Hoofdstuk 8 van een verhaal over pesten.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 13:14

Hoofdstuk 8 van mijn kinderboek is af. Marlies gaat in dit hoofdstuk spijbelen van school, omdat ze bij de knappe Levi wilt zijn. Maar Levi vraagt haar om geld te stelen van haar moeder, zou Marlies het doen? Lees snel verder hoe dit afloopt. Onderaan de pagina vind je een opsomming van alle hoofdstukken zo kan je op je gemak nog eens terug lezen.

Hoofdstuk 8:

 

Het gras voor het huis van Marlies stond veel te hoog. Marlies maait dit één keer per week. Maar door haar gebroken rib lukt dit niet meer.  Haar schooltas kan ze ook niet tillen, en nu heeft ze een trolley van haar oma. Het is een feloranje met zwarte bloemen. Ze hoort de andere kinderen al lachen bij de gedachten dat ze met die trolley naar school moet lopen. Toen ze dit tegen haar moeder zei, kreeg ze als antwoord: "Je moet blij zijn dat je die van oma mag lenen. Dat is toch juist lief van haar?" Marlies vond het ook lief van haar oma maar toch, die kleuren en die bloemen. "Niet teveel aan denken" zei ze tegen zichzelf.

Ze keek naar de klok en zag dat het 8.15 was. Tijd om naar school te gaan. Ik ben al laat. Ze deed haar broodtrommel en haar beker vlug in de trolley. Onderweg naar de voordeur stootte ze met de trolley tegen de deurstijl aan. Ze hoorde haar moeder mopperen. "Moet het kapot, Marlies?" Ze schonk er geen aandacht aan en liep verder. " Doei mam. Tot vanmiddag." Marlies liep de deur uit en sloot deze achter haar. Ze vond het wel vreemd dat haar moeder nog thuis was, normaal gesprokken was ze al naar de werk toe.

baf9c685d20a7e8c66e126c0355c0f2ba2xvazEu

Marlies liep de lange straat uit en kwam bij de eendenvijver aan. De eenden kwamen met zessen tegelijk naar haar toegelopen. Ze zouden wel honger hebben. Marlies had geen tijd om te kijken want ze was laat voor school. De trolley stuiterde over de ongelijke stoeptegels van de straat. Ze keek op haar horloge en zag dat het half 9 was.  Om half 9 gaat de schoolbel, ik ben te laat. Ze wilde wel sneller lopen, maar dat lukt niet haar rib doet veel te pijn. Toch probeerde ze het, maar ze was nog geen meter verder of ze kreeg weer last van de stekende pijn in haar zij. Ze moest even stil gaan staan om bij te komen. Nu kom ik helemaal te laat, dacht ze bij zichzelf.

Toen ze in de buurt was van het schoolplein, zag ze dat deze leeg en verlaten was. Haar horloge gaf 8.45 aan. Een kwartier te laat. Wat zou de meester daar van vinden? Ze wilde de poort open  maken toen ze in eens een jongens stem achter haar hoorde. "He... Marlies. Ken je me nog?" Marlies keek om en keek recht in de blauwe ogen. Ze herkende de jongen met het blonde haar meteen. Het was Levi uit het ziekenhuis. Marlies bloosde toen ze zijn ogen zag. "H.. H... Hoi..." Stotterde Marlies.  "Ga je met mij mee?" vroeg Levi. "Ik heb les. Moet jij niet naar school?" Marlies de rode kleur van haar wangen nam af.  "School.. wat heb je daar aan? Je kan toch veel beter plezier maken als je jong bent?" Hij veegde het haar uit zijn gezicht. "School is wel belangrijk. Anders krijg je later geen goede baan." Zei Marlies. "Vast wel... dat komt allemaal goed. Ik ga nu plezier maken. Als je wilt mag je mee?" Marlies keek naar het schoolgebouw en zei "Oké... heel even dan. Maar dan alleen omdat ik toch al te laat ben op school." Samen liepen ze weg  van de poort van het schoolplein. "Laat je trolley maar staan, die halen we straks wel op." zei Levi tegen Marlies. Marlies liep naar de bosjes vlakbij het schoolplein en zette daar haar trolley in zodat niemand deze zou zien.

"Wat gaan we eigenlijk doen?" vroeg Marlies. "Dat zie je zo wel. Loop maar gewoon met mij mee." Marlies deed wat haar gevraagd werd en liep met Levi mee. In eens stopte hij en draaide zich om "Sorry... voordat ik het vergeet. Ik heb je gemist." Hij drukte zijn warme lippen op die van haar. Marlies voelde de warme gloed door haar lichaam gaan. Het was dus echt geen droom in het ziekenhuis. Ze voelde zijn  warme handen op haar wangen. Zijn lippen maakte hij los van de hare. "Je bent mooi..." Marlies was helemaal rood aangelopen. Ze wist niet wat ze moest denken. Maar ze wist wel wat ze wilde. Ze wilde met hem mee. Samen liepen ze verder steeds verder van het schoolgebouw vandaan.

14b1445babf266e276c92842c59b6102c2FtZW4t

Ze hadden al een kwartier gelopen maar ze waren nog niet ver. Marlies kon niet hard lopen met haar gebroken rib. "Gaat het met je ribben? " vroeg Levi. "Het gaat wel..." loog Marlies eigenlijk ging het helemaal niet. Het deed ontzettend zeer. "Kunnen we even gaan zitten?" vroeg ze. "Even wachten, we zijn er bijna." Ze liepen nog een stukje verder en kwamen bij de ingang van het bos. Het was een mooi bos, waar verschillende bomen gepland stonden. Zo stonden er populierenbomen en kastanjebomen. De bladeren aan de bomen hadden verschillende kleuren groen, een geel en rood. Onder de bomen lagen verschillende bladderen die van de takken zijn gevallen. Marlies zag een bruin mandje staan midden in het bos op een open plek, er lag een blauw geblokt kleed op de grond. En er stond een vaasje met een rode roos erin. "Ga maar lekker zitten." Levi wees naar het kleed op de grond. Marlies vond het echt heel ...lief wat Levi... gedaan had en ging zitten op het kleed. Levi ging naast haar zitten en keek haar diep in de ogen aan. Marlies begon weer te blozen. "Je bent echt mooi. Dat hoor je vast vaker." Zei Levi. "N.. N.. Nee eigenlijk nooit." Marlies werd helemaal zenuwachtig.

Levi maakte de bruine mand open en pakte daaruit een bakje met boterhammen en twee flesjes cola.  "Je hebt toch wel honger?" vroeg hij.  Marlies kon eigenlijk niet eten door de knoop in haar maag. Maar wilde niet onbeleefd zijn en zei toch "ja." Ze pakte de boterham waar jonge kaas op zat en begon met kleine hapjes te eten. Levi bleef maar naar haar kijken. "Wat kijk je de hele tijd?" vroeg Marlies. "Hoe kan ik nou ergens anders naar kijken dan naar jou? Jij bent het mooiste wat hier is." Marlies keek weg maar een warme hand pakte haar wang en richtte haar gezicht terug op die van hem. "Niet wegkijken, ik wil je mooie bruine ogen bekijken." Marlies voelde de vlinders door haar buik fladderen. "Wil je me vriendin worden, Marlies?" Marlies liet van de schrik haar brood vallen. "J.. j.. jou vriendin?. Ja dat zou ik graag willen." Marlies kon wel een gat in de lucht springen want nog nooit had een jongen dat aan haar gevraagd. Een jongen had nog nooit met haar gepraat. Levi kuste Marlies vlug op haar mond.
Marlies keek op haar horloge en zag dat het inmiddels al 11.30 was. De ochtendlessen waren bijna voorbij. "Wat kijk je op je horloge? Je hoeft toch niet weg?" vroeg Levi. "Ik moet eigenlijk terug naar school." Levi keek verdrietig weg. "Als dat moet dan moet dat maar." Marlies voelde zich schuldig. "Vandaag blijf ik bij jou. Dan ga ik morgen weer naar school." Er verscheen een lach op Levi's gezicht en Marlies lachte terug. Ze voelde hoe Levi haar hand pakte. "Ik wil iets vragen aan je. En ik hoop dat je dit voor mij wilt doen?" vroeg Levi. "Ik zal alles voor je doen." zei Marlies. "Ik wil graag een ketting voor je kopen zodat iedereen kan zien dat we bij elkaar horen. Alleen ik heb daar nu geen geld voor. Zou jij geld aan mij kunnen lenen? Zodat ik de ketting voor je kan kopen. Wanneer ik dan het geld terug heb dan krijg je het weer van mij?" Marlies twijfelde maar pakte haar portemonnee om te kijken hoeveel geld ze bij had. Er zat maar 10 euro in haar portemonnee. "Ik heb niet meer dan 10 euro en ik krijg mijn zakgeld pas volgende week." Levi keek om zich heen...  "De ketting kan ook even wachten." Levi keek verdrietig naar Marlies. "Ik wil deze graag nu voor je kopen. Kan ik anders die 10 euro al lenen. En dat je morgen 40 euro meeneem naar school. Ik wacht dan bij het schoolplein voor schooltijd zodat je mij de 40 euro kan geven. Dan kan ik morgen de ketting kopen en kan ik deze morgen middag bij je om doen." Marlies pakte de 10 euro uit haar portemonnee en gaf deze aan Levi. "Ik weet alleen niet of ik voor morgen 40 euro heb." Zei Marlies. "Je kan daar vast wel aan komen. Misschien dat je het bij je moeder kan lenen. Zonder dat ze het weet. Je haalt het uit haar portemonnee. En dan doe je dat volgende week terug in haar portemonnee." Marlies probeerde niet naar Levi te kijken, want dan zou ze niet kunnen zeggen dat ze dat niet doet. "Ik ga niet stelen van mijn moeder." reageerde Marlies. "Ik zeg niet dat je moet stelen. Ik vraag of je het kan lenen en dan volgende week terug kan doen in je moeders portemonnee. Ik doe het allemaal voor jou, ik wil voor jou een ketting kopen." Marlies keek weer recht in de blauwe ogen. "Oké... ik doe het..." zei Marlies zachtjes. Levi gaf Marlies een knuffel. "Ik ben trots op je...."

4ac80452b7ac2e26dbf603aa642e039fZ2VwZXN0

De andere hoofdstukken uit deze serie vind je hieronder:
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
Hoofdstuk 3
Hoofdstuk 4
Hoofdstuk 5
Hoofdstuk 6
Hoofdstuk 7
Hoofdstuk 8
Hoofdstuk 9
Hoofdstuk 10
Hoofdstuk 11
Hoofdstuk 12
Hoofdstuk 13

Liefs,
Sabrina

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nogmaals bedankt voor u duim Jack. Dat doet me goed dat u duimmachine mijn stuk waardeert.:)
Ik ben vandaag met mijn gezin in het bos! Ik vier weekeind!
Onze automatische duimmachine zegt; U heeft met uw stuk een duim verdiend!

Duim dus hier!
Dank je wel Rina Jansen, ik ben zelf ook erg trots op mezelf dat ik dit kan.
heel erg goed van je hoor !
Heftig verhaal mooi opgebouwd...lees je vervolg! Duim Taco
Inderdaad, ik was even in de war. Hoofdstuk 9 is geplaatst. :D
Dank je Taco, het is inderdaad wel heftig en als ik erover schrijf zit ik ook helemaal in het verhaal. Maar ik vind het een goed onderwerp om over te schrijven niet alleen omdat ik er zelf ervaring mee heb maar ook omdat het zo'n actueel onderwerp is waar wat aan gedaan moet worden.