De dag des oordeels

Door Nonnie gepubliceerd op Friday 21 June 12:44

a0cea4c2ab02a3596640844991b9eb35.jpg

Onnatuurlijk blauw kleurt de prille avondlucht. Plukjes suikerspin drijven rozerood voorbij op de golven van de hemel. Vol bewondering blik ik omhoog. Wat is er aan de hand? Is de kleurenprinter van onze wereld toe aan een stevige reset? Tegelijkertijd bekruipt mij een onheilspellend voorgevoel. Er gaat een rilling door me heen: het lijkt wel of het einde van de wereld nabij is.

De katholieke paplepel

Nou heb ik persoonlijk wel aan de katholieke paplepel gelikt, maar die smaakte teveel naar keurslijf, dus als jong volwassene heb ik de Roomse kerk vol overtuiging de rug toegekeerd. Dat wil nog niet zeggen dat ik religie als zodanig volledig heb verworpen, want ik ben een hartstochtelijk aanhanger van enkele basisprincipes, die vrijwel elk geloof predikt. Zo heb ik in de 46 jaar dat ik op deze aardbol rondschuif nog nooit iemand vermoord; een opmerkelijk staaltje zelfbeheersing, mag ik wel zeggen. Ergens is er toch nog iets van de katholieke opvoeding blijven hangen. Ook naastenliefde, hoe lastig ook, probeer ik trouw in de praktijk te brengen. Daarbij is het dan weer niet de bedoeling dat je de bezittingen van je naaste liefhebt of daar je zinnen op zet. En stelen mag al helemaal niet. Geen onredelijke eisen tot dusver.

2ad41640d360c54263ec597d93087193.jpg

Het geloof

Geloof heet geloof, omdat mensen erin moeten geloven. Anders had het wel ‘zeker weten’ geheten. In dat geval had ik me er overigens absoluut bij aangesloten. Ondanks mijn gebrek aan religieuze passie ben ik toch wel gefascineerd door enkele godsdienstige aspecten. Zo spreekt een begrip als de dag des oordeels beslist tot de verbeelding. Allerlei vragen borrelen omhoog. Wanneer is die dag eigenlijk? Kan ik het alvast in de agenda noteren of is hier toch meer een Maya-kalender vereist? Niemand blijkt te weten wanneer dit plaatsvindt. Het is één groot mysterie.

De dag des oordeels, de jongste dag of het laatste oordeel; het heeft allemaal een enigszins dreigende klank. Christenen, Joden en Moslims zijn het hier in elk geval over eens. Allen geloven dat de eindtijd ooit aanbreekt en berg je dan maar.

 

De dag des oordeels volgens de encyclopedie

De online encyclopedie geeft voor de dag des oordeels de volgende omschrijvingen:
In de Bijbel is op verschillende plaatsen, zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament, sprake van een eindtijd, waarin over levenden en doden geoordeeld zal worden. In de christelijke eschatologie (Dit is de leer van de laatste dingen, aangaande het lot van de mens na de dood) neemt de dag des oordeels een belangrijke plaats in, getuige het aantal vermeldingen in de Bijbel.

Het gaat hier om de dag waarop het laatste oordeel zal plaatshebben: de jongste dag. Het laatste oordeel is het vonnis dat God zal uitspreken op het einde der wereld, over de levenden en de doden.

De dag des oordeels is een begrip voor een dag die in zowel joodse, christelijke als islamitische religieuze boeken wordt genoemd als de dag waarop over alle mensen een oordeel geveld zal worden door God. De dag des oordeels vormt de kern van de eschatologie van deze drie Abrahamitische religies.


Niemand weet wanneer het gebeurt, wat er dan eigenlijk gebeurt en hoe het gebeurt, dus elk scenario is mogelijk. Sta mij daarom toe een weinig te fantaseren over dit drama van de toekomst.

5096cc54638b64a98d7bcee9166cd81c_medium.

 

Het drama van de toekomst

Als uit het niets steekt plotseling een sterke wind op, gepaard met een oorverdovend lawaai. Zo sterk is de wind dat weldra de zon wordt uitgeblazen als een oververmoeide, oude kaars. Duisternis daalt op ons neer als een grote, zwarte deken, maar de wind is nog niet klaar met ons. Als eerste verdwijnen alle hoeden, petten en andere hoofddeksels de lucht in. In een reflex grijpen alle handen ernaar, wanhopig, futiel, zinloos. Dan rukt de wind aan de knopen van onze kleding, die zich al snel gewonnen geven. De venijnig suizende wind kent geen genade en trekt alle kleding in flarden van ons lijf. Met orkaankracht verzamelen alle vodden zich in de trechter van de storm en worden naar boven gezogen, ons naakt achterlatend, ineengedoken en gehuld in niets anders dan bleek kippenvel. De onstuimige wind is van het ene op het andere moment gaan liggen, resulterend in een stilte die pijn doet aan de oren. Niemand praat, nergens klinkt muziek, geen geknisper van bladeren aan de bomen, geen blaffende hond of vogel die een lied vol levenslust fluit. Stilte. Alle geluid ligt gedoofd in de grijze asbak van de wereld. Ons vel spant strak om onze ziel, maar biedt amper bescherming tegen de ijzige koude. Ons brein heeft ons verlaten, ons hart is gevlucht, hoop en verwachtingen zijn verdwenen, er is niets meer wat we kunnen doen. Niks dan afwachten alsof we ons in de wachtkamer van de tandarts bevinden. Niemand weet of het een simpele controle wordt of een wortelkanaalbehandeling van de ziel. Vrees is vruchteloos. Daar is het nu te laat voor. Alle zielen wachten in absolute geluidloosheid, een minuut, een dag, een jaar, een eeuw. Een rottende lucht vult onze neus. De overledenen zijn onder ons, maar het doet er niet toe. Niks heeft nog betekenis. Geen gedachte passeert meer, geen emotie of beweging. Het lichaam is niet meer. Slechts de essentie die geen plaats inneemt, rest ons. We zijn gereduceerd tot onze meest fundamentele kern en wachten gelaten. Dan glijdt het alziend oog langs. Is dit nou het uur, het moment of misschien zelfs de eeuw der waarheid? Zonder enig besef van tijd wordt de ziel geïnspecteerd. Zitten er slechts vlekjes op of is het helemaal zwart? Het alziend oog knippert en als vanzelf wentelt de ziel, zodat het oog alle kanten kan monsteren. Het universum houdt haar adem in. Als de wenkbrauwen boven de ogen fronsen, komt een razendsnelle grote hand naar beneden en graait enkele zielen weg.

Welke zielen zijn verdoemd?

Het is natuurlijk maar de vraag of deze zielen te licht zijn bevonden of juist de achterblijvers. Welke zielen zijn verdoemd? En om welke reden? Wat is het goddelijke criterium waarop wordt geselecteerd? Mijn fantasie schiet te kort om hierop antwoord te kunnen geven, maar ik ben ervan overtuigd, dat als god het goed met ons voorheeft, hij ons het antwoord al heeft ingefluisterd. Het antwoord zit in onszelf. We hoeven het alleen nog maar te vinden.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

fef01920c033eb72302a9484d6d0ddf1_medium.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Boeiend thema. Zeer verzorgd neergezet! Toevallig kwam het geloof vandaag bij mij ook voorbij. Weliswaar in het tempo dat de Fyra had moeten halen, maar allez... de verdwijntruc in rap tempo heeft ie gehaald :)
Iemand zei in elk geval heel mooi: 'Schiep God de mens of de mens God?'
wat het ook is... en ik word nu gestalked op skype... zie amper maar wat ik schrijf, door dat levensgrote verzoek in beeld, ik geloof in elk geval in de ondrergang van de VVD :)
Hey Yrsa, wat leuk om weer eens van je te horen!
Goede vraag ook meteen.
Ik geloof in het negeren van Skype stalkers. Heilig!
"Wortelkanaalbehandeling van de ziel" ... Geweldig!
Je zou het natuurlijk ook andersom kunnen draaien en een overtuigend positief oordeel kunnen beschrijven.
Een tien met een griffel (en een zoen van de Heer). ;)
Halleluja. Thank you, Lord!
Mooi en onheilspellend geschreven
Dank je wel.
Het is dan ook niet bepaald een dag om naar uit te kijken. ;)
Een mooie overdenking Nonnie.
"Nu" is het ultieme moment voor de dag des oordeels... ;)
Ik weet dat jij heel erg bezig bent met het 'nu', Nescio, maar wat mij betreft heeft dit geen haast. ;)
De 'dag des oordeels' is gelukkig geen 'dag' op de lineaire tijdslijn en Nu betekent niet het huidige tijdstip op diezelfde lijn :)
Het heeft te maken met persoonlijke overtuigingen, gedachten en gedrag. Energie vibraties. De Maya kalender markeerde een mijlpaal, waarin we in een hogere kosmische energievibratie terecht zijn gekomen. Om daarin te 'overleven', moet je zelf ook de juiste vibatie zien te krijgen - met de juiste overtuigingen, gedachten en daden.
De 'dag' des oordeels duurt geen 24 uur maar is een periode van enkele decennia waarin iedereen de kans heeft om van het ik-gevoel over te gaan naar een wij-gevoel.
Dit vind ik een prachtige invulling!
Heel mooi gedaan, geeft stof tot nadenken. En de tijd zal het denk ik leren....
Heel mooi gedaan, geeft stof tot nadenken. En de tijd zal het denk ik leren....
Prachtig geschreven Nonnie, de dag des oordeels spreekt inderdaad tot de verbeelding.