd bij elkaar zouden zijn. Toen was ze ervan overtuigd, dat is nu niet meer het geval.

Ze vervolgd haar weg door het volgen van de witte hartjes slinger. Ze hebben een grote tuin, met veel groene bomen en bloemen. Nicole komt er graag om na te denken als iets haar dwars zit. Nicole heeft een vermoeden waar de slingers haar naar toe wijzen, namelijk naar het bankje op het prieeltje achter in de tuin. Haar vermoedens werden waarheid, want daar zat Ricardo bij het prieeltje boven op haar paard Amigo. Hij draagt een zwarte smoking met een rode das. Zijn haren zijn netjes in model gebracht, hij heeft er echt werk van gemaakt. "Kom ik aan, met mijn rode ogen en rode handdoek. Belachelijk." Even vergat ze zwanger is, Nicole wist niet waar ze moest kijken. Ricardo stapt van Amigo af en loopt naar Nicole toe met een grote glimlach op zijn gezicht. Nicole voelt tranen in haar ogen branden: "Prachtig." Zegt ze zacht. "Lieve Nicole, je weet dat ik heel gelukkig met je ben. En dat je alles bent wat ik ooit in een vrouw gezocht heb."Nicole knikt en blijft Ricardo aankijken in zijn donker bruine ogen. "Je bent mijn meisje, en dat zal altijd zo blijven wat er ook gebeurt we blijven samen. Graag zou ik je niet alleen als me meisje hebben, maar meer als mijn vrouw. Wat ik eigenlijk wil zeggen is..." Ricardo gaat op één knie zitten en pakt de rechter hand van Nicole: "Wil je met me trouwen?" Nicole kan haar tranen niet langer onderdrukken ze laat ze langs haar wangen lopen en blijft Ricardo strak in zijn ogen aankijken. Ze zou niets liever willen, maar hij weet niet dat ze zwanger is van een ander...

Wordt vervolgd... in boekvorm.

Groeten,

Sabrina Jansen

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.