Gedicht: Niemand

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 12:00

Gedicht: Niemand.

643ac9593f071826c2bc21a8bdc62376_medium.

Niemand ziet je staan,
iedereen laat je voorbij gaan.
Elke dag het zelfde lied,
niemand die jouw pijn ziet.

Met zijn allen tegen één,
ze vinden zichzelf niet gemeen.
Je wilt dat het stopt,
maar alles wat ze zeggen dat is wat jij opkropt.

Niemand kan je helpen,
niemand kan de wonden die je hebt stelpen.
Niemand ziet jouw pijn,
niemand vindt gepest worden fijn.

Kon er maar één keer iemand zijn,
die voor jou opkwam, voor jou pijn.
Zal dit ooit voorkomen?
en zal het dan ooit nog goed komen.

Je voelt je heel eenzaam,
en ook onbekwaam.
Wat voor kwaliteit heb je nou van leven?
of zal je het gewoon op moeten geven?

Dit kan je niet,
want dan doe je je ouders teveel verdriet.
Voor hun zet jij je eenzaamheid opzij,
want ze houden van je, ja, allebei.

Meer van mij lezen: www.sabrina-jansen.nl

Groeten,
Sabrina Jansen

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Echt heel goed geschreven, en heel raak. En zo heb ik me ook gevoeld. Alle begrip... Sterkte!
Mooi. Voel de eenzaamheid er in terug. Mooi verwoord.
Onwijs mooi gedicht wat je aan het denken kan zetten.