En de zee vulde zich met zielen.

Door Lucifall gepubliceerd op Saturday 30 November 13:07

En de zee vulde zich met zielen.


Een fijne Zilla heeft Weltevree geopend, dit is een poging tot een literaire aderlating door een sprookjesbril bezien: een sprookje gebaseerd op een Hebreeuwse vertelling over hoe de 'zielen' zijn ontstaan. Een aantal archetypen uit de tarot zijn hier de hoofdpersonen. Tijd om een sprookje van een jaar of twee terug te plaatsen.

De Spirit van Ether, op bezoek bij de Hogepriesteres van de Zilveren Ster.
Een verhaal wat begint in de tijd voor onze schepping.
Zelfs voordat deze gedachte überhaupt bestond en zelfs voordat dit een stille wens was.
De wereld, zoals wij die kennen, was nog leeg en woest en de spirit van Ether joeg over de duisternis en de afgrond van het diepe water.

Daar suist de Hij/Zij, Pargodel.
Het klinkt misschien wat vreemd, zelfs een beetje wreed, maar dit prachtige gevleugelde Engelenkind, Engel des Doods en Levens, zal later de schatbewaarder van de kamer der zielen worden.
Geen dier, mens, of ander wezen zal ooit zo dichtbij de Eerste komen.
Dat klinkt wellicht weer wat Dwaas, want Pargodel was immers Eerst.
De ander is dan ook de Eerste der Eersten en dat maakt echt een verschil.
Pargodel is Zijn lieveling en Wever van het Hemels gordijn.
Zijn minstreel en koesteraar van de zielen.
Hij/Zij is heel erg speciaal en uniek.

In de dagen die nog niet bestonden, was onze Aarde, die er nog niet was, het domein van Ether, de wortel van lucht van Pargodel.
De bron van zijn luchtig bestaan.
Ether was moeilijk te zien, onzichtbaar zelfs.
En Toch weer te zien voor ogen die Zien.
Nog kleiner dan licht en lucht en toch is Ether overal.
Zelfs in de hardste steen en in het hardste metaal.
Overal komt Ether doorheen.

 

Luchtig als zij is, stralen doet hij ook, alles is gevuld en vervuld met Ether.

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/9fe0424485a6c45289dc77c17732ef24_medium.jpg

 


Als de Eersten der Eersten zijn werken verricht gelijk het hem een dwaze lust is, komt er vorm in de chaos.
Komt er vorm in het Kunst-Werk.
Tijd om Pargodel naar de wereld te sturen om de schatkamer der zielen te legen en weer te vullen.
De Eerste der Eersten heeft een hoge plek uitgezocht voor Pargodel, zodat hij het geschapene kon overzien.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/2dca672daa9077123dc127b10c5b3562.jpgMet lichte, luchtige stappen zet Pargodel zijn gele laarzen op de hoogste toppen.
Die stappen zijn zo licht, dat ze geen afdruk achterlaten in de aarde. 
Hij, Pargodel, de Moonwalker op weg naar Luna, De Hogepriesteres.

Een cadeau heeft hij voor haar meegenomen.
Het is een Roos, een Witte Roos welteverstaan.
Deze roos is net zo wit als de witte zon achter Pargodel en net zo wit als de haarband van Apollo, maar het beste komt de roos overeen met de Kroon van de Priesteres van de Zilveren ster.
Deze reflecteert immers dat Meest Witte Licht, terwijl Zij is, een steen in het donkerte, Alleen. Haar stralen koesteren onze nachten.
Haar stralen, zijn het die de getijden bepalen.
De getijden van de oceanen.
De getijden van de meren en rivieren, en de getijden van de wateren van de mens die nog niet geboren is.
Zij is Hemels en Aards.
Zij verbindt het Aardse met het Hemelse, waar de Eerste der Eersten woont.
Zij woont in zijn Aardse tempel en is aangesteld door de Eersten der Eersten om het evenwicht op de wereld te bewaren.
Bij strijd, in welke vorm dan ook, zou de toekomstige mensheid deze Hogepriesteres dienen te raadplegen.
Zo zou er een wereld mogelijk kunnen zijn zonder strijd.
Want haar reflecterende licht, reguleert, als Flux en Reflux.
Oneindig gaat dat door, krachten die niet te zien zijn, doch wel voor Ogen die Zien.
De Hogepriesteres is net zo puur als de witte Roos, als de Dwaze Pargodel onschuldig is als de witte roos.

Pargodel droomt nog even lekker door over zijn toekomstige ontmoeting met de Priesteres.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/60383c639e4b89dbe02704ca453ac4ca.jpgWandelend door een tuin met witte rozen en witte lelies ontmoet hij een nachtegaal.
De nachtegaal straalt van liefde, en wat schertst zijn verbazing: “Zij zingt”, terwijl de Eerste der Eersten toch echt, dit kunstwerkje, tjilpen had toebedacht.
Aandachtig aanschouwt Pargodel het tafereel. Hoe curieus. Onbevangen blijft hij dit tafereel aanschouwen.
De nachtegaal is zo vervuld van liefde voor de witte roos, dat hij zijn lichaampje heel hard tegen haar aandrukt. Zo hard, zodat het hartje van het beestje doorboort werd. De roos, voorwerp van de liefde van de nachtegaal, kleurde rood, en zo ook alle andere witte rozen van de rozentuin.
Vol verbazing liep Pargodel verder. Dit moest hij toch echt bespreken met de Eersten der Eersten, er gebeuren klaarblijkelijk toch dingen, die niet helemaal de bedoeling waren.
Mijmerend, over die Schone Vrouwe liep de Dwaze Pargodel weer verder.
Met weer even lichte treden.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/fc117fa616f25df06fcfde7884d56ed1.jpgAangekomen bij de tempel van de Priesteres buigt de hij/zij diep.
Enigszins verschrikt staart hij naar de 2 pilaren van dualiteit, welke naast haar staan.
Een Zwarte en een Witte, welke tot de hemel reiken.
Welk een Hardheid.
Welk een tegenstelling.
Doch daartussen ziet hij een schitterend wit licht.
Het witte licht is met blauw doordrenkt.
Blauw, de kleuren der wateren welke deze priesteres reguleert.
Het witte licht doet hem verblinden.
Welk een schoonheid.
De hogepriesteres zit voor een gordijn, waar alle zielen in verweven zijn.
Waar alle kennis in geborduurd is.
Dit gordijn is oogstrelend kleurrijk en bevat alles wat ooit het levenslicht zou zien.
Alles wat ooit was, is en zal zijn.
Zoals Boven als Beneden is en Beneden als Boven is.
Dat licht neemt alle strijd tussen de twee pilaren weg en laat alle strijd weg-ebben.
Welk een schoonheid en welk een serene liefde komt plots tot hem.
Pargodel reikt de witte roos aan om daarna als Ether op te lossen in haar gordijn

Als dank ontving hij van de Priesteres van de Zilveren ster, het maanstof, welke hij uitstrooit achter het voorhangsel. In de verborgen zee die erachter ligt.

 

Zo werd de Oerzee gevuld met de Eerste Zielen.

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/6cbd23d8d0d80e002891c3adfd6f01e9_medium.jpg

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sandra en Weltevree, wat zijn jullie knappe Dames...Chapeau
Mooi, bijna etherisch en astraal, dit sprookje.
Wever van het Hemels gordijn. In mijn aardse verhaal, war gebeurt komen sommige van dezelfde elementen voor. Het heeft moeten zijn en zal, zal
Dank je wel voor deze prachtige bijdrage
De eerste foto van het spinnenweb.. en de tweede: het web; de wever..
synchroniteit, ja.