Schrijfopdracht: Romance

Door Lucifall gepubliceerd op Saturday 30 November 13:38

http://plzcdn.com/ZillaIMG/4cfc5ea5965ec4f0a1796a712144aa4f.jpg

Een romance tussen twee jongen mensen die begon in "heaven on earth"

 

Wat leuk een opdracht over een onderwerp, waar ik nog niet over geschreven heb!
Een verhaal schrijven over een romance.

Ik val even stil......

Nu heb ik wel een aantal romances mogen meemaken in mijn leven. Deze vind ik niet de moeite waard om die met jullie te delen, gezien de afloop. Als ik dan om mij heen kijk naar voorbeelden heb ik het nog moeilijker. Ook gezien de afloop.
Over mijn huidige romance, liefde van mijn leven, zielsverwant en tweelingziel houd ik mijn lippen nog even stijf op elkaar. Ineens ben ik gesteld op mijn privé!
Kortom een uitdaging.

Ik ga dus gezien mijn ervaringen toch enigszins van “the topic”afwijken. Geen happy end, maar een tragische romance. Sorry!

Daphne en Edi


Ik ontmoette dit jonge stel op één van mijn reizen door Indonesië. In het mooiste dorp van Java, Pangandaran, zaten zij in een hutje verderop.
Zij, een jonge blom, begin 20, gebrild, een kortgeknipt rattenkopie afkomstig uit België. Een wereldreis aan het maken, welke strandde in dit visserdorp, waar je de oude stille Kracht nog kunt ruiken, voelen en betasten,. De omgeving betovert dusdanig, dat je zelfs zonder verliefde gevoelens, je absoluut in het Walhalla waant. Goudgele stranden aan een azuurblauwe oceaan. Standen waar in de kokosbomen aapjes woonden en jou dagelijks een live show kwamen geven.

En dan de vliegende honden die iedere avond uit het oerwoud kwamen vliegen, over het strand, richting kokosbos, waar ze in de nacht gaan jagen. De zoete walmen van de kretek, welke je een misselijkmakend, maar toch voldaan gevoel geven. En dan de warmte, de expressie van de mensen daar. De tomeloze interesse in hoe ons leven is, in dat verre Europa, waar het geld, in hun optiek, aan de bomen groeit. En het tempo doeloe. Omarmd en doordrongen door al dit moois viel Daphne als een blok voor Edi, een chocolade bruine oerwoudgod, met wapperende lange haren, die heel lekker gitaar kon spelen.
Onder de zoete klanken, welke hij uit de gitaar streelde, verzonken zij samen naar het meest diepe geluk. Een klik, een match. Pats! De plannen welke uitgestippeld waren voor de wereldreis na haar studie, stopten in Pangandaran. Verstild was ze, helemaal. Edi verafgoodde haar en kuste de grond waar zij gelopen had, niet spreekwoordelijk, maar letterlijk.
's Morgens hand in hand naar het strand, beiden met een afwezige blik in de ogen, met daarbij alleen oog voor elkaars ogen. Zijn diepe bruine ogen verzonken in haar blauwe absorberende poelen, de hare zochten de zijne de hele dag. Twee jonge zielen in een eeuwige spiraal van verstrengeling.

Oeps pillen op

“San, ik heb een probleem, mag ik je vragen?”
“Tuurlijk Daphne, what's up”
“Ik ben nu een half jaar onderweg, en mijn pillen zijn op”
Als controlfreak had ik voor de maand vakantie, drie strippen pillen bij me. Zorgvuldig op verschillende plekken opgeborgen. Maar ik had natuurlijk maar één strip nodig. Ik gaf haar mijn overbodige pillen., Goddank gebruikte het meiske hetzelfde merk.

De twee verdronken zo in elkaar, dat ze ook niet meer zonder elkaar konden. De vijf en halve maand dat ze samen waren hadden ze als man en vrouw geleefd. Daphne kwam van goede huize en had toffe ouders, die vonden dat Edi dan maar in belgië moest komen wonen. Een huwelijk werd geregeld; er werd een huis (twee onder één kap) door de ouders gekocht voor de kinderen, en een mooi leven kon beginnen.

De meest innige wens van Edi was uitgekomen. Als enige jongen uit de desa naast Pangandaran woonde hij in België; een land van melk en honing.
Vol enthousiasme begonnen zij aan dit door de ouders geschapen leven. In een klein Vlaams dorp. Een dorp waar tientallen blauwe ogen deze mooie jongen de hele dag wantrouwend volgden. Ondanks hun goede wil en inzet lukte het Edi niet een baan te vinden, en kreeg daar stress van. Veel stress, zoveel stress dat hij op den duur helemaal onder de uitslag zat. Uitslag die toen het over was, resulteerde in zwarte vlekken.
Ze bleven stapelgek op elkaar. Daphne had een goedbetaalde baan gevonden, ze konden het allemaal makkelijk redden. Hun liefde spatte er een jaar later ook nog af. De liefde was er, en diep.

 

Weer terug


Het volgende jaar zit ik met mijn toenmalige vriend bij onze hartsvriend kunstschilder Supri. Weer in Pangandaran, daar die plek een onnoemelijke aantrekkingskracht heeft. We hadden vis gevangen. Dat is daar zo mooi..... Je loopt de zee in, gooit je net één keer uit, en je vangt in één keer vijftien of meer vissen. Nu had Supri daar natuurlijk oog voor... Eerst een loerende blik, dan een korte sprint, het net werd uitgeworpen en bingo. Diner tonight!
Wij waren die dag bij de moeder van Edi op bezoek geweest. Een lieve vrouw, maar ze hing absoluut de martelares uit. Naast Edi had zij alleen maar dochters en die woonden ver weg. Haar zoon nog verder in België, vertelde ze ons huilend. Edi had ons geld gestuurd en dat hadden we zijn moeder die dag gebracht. Dus eigenlijk was het meer dan vreemd, dat Edi die avond in het atelier kwam binnenlopen.

Hoewel

Heimwee kills

Ik zag hem, eten, van vis van eigen grond. Met de handen,zoals je daar pleegt te eten. Is echt lekkerder; een mythe, die klopt...
Edi kwam thuis; een glinstering van levenslust straalde in zijn ogen. Een half uur lang at hij zwijgend zijn vis. Hij absorbeerde het, en genoot er intens van. Ieder stukje vlees werd zorgvuldig van de graten afgezogen. Daphne had de depressie met lede ogen aangezien en had een ticket voor Edi gekocht, zodat hij weer thuis kon zijn. Thuis, bij zijn moeder die hij intens, met hart en ziel mistte.
Zo intens was deze vakantieliefde uitgegroeid. Deze tijd deed hem herstellen en met frisse moed keerde hij terug naar zijn voormalig Utopia België.

Een jaar later gaat het stel met ouders naar Pangandaran.

De ouders van Daphne willen ook wel eens naar Indonesië. Een reis wordt uitgestippeld, tickets worden besteld. Slechts één dag was er voor zijn geboorteplaats bestemd. Hij moest maar rekening houden met de ouders van Daphne. Er werd van hem verwacht dat hij toch minimaal gids zou spelen voor alles, wat ze voor hem gedaan hadden.
Hij kon dat niet aan, hij kon niet weg, na één dag, en bleef in dat paradijs op aarde.. zijn thuis.

Hun huwelijk strandde, op het strand, white monkey beach.

En toch: de liefde was er......

 

 

Dit mooie dorp overspoelde door een tsunami. Op de dag dat de aardbeving plaatsvond, keek ik naar het nieuws op internet. Er was een tsunami voorspeld die op Pangandaran aanstevende.
Ik las dat nieuws 20 minuten voor de tsunami land raakte. Ik heb zitten bidden...... De dorpelingen kregen dit nieuws niet mee, Jakarta plaatste het in het wereldnieuws, maar liet het na de locale politie te bellen, of wie dan ook in het dorp zelf te waarschuwen. Door de allesvernietigende golf kwamen 668 mensen om het leven.

Waaronder Edi, zijn Indonesische vrouw, waarmee hij een jaar eerder gehuwd was, en hun pasgeboren baby.

Ze zijn in het massagraf begraven, op de plaats, waar destijds onze vakantiehutjes stonden..

 

 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk gemaakt artikel :)! romantisch gevoel krijg ik erbij.. :$
Romantische gevoelens krijg ik hier niet bij want voor mij overheerst hier het trieste gevoel van heimwee en als klapper dan nog het water............ Maar dit is jouw manier van schrijven en ik hou er van en lees het graag!
Bedankt Miproductions en Mijler!
Het is niet aan mij om te beoordelen of je in de opdracht geslaagd bent. Het verhaal is prachtig en heel goed geschreven.
mooi geschreven zeg
Bedankt Berna en Anorexia!
Wat een droevig einde. Heel mooi geschreven. Duim!