Vakantie Duikvakantie in Honduras 4.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 December 09:10

860185373d50fedaee0c4eaf70da12ce_medium.

Lees hier Deel 1.

Lees hier Deel 2.

Lees hier Deel 3.

6 September 2000 Utila, Honduras.

Gisteren vroeg wakker (6 uur) en op het gemakje de zon op zien komen, dan ben je wel even stil.

Vervolgens de tassen weer inpakken, want we gingen naar Utila.

We moesten eerst met de taxi en de boot, want Utila is één van de 3 eilanden ten noorden van het vasteland van Honduras. Utila is het eiland dat op de kaart het meest links ligt, rechts daarvan ligt Roatàn en daar rechts van Guanaga.

Wij kozen voor Utila omdat dat het minst toeristische eiland is en omdat er enorm mooie duikstekken schijnen te zijn. Dit eiland is nog wel onder constructie omdat orkaan Mitch hier enorm heeft huisgehouden. Veel bedrijven moeten dus nog opnieuw worden opgebouwd.

De boot ging echt razendsnel en na 1,5 uur konden we aan wal in Utila. Snoeiwarm, waar wij ons in de brandende zon met een last van 3 weken Honduras op de rug naar Cross Creek, de duikschool van de Nederlander Ron, toe slepen. Die zo lijkt het zijn duikschool zo ver van de aanlegplaats van de boot heeft opgebouwd, dat alleen de echte die-hards de weg naar zijn plek weten te voltooien.

Terwijl wij zitten uit te puffen voor onze kamer, die verdacht veel weg heeft van een sauna zoals wij die in Nederland kennen, zowel het houten interieur als de temperatuur, komt de boot aan waarmee wij onze duiken zullen maken.

Als eersten komen van boord een onvervalste Engelse Hooligan, compleet met tattoos over zijn hele lichaam en enorme bierpens met naast hem een figuur dat nog het meest leek op een alien.

Toen ze onze kant op kwamen wisten we dus niet of ze ons in elkaar kwamen slaan of ontvoeren naar hun planeet…..Geen van beiden, het waren onze duikinstructeurs!

Ik werd toebedeeld aan de alien en Michiel mocht met de Hooligan in zee, die zodra hij zijn mond opendeed veranderde van robuuste bonk in een timide persoontje. Mijn duikbuddy was Cage, die van Honduras zijn café had gemaakt (altijd dronken).

Nadat we duidelijke afspraken hadden gemaakt over onze duikcursussen, hebben we de tassen neergegooid en zijn we het eiland gaan ontdekken. Eerst even eten en wat drinken bij Bundu, een heel leuk tentje waar je voor weinig geld lekker kunt eten. Na een stevige maaltijd met een volle buik verder naar de ander kant van het eiland gelopen, waar een echt tropische sfeer heerst.

Ik had niet eens een Bounty en toch zag ik witte stranden, palmbomen en hangmatten. Geen auto’s, dus helemaal perfect. Daar wat gedronken, tot we werden aangevallen door zandvliegen. Ze zijn heel klein, maar bijten gemeen en de beten jeuken enorm, dus snel gevlucht. Als vliegen op stroop kwamen ze op ons af!

Nog even een ander hotel bekeken waar we na onze duikexperience heen gaan.

Daarna naar het hotel, badkleding aan en naar het vliegveld om te zwemmen. Je loopt gewoon zo de landingsbaan af het water in. Er zat nog een ventje op onze spullen te azen, dus we moesten goed opletten, maar uiteindelijk allebei erin geplonsd. Even gesnorkeld, erg mooi onder water, dus dat belooft wat voor het duiken.

Om 6 uur had ik les, 2 video’s van een uur, dus ik zat flink te suffen, maar ja, anders mag je niet duiken.

Het restaurant bij de duikschool is voortreffelijk, lekker pittige kip gegeten. Daarna nog een stukje lopen en dan naar bed. Het eilandbewonen bevalt mij uitstekend. Ik ben superrelaxed.

Vanmorgen om half 9 er weer uit. Koude douche en ontbijten bij Bundu. Flinke porties, want als je alles opeet ben je misselijk. Nog even kaarten voor het thuisfront gekocht en nu moet ik mijn cursusboek bestuderen, want vanmiddag heb ik mijn eerste duik.

 

Lees hier het Vervolg

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat mooi geschreven en pakkend, voel bijna de warmte hier die er in je kamer hing, spannend duiken , heb zelf weleens gesnorkeld , je bent echt in een andere wereld dan.