Het verschrikkelijke geheim

Door Nonnie gepubliceerd op Saturday 16 November 10:42
71ea8adddb86fc914b9d6f51d8f496c7.jpg
 
Ik weet precies waar het zit, kan letterlijk de plek in mijn onderbuik aanwijzen. Soms kriebelt het onschuldig of knabbelt het zachtjes aan mijn binnenste. Op die ogenblikken is het makkelijk te negeren. Andere momenten draait het zich opeens als een dolksteek om in mijn maag, waarna het lijkt te gisten. Een dubbel gevoel overvalt me. Aan de ene kant koester ik het geheim en aan de andere kant vrees ik het moment dat ik mezelf niet meer kan beheersen, dat het als het ware uit me barst, waarna ik met afgrijzen het uitgespuwde braaksel bekijk, teleurgesteld over de alledaagsheid. Als het geheim er eenmaal uit is, is het spel ten einde. 
 

Spectaculaire onthulling

De onthulling zelf is ongetwijfeld spectaculair als een ballon die wild en ongecoördineerd door de kamer vliegt onder het uitstoten van genante geluiden. De vlucht heeft iets ontwapenends, maar eenmaal tot stilstand gebracht is het wat het is, een ballon waar alle lucht uit is, een waardeloos stuk rubber, futloos in zijn eenvoud, het braaksel dat niets dan walging opwekt. Tot die tijd is er de vrees dat iemand erachter komt en me nietsontziend ontmaskert. De mogelijkheid van deze vernedering veroorzaakt een mengeling van afschuw en opluchting. Afschuw vanwege mijn schaamteloze naaktheid en opluchting om dezelfde reden. Voelt het aan als een openbaring om naakt te staan voor iedereen die maar de interesse kan opbrengen om te kijken? Hoe is de reactie? Is men geschokt of onverschillig? Wat zou ik het ergste vinden? Vooralsnog wil ik hier totaal niet over nadenken. Tegen beter weten in hoop ik dat het verborgene ondergesneeuwd raakt door de gebeurtenissen van alledag. Het mag niet ademen. Liever nog verstik ik het onder een deken van verse herinneringen, die met hun gewicht het geheim omvormen tot niets meer dan een samengeperst fossiel, een voetnoot in de geschiedenis van mijn leven.
 
6b42a0e0cb7519e00bedec07cc189678.jpg
 

Lady MacBeth

Altijd nog blijft er het gevaar dat mijn overactieve brein de druk niet meer aankan en op het tijdstip dat ik het minst alert ben, bijvoorbeeld tijdens mijn slaap, de bekentenis uitspuw, gelijk Lady MacBeth, die tussen slaap en waken al handenwassend de gruwelen die haar geest gevangen hielden, prijsgaf. De nacht is mijn grootste vijand. Dat en de stonde dat ik teveel op mijn gemak raak en de lelijke waarheid gehuld in alcoholdampen uitstoot. Loslippigheid in een onbewaakt ogenblik.
 

Voorzichtigheid is geboden

Ik moet op mijn hoede zijn tot de zandstormen van mijn nieuwe herinneringen het geheim volledig hebben bedolven. Stil hoop ik dat de tijd mijn krampachtige greep rond de nek van het onzegbare kan verslappen, zodat het geheim zich als een vogel aan mijn macht kan ontworstelen en met trage lange slagen steeds meer afstand tussen ons brengt totdat het niet meer is dan een stipje aan de horizon. Tot die tijd is voorzichtigheid geboden.
 
83ee1825e42b9382b0bfa90e0e6435b3_medium.
 
Meer Nonnie?

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een heerlijk artikel. Geheimen zijn aantrekkelijk, niet?
Ja en nee. Een beetje gemengd.
Het is wel lekker iets van jezelf.
Sssssssst.
Jij snapt het.
Het moet een hele last zijn.
Graag geef ik je het advies om vooral uit te kijken met alcohol.. loslippigheid schuilt dan om de hoek en je weet hoe het zit met hoekjes, daar schuilt tevens gevaar.
Sterkte!
Het moet een hele last zijn.
Graag geef ik je het advies om vooral uit te kijken met alcohol.. loslippigheid schuilt dan om de hoek en je weet hoe het zit met hoekjes, daar schuilt tevens gevaar.
Sterkte!
Hoed U
voor het onderbuik gevoel
want als het
eruit komt
beschrijft U tevens
van alles
wat U nu achterwege laat!
Sterk artikel!
Daar ben ik nog goed mee weggekomen. Pppfew.
Hoed u voor onbewaakte momenten, waarin uw onderbewuste uw tong aanstuurt en het geheim wereldkundig wil maken.
Daar schuilt het gevaar inderdaad.
Tja, wees dan maar voorzichtig.
Goed geschreven!
Merci!
Zal ik doen.