Laura Dekker in gesprek met het hogere..

Door Lucifall gepubliceerd op Saturday 04 January 01:37

Het zeilmeisje Laura Dekker


Haar plan als jongste ooit de wereld rond te zeilen maakte een tsunami van reacties los. Niet alleen sympathisanten, maar ook Bureau jeugdzorg en de raad van kinderbescherming doken er allen bovenop. 

In de tijden van de grote zondvloed was er veel regen, heel veel regen. Dit vond plaats in de verre geschiedenis van onze voorvaderen. Historie pleegt zich te herhalen, dat is een wet van meden en perzen.. Zo zal ook de zondvloed zich herhalen. Op een geheel eigentijdse manier daar regens plaats gemaakt hebben voor regels. Ontwikkeling is vooruitgang immers...?

Water; oneindige regen en regel.. het scheelt maar één letter..

Het zeilmeisje Laura Dekker
Haar plan als jongste ooit de wereld rond te zeilen maakte een tsunami van reacties los. Niet alleen sympathisanten, maar ook Bureau jeugdzorg en de raad van kinderbescherming doken er allen bovenop. 
Laura werd zelfs onder toezicht gesteld en later zelfs uit huis geplaatst.
 Bijna brak onze overheid de vrije geest van een kind. Uit wanhoop vluchtte zij naar Sint Maarten. Ze werd gevonden en onder politiebegeleiding naar ons kikkerland vol regels teruggebracht. De rechter tikte bureau jeugdzorg op de vingers en liet het niet toe dat Laura wederom uit huis wordt geplaatst. Uiteindelijk maakte zij haar droom waar ondanks alle tegenwerking. Een meisje met een droom, een doorzetter, liet zich niet welgevallen dat regels, regels, regels en nog meer regels haar leven zouden leiden, hoewel lijden hier ook toepasbaar zou zijn.

De Here keek het met lede ogen aan dat zijn schepselen geen vrijheden meer hadden en bedacht een plan om dit te keren om de mensheid tot bewustzijn te krijgen. Zelf was Hij al helemaal into de Nieuwe Tijd en had conform een spirituele naam aangenomen. Heer Swamiman maakte plaats voor de uit de tijd zijnde YHWH.


Zo kwam het dat de 21e-eeuwse Here tot de 21e-eeuwse Noach sprak

´Laura, Laura, Lauraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
Hier spreekt Heer Swamiman om jou te waarschuwen voor de grote allesverzwelgende vloed van 2013. Ik, Swamiman ben het helemaal zat dat niemand zijn kopje meer boven het maaiveld uit mag steken en alles in keistrakke uniforme regels geperst moet worden. Jij weet daar alles van Laura, dus ben jij mijn baba uitverkorene..´


´Ik de grote Swamiman gebied jou om een schip te bouwen, een heel groot schip welteverstaan. Van alle levende wezens zul je een setje moeten scoren en ze op de door jou gebouwde boot herbergen. Want het zal gaan regenen Laura. Het zal heel hard gaan regenen en ook heel erg lang. Zo lang dat er op heel Baba Gaia geen stukje land meer te ontdekken zal zijn. De hoogste bergen zullen ook onder water komen te staan.´


Eaa779e8f43caa424c6316c94516f32c5MTAuanBnen grote lichtflits daalde neer uit de hemel en deed de toren waar Laura lekker aan het chillen was op de grondvesten shaken. Holy shittepit, daar vloog de gekroonde zeilster door de hemel. Zij stortte ter aarde en een bouwtekening met instructies dwarrelde naast haar neer. Dit zijn de voorwaarden waar grote Guppy aan moet voldoen, constateerde de bijdehante Laura al snel. Ze had er best zin in. Na haar reis om de wereld met kleine Guppy zou ze straks gewoon lekker helemaal alleen op de wereld zijn en dat op een grote Guppy samen met allemaal dieren. Nooit meer de raad van kinderbescherming achter je aan; nooit meer een onderwijsinspectie die je liever wilt kielhalen dan mee willen denken in je droom. Nooit meer mensen die zich met jouw leven willen bemoeien.

Eigenlijk vond het zeilmeisje deze zondvloed anno 2013 een super idee van Swamiman. ´Je heb zes maanden, zes dagen en zes uur om deze opdracht te vervullen Laura. En dan gaat het regenen´ brieste Swamiman. Z19c777b5bed02ee09375ce374cf653f1MTEuanBnes maanden, zes dagen en zes uur gingen voorbij toen Swamiman in zijn hemelse astrale lift stapte om te kijken hoe ver het werk aan grote Guppy gevorderd was. Het was al begonnen met regenen.

Laura zat in zak en as in de tuin. Nergens was een ark te bekennen. En als zeilster weet zij als geen ander, als het zo door blijft hozen dan krijg je echt een zondvloed; ze hoorde de zeven trompetten al schallen in haar innerlijk oor.

 

Laura” donderde Swamiman. Waarom heb jij mijn opdracht niet vervuld?


Snikkend vertelt het zeilmeisje wat er gebeurd was. Vol goede moed was zij begonnen met de bouw van de grote Gup. Binnen een week rolde er een brief op de deurmat, waarin ze gesommeerd werd om met onmiddellijke ingang met de bouw te staken. De buurman had bezwaar gemaakt over de grootte van de ark en Grote Gup zou zijn uitzicht belemmeren.. De verstrekte bouwvergunning die Swamiman ook naar haar zond met de lichtflits bleek nog niet geheel geratificeerd te zijn. Swamiman bleek als alwetende niet eens op de hoogte te zijn van alle regels in het aardse paradijs anno 2013.

db59260cce0b871c7b2bb780eee305dbMTMuanBn

De gemeente had haar verplicht de ark in aanbouw weer af te breken en een bodemprocedure te starten. Bij de afvoer van het reeds gebruikte hout kreeg zij ook nog de milieupolitie op het dak met als gevolg stagnerende onderzoeken. Nadat Laura de bodemprocedure tot een goed einde had gebracht wilde zij vol enthousiasme weer beginnen en toog met een roedel houthakkers naar het door haar aangekochte bos om bomen te hakken. De tijd drong immers. Er moest druk aan de weg getimmerd worden om Grote Gup af te krijgen. Het hele bos was omsingeld door een rood wit lint. Er stond een bordje bij: Kapverbod, verboden toegang, dit is een rugstreeppadden-leefgebied. Rugstreeppadden zou ze dus sowieso niet op de Grote Gup kunnen krijgen en nog veel meer beschermde soorten. Regels zijn nu eenmaal regels, en met die regels kon zij toch maar mooi niet voldoen aan het gebod van Heer Swamiman. Laura kon alleen nog maar dromen dat zij zou slagen.


Toen het rugstreeppadden-groenfront eindelijk alle rugstreeppadden uit het perceel verwijderd hadden kon ze dan eindelijk aan de slag. Helaas volgde er een kink in de kabel want de houthakkers gingen staken, omdat hun reiskostenvergoeding belast zou gaan worden. En tja, ze kwamen van verre, want waren door de sociale dienst gedwongen 100 km verderop te gaan werken. Helemaal alleen moest de dappere Laura dus deze klus klaren. Ze was heel ver gekomen; bijna was Grote Gup gereed. Een brief viel op de deurmat. De brandweer achtte het nodig dat er aan boord een sprinkler- installatie werd aangelegd.
Het zeilmeisje had zich suf gesurft op internet en Swamiman-dank kon ze nog net op de valreep een geschikte sprinkler voor de ark vinden en die zaken financieel rondbreien met die vervelende banken die steeds dwars lagen. Ze vroegen een absurde rente, maar dat contract tekende Laura zonder een centje pijn... Toen ze met veel moeite de benodigde beregening had ingebouwd, stond de milieupolitie voor de deur. Foei Laura! Fout hout! De bomen waren net niet oud genoeg; scheelde een millimeter van een jaarring en er was ook nog niet eens nieuw aangeplant! De ark werd in beslag genomen, afgevoerd en verbrand.

c223c9e3210c1fccaae202a1d1d9abaaMTUuanBn

Swamiman keek Laura doordringend aan en zijn gezicht klaarde op, ondanks dat zijn gebod niet uitgevoerd werd. Het stopte ook nog eens met regenen. De zon begon zelfs te schijnen! Swamiman bulderde, niet van woede maar van het lachen.
 

Ik, Swamiman hoef de wereld niet meer te verwoesten met regens, dat heeft de overheid al gedaan met regels.”

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie vondst! Duim taco
Ben ik even blij dat ik 'Zegekruid' in mijn tuin heb staan.