Onder de tram

Door Koen V gepubliceerd op Wednesday 20 November 09:26

“Nog een die dood wil,” mopperde de trambestuurder. Even  daarvoor had hij een noodstop gemaakt waardoor de passagiers die in de tram stonden zich stevig vast moesten grijpen. Nijdig drukte de trambestuurder op de bel.

Zelf stond ik helemaal voorin en had de rempartij aan zien komen. Een toerist verdiept in de plattegrond van Amsterdam was argeloos de trambaan opgelopen en keek nu verschrikt naar het blauw-witte monster dat voor hem stond.

“Zo klein is een tram toch niet,” merkte ik op.

“Inderdaad,” beaamde de bestuurder. “Bovendien weegt hij een slordige tweeëndertig ton en zo’n gevaarte rem je nu eenmaal niet binnen een paar meter af.”

Ik maakte mij een voorstelling van wat er gebeurd kon zijn als de bestuurder niet tijdig had kunnen remmen; het leverde een bloederig beeld op.

“Ik rij niet graag over het Damrak,” zo ging de trambestuurder verder. “In de loop der jaren zijn hier veel mensen onder de wielen terecht gekomen en vervolgens overleden. Gelukkig is het mij nog nooit overkomen en dat wil ik graag zo houden. Ik ken een aantal collega’s die niet meer durfden te rijden nadat ze een dodelijk ongeluk mee maakten.”

Dat kon ik wel begrijpen.

“Het gaat er in dit beroep om dat je goed blijft opletten. Ik heb collega’s die bijvoorbeeld hun ogen uitkijken naar mooie vrouwen. Zelf doe ik dat ook graag, maar nooit tijdens het rijden. Anderen houden hele gesprekken met passagiers, daar waag ik mij ook niet aan. Nee, meneer, deze jongen is van plan om zijn pensionering te halen zonder ooit iemand dood te hebben gereden zodat ik later onbezorgd naar mijn dobbertje kan kijken tijdens het vissen.”

Ik ben benieuwd of hij later zorgeloos aan het water kan zitten, maar heb zo mijn twijfels.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie conversatie weer
heel natuurlijk
Mooie conversatie weer
heel natuurlijk