Erotisch verhaal: De indiaan met blauwe ogen (deel 2).

Door Maansteen gepubliceerd op Saturday 08 December 21:29

Dit is het tweede deel van een erotisch / romantisch verhaal over een indianen-avontuur.

Deel 1:  http://www.xead.nl/erotisch-verhaal-de-indiaan-met-blauwe-ogen-deel-1

Het dansen van de mannen houdt op en ze ploffen merendeels voor de grote jagerstent neer die vooraan in het mannenkamp staat en drinken. De drum begint opnieuw met een ritme van verschillende klanken en vele vrouwen lopen naar de cirkel om te dansen. Ik kijk ernaar en vind het prachtig om te zien hoe deze vrouwen intuïtief, gracieus en haast sensueel bewegen. Als het ritme van de muziek verandert, dansen de vrouwen ineens allemaal dezelfde dans, met dezelfde passen gevolgd door dezelfde houdingen. Alle armen zijn op hetzelfde moment in de lucht en alle voeten stappen synchroon door het zand. Ik kijk er met veel plezier naar tot Floor om de bank heen loopt en ook mee begint te dansen. Ze kent de passen en vol bewondering en respect voor haar moed kijk ik naar haar. In mijn hoofd repeteer ik de passen die steeds volgens een vaste volgorde om beurten terug keren. Maar als ik door heb hoe de dans in elkaar steekt veranderd het ritme en dansen alle vrouwen weer hun eigen ingegeven intuïtieve dans wat ik niet goed aandurf. Floor komt met een stralend gezicht weer naast me staan en heeft een momentje nodig om op adem te komen. “Dansen in het zand is een ware “work-out”, hijgt Floor en ik moet lachen om de pretlichtjes in haar ogen.

Als het ritme weer veranderd en de vrouwen wederom dezelfde dans dansen waag ik het erop en loop de cirkel in. Ik moet even inkomen, maar vrij snel heb ik de passen en het ritme te pakken, geniet ik intens van het bewegen en ben ik gestopt met denken. Een enkel moment waan ik me in een gevoel van ‘vrijheid’ waar ik al meer dan een week zo’n grote behoefte aan heb. Als het ritme weer veranderd kan ik niet stoppen al voel ik me ietsjes licht in mijn hoofd. Ik dans net als de andere vrouwen intuïtief op de klanken van de drum en durf me vrij te bewegen. Mijn heupen komen los en dans vol overgave tot Floor me uiteindelijk uit de cirkel haalt. Ze loodst me richting de paardenkraal en verteld me onderweg dat ik de aandacht had van zo goed als alle mannen in het kamp en hoewel het heerlijk was om te dansen bekruipt me een gevoel van schaamte. Daar was ik niet op uit geweest, op aandacht, voor dat ene moment wilde ik alleen maar vrij zijn.
 

“Lieve Aardmoeder wat kan deze vrouw dansen, nog nooit heb ik een vrouwenlichaam zo zien bewegen. ‘Tunkasila’ sta me bij, want mijn lichaam wil deze vrouw beminnen. Waarom was ik het vertrouwen kwijt geraakt in wat me was getoond en had ik besloten mijn eigen plan te trekken ? Was ik maar niet zo arrogant geweest om de beslissing te nemen over wat juist was of niet en vader gewoon de waarheid  verteld. Nu heb ik me goed in de nesten gewerkt en zal ik mijn verlangen de kop in moeten drukken, ze is verboden terrein maar het vuur ‘peta’ is ontstoken”!

Ik aai de zwart witte hengst om mezelf te kalmeren, zoek ik troost in zijn aanwezigheid en in onze prille vriendschap. Als ik aan twee kanten zijn tegelijk zijn hals krabbel legt hij zijn hoofd op mijn schouder en port met zijn neus tegen me aan als hij geen aandacht krijgt. Ik ga in de kraal staan terwijl Floor naar me kijkt, zet mijn handen op zijn rug en zet ik me met mijn voeten af. Ik strek mijn armen, steun erop en zwaai mijn been over zijn rug. De hengst zet een paar nerveuze stappen, maar als ik rustig begin te praten op kalmerende toon staat hij op zijn gemak en buig ik me voorover om het dier te omhelzen terwijl ik mijn liefde voor het dier ervaar. “Doe je voorzichtig Nina”? “Red jij je even terwijl ik opzoek ga naar Imala”, vraagt Floor. Ik weet dat Floor interesse heeft in de informatieve en praktische kennis van de medicijnvrouw, dus zeg ik, “ga maar Floor, ik red me hier wel en ik doe ook voorzichtig”. We nemen afscheid en ik vind het geen straf om even alleen te zijn en voor het moment niet te hoeven praten. De hengst loopt rondjes door de kraal zoals hij zou doen als ik er niet ben om hem achter zijn oren te krabbelen of zijn vacht te borstelen.

Inmiddels ontspannen laat ik me door hem  mee voeren zonder een poging om te sturen totdat hij met een ruk zijn hoofd optilt en zacht hinnikt. Hij loopt op een drafje naar de rand van de kraal en ik klem mijn benen strak om zijn buik en mijn handen om zijn manen om er zeker van te zijn dat ik niet van zijn rug af glijd. Aan de rand van de kraal zie ik iemand staan van groot postuur en als ik dichterbij kom zegt de gedaante, “Gleska mitawa sukawaka”, wat ik vrij vertaal als “Gleska mijn paard” en mijn lichaam laat me, voordat mijn ogen zien, weten wie er aan de andere kant van het hek zorgvuldig buiten het schijnsel van de maan staat. Gleska steekt zijn hoofd buiten de kraal en Yahto legt zijn handen aan weerszijden van Gleska’s hoofd. Het paard begroet Yahto terug door zijn hoofd in Yahto’s nek te leggen en ergens voel ik me verraden door het liefdevolle gebaar van Gleska alsof ik erachter komt dat hij hult met de vijand al besef ik best dat mijn gevoel onterecht is. Ik zie hoe de grote handen van Yahto het hoofd van de hengst strelen en krijg het ongewild erg warm. Als ik naar Yahto kijk betrap ik hem nog net op het staren  naar mijn dijbeen die voor het grootste gedeelte zichtbaar is door de omhoog gekropen jurk van het rijden. Als we oogcontact maken gaat er een zindering door mijn lijf en versnelt mijn hartslag onmiddellijk waarop ik mijn ogen neer sla. Yahto klimt door de omheining heen en komt naast Gleska staan en steekt zijn handen naar me uit. Na een korte aarzeling trek ik mijn rechterbeen op en til hem voorlangs naar links zodat ik met twee benen aan zijn kant kom te zitten. Ik kijk Yahto aan terwijl ik mijn handen steunend op zijn schouders leg en voel hoe zijn handen zich om mijn middel sluiten. Ik schuif langzaam naar voren van de rug van Gleska en mijn gezicht komt gevaarlijk dicht bij het zijne. Even zijn onze gezichten op gelijke hoogte, ik slik en we delen een kort moment elkaars adem terwijl ik langzaam zak tot ik met beiden voeten op de grond sta. Yahto’s handen laten me niet los en ook zijn blik houdt mij gevangen terwijl zijn ene hand vanuit mijn zij via mijn rug naar mijn nek gaat, deels begraven in mijn lange golvende bruine haar. Zijn andere hand is naar mijn rug gegleden waarmee hij me dicht tegen zich aan drukt, de warmte van zijn hand gaat door mijn jurk heen en ik voel me week worden vanbinnen. Mijn gezicht verstop ik tegen zijn borst terwijl de hitte door mijn lijf stroomt en ik me realiseer dat ik hem wil, hier en nu. Ik richt mijn blik op, klaar om te ontvangen en kijk hem bijna smekend in de ogen. De geur van deze man laat me nog meer smachten naar het samen komen van onze naakte lichamen en ik geef me over als zijn gezicht naar de mijne zakt. Hij kust het hoekje van mijn mond, zuigt zachtjes op mijn lip, trekt een spoor van kusjes in mijn nek en er ontsnapt me een rillerige zucht van genot als zijn hand van mijn rug langs mijn borst strijkt en zijn duim over mijn tepel gaat. Ik sla mijn armen om zijn nek, druk me tegen hem aan en zoen hem vol overgave. Hij tilt me op zijn heupen en ik voel aan zijn gezwollen, harde mannelijkheid hoe opgewonden hij is terwijl ik mijn benen om zijn middel sla. Ik begin tegen hem aan te bewegen en er ontsnapt hem een gesmoorde gefrustreerde grom als hij me prompt op mijn voeten zet. Binnen enkele seconden staat hij buiten de omheining, geeft me nog één doordringende en gekwelde blik voor hij tussen de bomen verdwijnt. Ik blijf alleen achter en probeer te verwerken wat er zojuist is gebeurt terwijl ik afscheid neem van Gleska en verward richting de tent slenter.

“Deze vrouw berijdt mijn paard die nooit iemand anders dan mij op zijn rug heeft geduld. Deze vrouw beweegt en voelt ongelofelijk, ze maakt dat ik mijn hoofd verlies, zal ze beseffen dat ze mijn hart al heeft ? Ik mag haar niet beminnen, nog niet.”

In mijn dromen voel ik zijn handen, zijn lippen op mijn huid, zijn naakte gespierde lichaam tegen het mijne. Elke morgen ben ik gefrustreerder dan de dag ervoor. Yahto heeft zich ergens terug getrokken vermoed ik omdat hij zijn gezicht niet meer heeft laten zien na de bewuste avond in de kraal. Als ik voor de zoveelste keer ‘s morgens wakker word met een onbedwingbaar verlangen ben ik het zat. “Floor, kan jij erachter komen waar Yahto uithangt alsjeblieft? Ik kan er niet meer tegen!”. “Ik ook niet Nien, dat gekreun en gepraat in je slaap, de gefrustreerde blik in je ogen, ik ga er meteen mee aan de slag”.
 

De paardenkraal was een plek om tot mezelf te komen, rust te vinden en met de dieren bezig te zijn, maar inmiddels had deze plek een beladen gevoel gekregen en het maakte me verdrietig dat ik dat rustgevende gevoel juist op deze plaats was kwijt geraakt. Zeven dagen was het geleden dat ik hier door Yahto van Gleska’s rug werd getild, zijn lichaam tegen het mijne had gevoeld en zijn natuurlijke geur had opgesnoven. Hij rook naar de zon, ik kon er niks anders van maken omdat ik het met geen enkel andere woord kon benoemen.

“Tunkasila sta me bij”…. "Vader, ik moet met u praten. Vijftien zomers geleden met Sjamaan op de Waki Ya Berg had ik een merkwaardig visioen,…zucht. Er kwam een blanke vrouw in voor, haar ogen in de stralen van de zon hadden de keur van nieuw blad en we hadden elkaar lief. Ik heb het nooit verteld, ik vond het een vreemd visioen en het leek me hoogst onwaarschijnlijk dat er ooit een ‘wasicu’ vrouw op mijn pad zou komen maar ik had niet mogen twijfelen aan de Grote Geest, het spijt me vader".

“Nina, Nina.., ik weet waar hij is”, roept Floor alvast vooruit richting de tent! Mijn hart maakt een sprongetje terwijl ik met grote ogen opkijk van mijn bezigheden bij de kookpot en me met een  hoopvolle blik op Floor richt. “Nou, niet exact, maar wel ongeveer”, geeft ze aan terwijl er een blos op haar wangen verschijnt. “Hij heeft een tent op afstand van het kamp in het noordelijke richting, al weken als ik Imala mag geloven en dat doe ik”. “Alleen wilde ze me niet zeggen waarom hij al weken buiten het kamp woont, maar dat zal ik nog proberen te achterhalen Nien”. “Ga je hem zoeken”? “Ja, en ik neem Gleska mee”, antwoord ik fel. “Maak jij het avond eten af Floor” ? “Je hoeft niet op mij te wachten”! Ik besef dat het najaar nadert, het wordt eerder donker en het weer krijgt een wisselvallig karakter. Maar het naderende najaar en de donkere wolken boven mijn hoofd weerhouden me niet van mijn missie, ik zal Yahto vinden! Met wat proviand begeef ik me op een drafje naar de kraal waar ik met een luid gehinnik word begroet door Gleska. Ik doe hem een zelf gevlochten halster om en loods hem de kraal uit die ik zorgvuldig achter ons sluit. Ik stijg op en begeef me in noordelijke richting terwijl het boven me in de lucht begint te rommelen en flitsen. Ik heb ongeveer een uur voordat het donker word dus spoor ik de hengst aan tot een pittig tempo. Grote druppels beginnen te vallen en binnen een paar minuten is mijn kleding doorweekt en krijg ik het koud, maar opgeven komt niet in me op. Ik zigzag een beetje tussen de bomen door om niks te missen, als een politieagent opzoek naar sporen of bewijsmateriaal. En voor het dan echt donker wordt zie ik een tent, en spoor ik Gleska aan tot galop al zigzaggend tussen de bomen.

Voor de tent stijg ik  af, doe het halster af, geef hem een paar dankbare kloppen op zijn hals en laat hem grazen. Ik sta voor de ingang, mijn hart klopt snel en mijn ademhaling is hoog en oppervlakkig als ik de flap opzij trek en door de opening naar binnen stap. Het is warm in de tent door een klein vuurtje dat knappert onder het rookgat en schaduwen dansen tegen het witte tentdoek. Ik zie dat Yahto op zijn luxe slaapmat ligt, op zijn rug met zijn handen onder zijn hoofd gevouwen. Zijn ogen zijn zacht gesloten en zijn gezichtsuitdrukking is ontspannen. Zijn mond is perfect gevormd, met mooie gevulde lippen en zijn neus is recht en krachtig. De los geweven deken ligt rommelig tot net onder zijn navel en ik kijk naar zijn gebruinde gespierde borst die langzaam op en neer gaat. Terwijl ik zijn slapende aanblik in me opneem vormt zich een plasje regenwater rond mijn voeten en begin ik ongecontroleerd te rillen. Ik trek mijn reisponcho met proviandbuidel uit over mijn hoofd, knoop de veter van mijn gevlekte wikkeljurk los en laat hem van mijn schouders glijden net als mijn bh. In mijn slip sta ik me te warmen bij het vuur terwijl mijn blik gericht is op de slordig liggende deken op kruishoogte. Zou hij daaronder wat aan hebben, vraag ik me af terwijl mijn wangen kleuren. De hitte en frustratie van de afgelopen dagen laait weer op en zo schuifel ik richting zijn slaapmat. Ik ga over hem heen staan. Zet met mijn voeten aan weerskanten van zijn heupen en laat me langzaam zakken tot mijn knieën de slaapmat raken en mijn lichaam het zijne raakt. Met een ruk lig ik op mijn rug, heb ik een stevige warme hand in mijn nek, een mes op mijn keel en kijk ik in de felblauwe ogen van Yahto. Zijn blik is donker. Ik moet even flink slikken van deze onverwachte wending, maar eigenlijk had ik kunnen weten dat ik niet ongemerkt kon jagen op een jager. Na zijn eerste intuïtieve reactie kijkt Yahto me met grote ogen aan, geschrokken, verbaasd, verrast, bezorgd of alles van dat. Hij legt langzaam zijn mes terug naast de slaaprol en ik zie hoe hij me bekijkt terwijl ik in mijn slip en natte haren op mijn rug naast hem lig.

“Ik weet het zoon, al die jaren al. Sjamaan was jouw begeleiding tijdens je mannelijkheids ritueel en heeft zijn energie bewust met de jouwe verbonden opdat hij je visioen kon volgen. Je weet wat je nu moet doen Yahto en het is niet ongevaarlijk noch gemakkelijk. Je moet een week vasten en op dag tien rijd je naar de ‘Sumanitu Taka Stam” om je verloving met Aponi te verbreken en tot die tijd is de ‘wasicu’ vrouw verboden”.

Zijn ogen glijden van mijn ogen naar mijn borsten, buik, slip, dijbenen en terug naar mijn ogen. Ik voel mijn tepels hard worden onder zijn onderzoekende blik en voel zijn adem over mijn huid strijken. Hij kijkt bedenkelijk naar het vuur, dan naar mijn buik en mijn borsten waar zijn blik enkele seconden blijft rusten. De spanning is om te snijden en Yahto sluit even zijn ogen terwijl hij zijn hand onder mijn nek vandaan trekt. Hij laat zich op zijn rug terug vallen en bedekt zijn ogen met zijn handen terwijl hij meerdere malen achter elkaar dezelfde zin fluistert.

“Ik smeek u Grote Geest geeft me wijsheid, lieve Aardmoeder geef me kracht, zon en maan sta me bij, ‘pilamayaye’, dank u wel”!

Ik grijp mijn kans en druk mezelf omhoog, sla mijn been over hem heen tot ik wederom bovenop hem zit en klem zijn middel vast tussen mijn benen. Hij trekt geschrokken zijn handen weg, grote ogen kijken me aan en worden nog groter als ik met mijn heupen begin te bewegen. Yahto komt plots daarop rechtop zitten waarop ik snel mijn voeten achter zijn rug in elkaar haak .Ik heb hem nog steviger in mijn greep terwijl ik mijn rug naar achteren buig tot mijn ellebogen de slaapmat raken. Ik blijf bewegen, laat mijn hoofd naar achteren vallen terwijl mijn borst naar hem omhoog komt en mijn ademhaling versnelt. “Hiya Nina”, fluistert Yahto gefrustreerd, bijna smekend “hiya” terwijl ik zijn mannelijkheid onder me op voel zwellen.

Hij mag dan ‘nee’ fluisteren, maar zijn lichaam communiceert zijn eigen boodschap en terwijl  mijn onderlichaam nog steeds vrij spel heeft voel ik zelfs met mijn soepele zacht leren slip dat mijn dagen lang uitgestelde ontlading nadert. Ik voer de druk en het tempo op terwijl ik zacht kreun en de spanning zich in mijn lichaam op bouwt. Dan glijden er twee sterke armen om mijn taille, houdt hij me stevig tegen zich aangedrukt terwijl hij opstaat en sla ik mijn armen om zijn nek. Hij haakt mijn voeten los met zijn handen terwijl ik een moment om zijn nek hang vlijt hij me neer op de slaapmat en dekt hij mijn bijna naakte en opgewonden lichaam toe. Hij zelf loopt naar de tent opening, slaat de tentflap opzij en kijkt naar buiten waar het inmiddels aardedonker is en nog steeds regent. Dan gaat hij naakt en zichtbaar opgewonden bij het vuur staan met zijn armen bedenkelijk om zijn hoofd gevouwen. Hij draait, prevelt iets wat ik niet kan verstaan en gaat met zijn brede gespierde rug naar me toe staan wat me een goed uitzicht verschaft op zijn prachtig stevige billen. Ik geef het niet op, sta op en loop langzaam naar hem toe, leg mijn handen op zijn schouders en streel vanaf daar heel licht zijn rug. Ik laat mijn voorhoofd tussen zijn schouderbladen rusten terwijl ik mijn lichaam tegen hem aan druk en mijn handen langs zijn zij naar de voorkant laat glijden. Ik voel hoe stevig en krachtig vol zijn borst is en hoe zijn buik aanspant onder mijn aanraking.

"Een stormvuur ‘osiceca peta’ teistert mijn binnenste, hoeveel moet ik verdragen ? Ze maakt me buitenzinnig, ik wil haar beminnen’, van haar houden ‘waste lake’. Ik kan niet meer, vergeef me. Ik kan niet meer, vergeef me. Ik kan niet meer verdragen, vergeef me".

Één hand zakt naar beneden waar ik begin te spelen met zijn gezwollen lid terwijl de andere hand zacht in zijn tepel knijpt beginnen er gesmoorde kreunen uit zijn keel te ontsnappen. Even later trek ik langzaam mijn handen terug, doe een stap achteruit zodat er geen lichamelijk contact meer is en strik ik mijn slipje los wat ik hem van achter zijn rug in de hand druk. Ik wacht af terwijl ik met mijn rug naar hem toe ga staan. Ik zoek steun aan de grote middenpaal van de tent en leg mijn hoofd er tegen te rusten terwijl ik hem met beiden handen omvat. ‘Waste lake mitawa Yahto, canl waste’, fluister ik emotioneel geworden onder de lichamelijke frustratie en wanhopige liefdevolle gevoelens voor deze zo goed als onbekende man. Ik vraag hem in zijn eigen taal of hij me alsjeblieft wil beminnen, als laatste hoop op bevrediging en als antwoord op mijn liefde voor hem.

Mijn ogen zijn gesloten als ik zijn warme hand van mijn middel naar mijn buik voel glijden, ik huiver. Ik doe een stap naar achteren, zet mijn benen wat uit elkaar, richt mijn billen naar hem op terwijl ik de middenpaal met beide handen vast hou. Hij komt tegen me aan staan, omvat mijn borsten en drukt kleine kusjes op mijn rug en nek. Ik bezwijk bijna onder de spanning als zijn ene hand afdaalt, verdwijnt tussen mijn benen en mijn gevoeligste plekje vindt. Ik duw mijn billen tegen hem aan en kan wel huilen als hij eindelijk bij me naar binnen dringt en zijn handen om mijn heupen klemt. Tergend langzaam beweegt hij  in me terwijl één hand zacht over mijn ruggengraat naar boven glijd. Met een hand op mijn schouder trekt hij me naar beneden en zakken we beiden door de knieën terwijl de rest van ons lijf in dezelfde houding blijft en mijn handen nog steeds omhoog om de paal geklemd zijn. Ik krom mijn rug en gooi mijn hoofd naar achteren als hij het tempo opvoert. Één van zijn handen ligt op mijn buik terwijl de andere tussen mijn borsten ligt. ‘ohanko iyaye’ rolt er hijgend over mijn lippen als verzoek om te versnellen waarop Yahto harder en sneller begint te stoten. Terwijl ik mijn billen tegen hem aan draai voel ik de tintelende sensatie een hoogtepunt bereiken. Kronkelend, schokkend en luid kreunend laat ik me meevoeren op de golvende sensatie van mijn orgasme terwijl  Yahto me al stotend zijn zaad schenkt. Nahijgend en rillend van genot en inspanning houdt Yahto me stevig vast met één arm om mijn middel en de andere schuin over mijn schouder langs mijn nek met zijn hand onder mijn bezwete oksel. Zijn gezicht is in mijn nek begraven en de warme adem die over mijn huid stroomt bezorgt me kippenvel. Mijn ogen vullen zich met vocht vanwege de ontlading en intensiteit van onze vrijpartij, waarop een traan en nat spoor trekt over mijn warme roodgekleurde wang. Samen staan we op, nog steeds verstrengeld als hij me naar zich toe draait en me zacht kust. Zijn ogen staan liefdevol en eveneens aangeslagen als hij het glinsterende spoor van de traan teder weg kust terwijl zijn handen mijn gezicht omsluiten. Door zijn liefdevolle blik en aanraking raak ik alleen maar meer geëmotioneerd en meer tranen vinden hun weg naar beneden. Ik leg mijn gezicht tegen zijn borst en sla mijn armen om zijn nek terwijl hij me stevig vast houdt.

"Ik ben bezweken, maar mijn hart kent geen spijt. Deze liefde en ervaring, die ik altijd met me mee zal dragen, ook als ik geroepen wordt en me mag aansluiten bij mijn voorvaderen, zal dit mijn dankbaarste herinnering zijn. Nog twee dagen voor ik uit rijdt naar Aponi waarbij ik het risico loop mijn leven te verliezen, maak ik de keuze deze dagen ten volle te beleven".

Als hij me even later los laat, slaat hij een deken om mijn schouders en verwarmt hij water met verse munt en lavendel in de kookpot. Als het warm is schept hij wat in een aparte kom en begint hij me te wassen, langzaam en met zorg. Het ruikt heerlijk en ik geniet ervan als hij met zijn hand mijn kin opricht en het laatste restje water uit de kom voorzichtig over mijn haar giet. Hij droogt me af en geeft me een tuniek van hem te leen die ik als jurk kan dragen met een centuur. Daarna kijk ik hoe hij zichzelf wast, nog steeds onder de indruk van zijn prachtige lichaam. Het water laat een glanzend laagje achter op zijn huid wat maakt dat hij glinstert in het schijnsel van het flakkerende licht. Opnieuw voel ik mijn verlangen oplaaien, maar in plaats van me te richten op een volgende vrijpartij steek in mijn energie in het maken van een lekkere bouillon met de ingrediënten uit mijn reisbuidel. Als we hebben gegeten en ik mijn kleding heb uitgespoeld en uitgehangen vallen we beiden uitgeput en verstrengeld in een diepe ontspannen slaap terwijl tijd niet meer lijkt te bestaan.
 

Als ik ’s morgens wakker word trek ik mijn eigen bij het vuur gedroogde kleding aan en leg in een losse vlecht in mijn lange haar. Als ik naar buiten stap komt Gleska aangelopen en geeft een klein hinnikend geluid ter begroeting gevolgd door een por tegen mijn arm als gebaar dat hij gekrabbeld wilt worden. Na zijn portie aandacht te hebben ontvangen stijg ik op om in de buurt van de tent te zoeken naar verse kruiden die ik kan gebruiken voor de thee naast de gedroogde kruiden uit mijn reisbuidel. Met munt, salie en brandnetel keer ik met Gleska terug naar de tent waar ik Yahto wil verassen met ontbijt op bed, maar eenmaal aangekomen staat hij in de opening van de tent en kijk ik hem recht in zijn prachtige blauwe ogen die bewonderend en waarderend terug kijken naar mij en Gleska. Yahto geeft aan Gleska even nodig te hebben om wat uit het kamp op te halen en ik vraag hem meteen even of hij bij Floor langs kan gaan om door te geven dat ik in orde ben. Ik omhels hem innig voor de tent en ergens voel ik er niks voor om gescheiden wegen te gaan al is het maar voor even. En als hij naderhand mijn gezicht omvat en me liefdevol en vol passie ter afscheid kust begin ik enigszins gefrustreerd aan het bereiden van mijn kruidenthee.

Deel 3:

http://www.xead.nl/erotisch-verhaal-de-indiaan-met-blauwe-ogen-deel-3

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi, kan niet wachten op het vervolg!
Tjonge wat een verhaal zeg. Jij kunt echt mooi schrijven. Heb genoten en fan was ik al
Grappig detail, onder jouw artikel staat in mijn lijst van mensen waar ik fan van ben, het volgende artikel: Pas op dat je laptop niet oververhit raakt. Haha die heeft zeker ook jouw artikel gelezen
Wauw, dank je wel !
Prima vervolg in eem mooie, beeldende stijl geschreven.

Een aantal illustratie in het begin van de tekst is niet zichtbaar! DD