De psychologie van het afvallen

Door Nonnie gepubliceerd op Monday 25 March 15:15

In deze vastentijd heb ik besloten om suiker en suikerproducten zoveel mogelijk te laten staan. Deze periode van suikerarmoede drukt mij met de neus op de effecten, zowel mentaal als fysiek. Is het al Pasen?

c0e1fac1b114b4cfb6d3620c429de433c3Vpa2Vy

 

Waarom een suikerdieet?

Wat is de reden dat ik mezelf op een suikerdieet heb gezet? Enige tijd geleden heb ik een stukje geschreven over suiker, http://www.xead.nl/suiker-de-bron-van-alle-kwaad en de effecten hiervan op het lichaam. Naar aanleiding van mijn eigen stukje ben ik gaan nadenken. Ik geef toe, dat zou ook andersom kunnen, dat je eerst nadenkt en dan gaat schrijven, maar sommige dingen borrelen eerst een beetje na voor je de WAARHEID ziet. Levensgroot zie ik het nu voor me als op een groot reclamebord: SUIKER IS NIET GOED VOOR JE. Toevallig kwam deze abri vlak voor aswoensdag in mijn leven. En één en één is twee, dus heb ik het rasse en tevens dappere besluit genomen om in de vastentijd de koekjes, snoepjes, dropjes, chocolaatjes, taartjes en ijsjes (ben ik nog iets vergeten?) te laten staan. Het is in principe een oefening in zelfbeheersing, maar eventuele bijwerkingen als enig gewichtverlies en/of reductie van de vetcellen zijn ook zeer welkom. Stiekem speelt dat ook een rol, een klein rolletje dan.


Is het al Pasen?

Ik ben al enige weken bezig (nou ja, enkele dagen dan. Wanneer was het precies aswoensdag?) en ik moet zeggen; het gaat redelijk goed. Geen last van appelflauwtes of schuimbekken. Ook het humeur is boven nul gebleven en de agressie beperkt. Is het al Pasen?

030d224ae955e3dd63825944830c8fe4cGFzZW4u


De weegschaal

178b0113689dce8a7e48360c3886dc99d2VlZ3NjIk ben nu al dagen bezig, dus vanmorgen was de tijd aangebroken voor een bezoekje aan de weegschaal. Hoopvol neem ik plaats, mijn hart klopt in mijn keel, terwijl de cijfertjes op de display heen en weer flikkeren en tenslotte langzaam tot stilstand komen. Ik kan mijn ogen niet geloven. Dat kan niet waar zijn. De weegschaal is in de war, dat moet het zijn.
Ik geef de weegschaal nog één kans. Ik stap af, wacht tot de weegschaal weer op 0.0 staat en stap opnieuw op. Om de weegschaal verder niet in verlegenheid te brengen sluit ik mijn ogen, zodat ze na wat zenuwachtig heen en weer schommelen tot rust kan komen. Ik open voorzichtig mijn ogen en ja, hoor. Hetzelfde gewicht als daarnet. Dat betekent dus… dat ik zoveel weeg. De brute waarheid, alweer. Sinds aswoensdag ben ik dus precies één onsje afgevallen. Eén onsje! Wat een belediging! Die rotweegschaal! Ik bedwing met moeite de neiging om het wantoestel op te pakken en door het raam te gooien, maar realiseer me dat de vastentijd gaat over zelfbeheersing. Dat ik lijd aan suikerarmoede is geen excuus. Zelfbeheersing dus. Zennnnnnnnn.


De mentale kant

Eén onsje dus; ik moet bekennen dat dat tegenvalt. Wat had ik dan eigenlijk verwacht? Voor mijn geestesoog zie ik al het lekkers dat ik niet tot me heb genomen in de afgelopen tijd. De heerlijke koek bij de koffie, die ik heb laten staan. De toetjes en het pak stroopwafels dat nog maagdelijk en onaangetast in de kast ligt. De schaal bonbonnetjes die ik langs mijn neus heb zien trekken en waar ik zelfs niet eentje van heb gepakt toen ik samen met de buurvrouw een bakkie aan het doen was. Ik heb er zelfs niet aan geroken. Wat voel ik me sterk.
Deze bovenmenselijke krachtinspanning zou toch beloond moeten worden, of niet soms? Ik zou toch in harde cijfers het bewijs moeten zien dat ik op de goede weg ben en de weegschaal zou mij vanaf de zijlijn moeten toejuichen, moeten motiveren om door te gaan. Een peptalk zou bijzonder worden gewaardeerd, maar niks, hoor.


Dan dringt heeeeeel langzaam een andere waarheid tot mij door, verpletterend als een blok beton. Het gaat immers niet om alles wat je laat staan, maar om wat je uiteindelijk toch naar binnen werkt. Slik! De waarheid, ik moet bekennen, ik ben er niet altijd van gecharmeerd.

570badcfe14697bf2a244e2e25b93e59d2Fhcmhl

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank allemaal.
Ik troost me maar met de gedachte dat ik lekker gezond bezig ben.
Het valt niet mee nee, maar loop niet te snel van stapel.. Verwacht niet meteen kilo's. Het gaat vast goedkomen!
Het ergste is... we weten het allemaal zo goed hè! Duim voor je goed geschreven artikel.
Haha, gaat vast goedkomen! De kunst is het volhouden -ik doe het je niet na ;)
Dear Nonnie,
Afvallen kan alleen maar langzaam. Goed blijven eten en geen tussendoortjes en zeker niet te zout[ we eten te zout , maar dat zit al in de producten helaas en suiker
Ai... niet gecharmeerd van de waarheid? En peptalk?
Weet je, Nonnie, die suikerarmoe... je houdt het vast vol tot Pasen hoor! Echt! Ik weet zeker dat je het kunt! En zie er het positieve van in, je humeur blijft boven nul! (Voor ons blijft het raden hoe het zit.. normaal 37 graden, nu 7? Dat buiten beschouwing..) En dat onsje dat er nu af is... over langere tijd, groeit dat misschien wel! Voor je het weet slaat de weegschaal door naar de nulkant.. Nouja, heeel veel succes met je suikerarmheid! Komt goeeed! :)
mmmm ach ja al gaat het niet zo snel.. het is in elk geval wel een stuk gezonder al dat suiker te laten staan... witte suiker is een stille sloper... even doorbijten.. volgene week zal er echt wel wat van af zijn