Ouderenzorg: na 55 jaar huwelijk gedwongen uit elkaar

Door Florence gepubliceerd op Wednesday 26 June 17:15

Als van oudere echtparen op een gegeven moment de één meer zorg nodig heeft dan de ander dan kan het gebeuren dat ze gescheiden worden en apart moeten gaan wonen.

Het is schrijnend dat echtparen die al zo lang samen hebben gewoond, die al die jaren lief en leed hebben gedeeld, alsnog uit elkaar moeten en niet meer samen kunnen blijven wonen.

 

Tweede Kamer

Enkele maanden geleden werd in de Tweede Kamer een voorstel behandeld om iets aan deze situatie te veranderen. Sabine Uitslag (CDA), die met het voorstel kwam, is van mening dat ouderen zelf moeten kunnen bepalen waar ze wonen. "Samen een appartement huren in een zorginstelling en dan de zorg inkopen die nodig is. Dat kan bij steeds meer tehuizen, maar nog bij lang niet bij allemaal". 

 

Dichter bij huis

Binnen onze familie zullen we er ook mee te maken krijgen. Mijn vader lijdt aan een vorm van dementie, welke vorm als kenmerk heeft dat de situatie vrij snel zal verslechteren. Dat zie je ook duidelijk gebeuren.  Een pluspunt is dat hij een opgeruimd karakter blijft houden. Nooit boos of zelfs agressief, altijd positief, opgewekt, altijd blij met bezoek.

De dagopvang is een geweldige uitkomst. Het ontziet mijn moeder in de dagelijkse zorg. Ze heeft even tijd voor zichzelf. En mijn vader gaat er graag naar toe. Over de medewerkers van de dagopvang niets dan lof. Lieve, zorgzame, enthousiaste en zeer betrokken mensen.

 

 

 

 

 

De boerderij

Mijn ouders zijn beiden eind tachtig en wonen al vanaf dat ze getrouwd zijn, 55 jaar geleden, op de boerderij. Mijn vader is daar al in zijn jeugd komen wonen. Hij heeft altijd duidelijk gemaakt dat hij daar ook niet meer weg wil.

 

Maar voor mijn moeder wordt de boerderij te groot. Het woongedeelte is niet voldoende aangepast aan haar lichamelijke beperkingen, de grond om de boerderij vraagt veel onderhoud en ze wonen er een beetje achteraf, aan de rand van een klein dorpje. De sociale contacten nemen sterk af. De oudere bewoners uit het dorp zijn stuk voor stuk verhuisd naar een ouderenzorgcentrum in een nabijgelegen grotere plaats. Daar zou mijn moeder ook zo graag willen wonen.

 

 

Ze zal er haar vroegere dorpsgenoten weer ontmoeten, gezellig in de gemeenschappelijke ruimte met elkaar koffie drinken, even buurten voor een praatje. Winkels en ouderenactiviteiten dichtbij. Ze zou er helemaal opleven, dat weet ik zeker.

 

 

 

Vertrouwde omgeving

Maar voor mijn vader wordt het afgeraden. Hij is het beste af in zijn vertrouwde omgeving, de boerderij, waar de nodige zorg aan huis geboden kan worden. Het was ook altijd zijn wens om daar te blijven wonen. Voor een ingrijpende gebeurtenis als een verhuizing is het in zijn situatie te laat. Het zal hem absoluut geen goed doen. Het zal hem veel onrust geven. Hij zal gaan dwalen en de weg niet meer terug kunnen vinden. Zijn situatie zal sneller nog dan nu het geval is, verslechteren, waardoor het zorgcentrum niet voldoende zorg meer zal kunnen bieden. En dan zal hij voor de tweede keer moeten verhuizen, ditmaal naar een verpleeghuis. Zonder zijn vrouw. Die mag niet mee.

Ze zullen gescheiden verder moeten leven. Ze zullen apart wonen. Na 55 jaar uit elkaar. Gedwongen. Voorlopig vind ik het nog een heel onwerkelijke situatie. Maar snel genoeg zal het de harde realiteit zijn. 

 

Wat is het beste?

Daar wil men in de politiek iets aan gaan veranderen. Een goed initiatief uiteraard. Het uitgangspunt is om te proberen te voorkomen dat mensen op hoge leeftijd gescheiden worden van hun partner. Maar persoonlijk vraag ik me af of het, als je zelf geestelijk nog prima functioneert, prettig wonen is in een verpleeghuis temidden van dementerenden, wiens toestand alleen nog maar kan verergeren. Het zal niet altijd het beste zijn om samen te blijven wonen. Maar om gedwongen gescheiden te worden is ook verre van ideaal.   

Het blijft gewoon een heel moeilijke situatie.       

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een plus. Je zou haast bang worden om oud te worden.
Moeilijk: bij mijn oma en opa is het ook zo: mijn opa moest uit huis (hij bevuilde zichzelf en mijn oma kan het niet meer aan met hem) en mijn oma blijft in het huis wonen, maar dat huis is eigenlijk veel te groot voor haar.
Het kan inderdaad soms lastig zijn. Wonen in een verpleeghuis is zeker niet fijn. Tenzij... er mooie kamers en afdelingen komen waar je samen toch nog heerlijk kunt genieten zonder meteen met andere bewoners in aanraking te komen. Op oudere leeftijd van elkaar gescheiden worden is ook echt vreselijk, dus ik denk dat ook mensen het 'er wel voor over hebben' om het laatste deel van hun leven samen door te brengen
Het is wel een ingewikkeld probleem dat je schetst. Prina artikel. DD en fan.
wat erg zeg, zeker voor hen beide, vaak als een koppel zolang samen mogen zijn, dan gaat het snel bergaf als er 1 van de 2 wegvalt. hoe kan het toch allemaal zo blijven verder gaan.
Goed artikel en het wordt inderdaad eens tijd dat er goed over nagedacht wordt, want wat doe je de mensen aan! Scheiden is al een ellende, gedwongen scheiden nog veel meer!
oohhh! die mensen mag je toch niet uit elkaar halen!
Dat is pas echt stom! jeetje zeg...!