Gedicht: Ik kon alleen mezelf redden

Door Galaxy gepubliceerd op Thursday 01 August 10:40

Gedicht: Ik kon alleen mezelf redden.

1eb815892d03b24be5f0b20c3d751df7.jpg

Je aanraking voelt koud,
je lippen gevoelloos.
De kleur is uit je gezicht verdwenen,
dit is geen goed teken.

Het is mijn schuld,
had ik maar meer geduld.
Te laat voor schuldgevoel,
jij hebt er niets meer aan.

In je rechterhand had je een ring,
hij was voor mij, voor onze verloving.
Ik wilde de ring pakken,
voelde de grond onder ons wegzakken.

Mezelf kon ik redden,
maar jou... jammer genoeg niet.

Telkens zie ik het beeld van de laatste keer dat ik je zag,
keer op keer zie ik hoe je daar lag.
Mijn ogen hoef ik niet te sluiten,
telkens zou ik op dat akelige beeld stuiten.

Groeten,

Sabrina Jansen

Gedichten over liefde: http://gedichten-liefde.plazilla.com/

Gedichten over verdriet: http://gedichten-verdriet.plazilla.com/

Gedichten: http://gedichten-sabrina-jansen.plazilla.com/

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi gedicht heeft me diep geraakt
Mooi hoor
Komt heftig op me over
Goe duidelijk artikel van u
Mooi gedaan Sabrina!