Sproeiende kater; gezeur over gezeik !

Door Maansteen gepubliceerd op Saturday 08 December 22:10

Sproeiende katers; gezeur over gezeik... Hoe ziek kan je ervan zijn als een kater in huis sproeit !

Vanaf September 2010 zijn wij de trotse eigenaren van twee bijzonder lieve katers Dox en Sam, die nu dus ruim anderhalf jaar oud zijn. Werkelijk scheten van beesten, kruipen nog steeds met elkaar in een te klein mandje en wassen elkaar om beurten. Zijn gechipt, netjes geënt, gecastreerd en waren vrolijke beestjes tot een aantal maanden geleden, toen begon de ellende.

Dox en Sam (met wit) 8 weken oud.

Een grote kater kwam regelmatig bij ons de tuin in en bezorgden mijn ‘sappies’ een hoop stress, overal in de tuin werd gesproeid, wat ik niet zag maar overduidelijk kon ruiken, waaronder tegen mijn keukendeur met simpel kattenluik. Ik hoopte dat het minder zou worden als het mooi weer zou worden en wij als gezin  weer meer in de tuin zouden gaan leven, maar het mooie weer kwam niet en het sproeien ging gewoon  door en verplaatste zich niet veel later ook naar binnen. Op het granieten blad in de erker, bijna elke morgen kwam de stank me te gemoed en helaas was er ook geplast op de open rieten speelgoedmand van mijn dochters die onder een klein tafeltje stond. Ik heb het speelgoed uitgezocht, sommige dingen schoon gemaakt maar ook heb ik stiekem dingen weg moeten gooien. Ik werd nijdig op mijn katten omdat ik er van overtuigd was dat zij het waren die in huis plasten vanwege de stress, maar waren het wel mijn katten ? Ik kon ze er nooit op betrappen, het gebeurde voornamelijk ’s nachts en vond het ’s morgens vroeg of als we terug thuis kwamen.

Ik kocht ‘urine off’ spray tegen de doordringende geur van kattenzeik en het sprayen zou er ook voor zorgen dat de kat niet weer op diezelfde plek zou sproeien. Ik spoot op een gegeven moment alles onder met deze spray en hoewel het hier en daar de geur redelijk maskeerde poetste ik me een ongeluk, vies geworden van mijn eigen huis. In ieder geval deels want de katten komen gelukkig nooit boven.  Na een poosje waren ook mijn witte vouwgordijnen aan de beurt, gevolgd door de twee planten in de erker die ik van mijn ouders voor mijn verjaardag had gekregen en uiteindelijk ook onze zwarte boretti oven, die we ons alleen hadden kunnen veroorloven omdat het een showroommodel was geweest. De lak is voor een derde deel beschadigd en ‘versiert’  met  ingebeten druipers. De oven en erker waren de plekken waar ik bijna standaard wel wat kon vinden en ook de vuilnisbak in de keuken werd toegevoegd aan het lijstje ‘hier plassen wij’. Ik werd er zo ziek van dat ik het overwogen heb om de katten weg te doen als het niet zou stoppen en dat terwijl ik echt heel erg gek op ze ben.

Voor mij zijn ze familie, deze broertjes.

Dox en Sam werden ondertussen ook zichtbaar binnen angstig en uiterst alert waarop ik me natuurlijk afvroeg of er misschien ook katten in huis kwamen en daarop kan ik nu volmondig  ‘ja’ zeggen ! Ik heb de bewuste kater betrapt op een morgen toen ik rustig met de laptop op schoot zat te werken, uit het zicht van de keukendeur. Ik hoorde zijn kattenbelletje, dus stond ik direct op waarop de kater uiteraard naar buiten vloog terwijl het kattenluik naklepperde van zijn snelheid.
Meteen op dat moment heb ik het kattenluik in de stand ‘wel in-niet uit' gezet terwijl ik de kinderen tussen de middag van school haalde. Woest was ik en ik zou hem krijgen ! Maar toen ik thuis kwam met de meiden lag het deurtje van mijn kattenluik in tweeën en was de kater gevlogen . Diezelfde dag een kattenluik op magneet gekocht die mijn man er direct in heeft gezet. Mijn katten een bandje om terwijl ik daar eigenlijk op tegen was, maar het was niet anders. Nu kan dat beest er niet meer in komen dacht ik nog triomfantelijk, maar geloof het of niet, het gezeik ging door ! Dus toch mijn eigen katten ? Als laatste redmiddel ben ik naar de dierenarts gegaan en heb ik hun mijn probleem uitgelegd. En omdat ik niet kon aangeven  welke van mijn katers de ‘boosdoener’ was kregen beide katten dus een kuur genaamd Telizen wat een rustgevend voedingssupplement is voor honden en katten. De bewuste kater liet het er niet bij zitten en deed zijn uiterste best om binnen te komen, duwen met zijn kop tegen dat luikje, maar het ging niet open. ‘Eind goed al goed’ zou je denken, maar niets is minder waar.

De kater ontdekte dat hij in plaats van te duwen het luikje wel naar achter open kon trekken met zijn poot/nagels en als hij dan eenmaal zijn kop onder het deurtje had was het bingo en kon hij naar binnen. Ik betrapte hem vroeg op een avond tijdens het graven aan het kattenluik deurtje tot ik hem vanuit mijn stoel recht in zijn kattensnufferd keek. Een paar seconden keken we elkaar aan en ik kon wel janken van frustratie. Vanaf dat moment heb ik het kattenluik dicht gedraaid  met het standenschijfje, maar mijn katten wilden ’s nachts zo graag naar buiten dat ze het hele klapdeurtje eruit hadden gewerkt en ’s morgens de boel dus volledig open stond. Dus plakte ik de boel af met een vuilniszak en tape, maar dat werd in de loop van de nacht eveneens verwijderd door mijn eigen katten.

De avond dat ik de kat betrapte ben ik de straat opgegaan en heb ik om en om, deur om deur in drie omliggende straten aangebeld met de beschrijving van de hardnekkige kater om de eigenaar te kunnen achterhalen maar zonder succes. Mensen raadde me wel aan om het dier op de foto te zetten, maar hij was elke keer weg voor ik goed en wel gefocust had. Met nog één grote straat tegaan heb ik besloten om het luik wederom open te zetten en de kater op heterdaad te betrappen om vast te leggen als bewijsmateriaal en ondersteuning van mijn verhaal als ik de eigenaar eenmaal heb gevonden. Anders krijg je misschien “bewijs maar dat het mijn kat is” en daar heb ik geen zin in, ik weet donders goed welke kater hier de boel volkomen verziekt en ik ben inmiddels echt laaiend ! Ik heb zelfs twee waterpistolen gekocht (1 voor boven en 1 voor beneden) om het nog diervriendelijk op te lossen, maar hij laat zich echt niet wegjagen, behalve voor een uur of dag maar beslist niet langer.

Gister middag heb ik het beest eindelijk op de foto weten te zetten, zijn kop overduidelijk en een deel van zijn lijf. Maar helaas alleen niet binnen, maar in de tuin, dus echt bewijs is het niet, maar zou een poster kunnen printen en ophangen om achter de eigenaar te komen. Die avond zet ik de filmcamera op nightshot op geruime afstand van het kattenluik, maar wel ingezoomd (hij zou er maar overheen sproeien). Als ik na anderhalf uur beneden kom staat de bewuste kater er inderdaad op, met twee pogingen om binnen te komen (graven tegen het luikje) en bij de derde poging zie ik hem zo mijn huis in wandelen, ik hoor dat hij eet uit de voerbakjes van mijn katten (de camera draait niet mee) en ruim 5 minuten later zie ik hem weer door het luik verdwijnen. Dus ik heb bewijs, alleen is het beeld zwart wit en hoewel het voor mij overduidelijk is zou de eigenaar alsnog kunnen zeggen dat het zijn kat niet is. Dus op naar beeldmateriaal op de dag, maar dat is nog niet zo makkelijk en ondertussen zit ik dus nog steeds met een groot gezeik.

Dit is de bewuste kater en de enige duidelijke foto die ik heb kunnen maken.

Mijn zus gaf me het advies om de kater te vangen (proberen) en hem op te laten halen of af te leveren bij de dierenambulance. En we willen hem ook wel vangen, want het moet afgelopen zijn, dit kan niet langer en inmiddels zijn we honderden euro’s aan schade en onkosten verder en ik vraag me serieus  af of ik een schadevergoeding kan krijgen voor deze onkosten. Ik begrijp dat met een kattenluik zonder zender, chip, of magneet mijn eigen risico is, maar het is door gegaan terwijl we een ‘goed’ kattenluik hebben aangeschaft. Ik moet u trouwens melden dat het kattenluik met magneet exact hetzelfde type is als een kattenluik die werkt op chip, dus een hardnekkige doelbewuste kat als deze kan door elk type kattenluik binnen komen en door elk deurtje naar buiten breken mocht u zich in dit probleem herkennen.
Hoewel ik deze kater inmiddels echt uitkots wil ik dit op een goede manier oplossen.

Dit verhaal krijgt vast nog een staartje. Tips zijn welkom en voor de mensen die zich afvragen of mijn katten blaasproblemen hebben, nee, dat is uitgesloten. En nog steeds is de vraag "wie piest er nu in huis" ? Ik verdenk de kater vanwege de alles doordringende geur want mijn katers zijn gecastreerd. Één deze nachten draaien we een nachtdienst om deze kater te vangen, hoe gek moet het worden ?      
    
 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sinds enkele maanden hadden wij ook last van een sproeiende kater in ons huis. We hebben zelf 1 gecastreerde kater en 1 gesteriliseerde poes. Ons kattenluik moet open want het zijn echte buitenkatten. Na heel veel frustraties heb ik de indringer op een nacht gevangen in een kooi die door het dierenasiel ter beschikking was gesteld. Die kooi kreeg ik overigens omdat ik dacht dat de indringer een zwerfkat was. Na enkele dagen bleek echter dat de gevangen kater wel degelijk ergens thuishoorde. De eigenaar heeft hem toen opgehaald en laten castreren. Maar helaas, het castreren heeft niet geholpen tegen het sproeigedrag en de indringer begint gewoon weer opnieuw.

Nu ik echter weet wie de eigenaar is, vraag ik me af of ik hem aansprakelijk kan stellen voor de schade aan onze gordijnen, de bank en noem maar op. Mocht dit niet het geval zijn dan zit er niets anders op om hem weer te vangen, alleen moet ik nu waarschijnlijk zelf een kooi maken.

Pff wat een toestand; wat een gezeik... leuk artikel! wil de dader even opstaan..
Zo dat valt niet mee allemaal. s'nachts posten om de kater te pakken te krijgen. Frustrerend maar wel een leuk verhaal. Ben benieuwd hoe het af gaat lopen.
Ahh het is wat. Leuk artikel, succes ermee!