Het Meisje dat alles goed zou maken...

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 27 February 11:22

Natuurlijk kun je als kind niet het leven van je ouders overdoen door jouw leven zo in te vullen als je denkt dat je ouders dat zouden willen, maar voor je daar achter bent is er vaak heel veel tijd verstreken en dan zal er altijd een stukje van jou blijven dat door dit alles permanent beschadigd is.

e0031e019adef93f008aa0e965ec4a08.jpg

Ouders realiseren zich meestal niet hoe groot de invloed is van die dingen die zij zeggen of doen of juist niet zeggen en doen. Dat zulke dingen een kind voor altijd zullen vormen. Soms hoor je een ouder iets tegen een kind zeggen en weet je dat er op dat moment een litteken voor altijd is ontstaan, dat hetgeen dat gezegd wordt de rest van dit leven altijd een stempel zal drukken op het kind en dus ook op de volwassene die het kind later zal worden.

Zo zat ik eens in de wachtruimte bij de psych (waar ik nu overigens al jaren niet meer kom). Naast mij zat een kleurig uitgedost meisje, een prachtig punkie meisje met een bonte verzameling van verschillende kleuren kledingstukken. Een mooi meisje dat door de stress duidelijk heel veel last had van haar tics en onder andere iedere drie seconden zat te kuchen, maar vooral een meisje waar je duidelijk aan kon zien dat ze erg bang was voor alles wat ging komen.

369aab9198d8c1a9585223ed2c486eaceW91X2Fy

Haar moeder leek daar niet echt oog voor te hebben en haar vader was druk bezig uit te leggen hoe druk hij het niet had met alles wat hij aan werk deed en hoe goed hij was in zijn werk. Omdat ik ook wel snap dat het echt niet mijn taak is mensen te wijzen op het feit dat ze zich misschien beter met hun dochter bezig te houden sprak ik het meisje, dat al een paar keer schichtig mijn kant op keek, aan en maakte haar een complimentje met haar uiterlijk.

Stralend nam ze het compliment in ontvangst en stootte enthousiast haar moeder aan Mam, die moeder vindt dat ik er zo leuk uit zie!! Mijn beloning was een ijzige blik van de moeder (als blikken konden doden had ik dit bericht op een hele andere manier met jullie moeten communiceren) en tegen haar dochter zei ze letterlijk het volgende Dat mag zij dan wel vinden, ik vind dat je er afschuwelijk uitziet!!, En dat weet je ook, je loopt gewoon voor gek!

14a9414cd23a0c41f533bb573a5ff859bW9vbl9n

Die blik die er toen in de ogen van het meisje verscheen... Ik had haar moeder echt het liefst van haar stoel afgetrokken , meegenomen en haar dan op een plek waar haar dochter haar niet kon horen eens haarfijn uitgelegd hoe ik denk over ouders die een doodsbang kind publiekelijk voor schut zetten en overduidelijk laten merken dat ze zich schamen voor hun kind, maar helaas zit mijn goede opvoeding mij dan in de weg en meer dan het meisje bemoedigend toelachen heb ik dan ook niet gedaan.

En nu vraag ik mij nog steeds af Hoe vaak zal het meisje deze opmerking nog terug horen in haar hoofd? De moeder is het waarschijnlijk al lang weer vergeten maar ik ben zo bang dat het meisje dit nooit meer zal vergeten, dat deze woorden haar leven lang mee zullen reizen en haar leven zullen gaan bepalen.

dc274708bba5df6e8b2d99932a71b1ffbWFuaWZl

Zelf kreeg ik ooit van mijn moeder te horen dat als ik niet was geboren mijn moeder een veel leuker leven had gehad, sterker nog mijn geboorte had haar leven verpest! 

Als meisje probeerde ik het leven van mijn moeder leuker te maken door haar te overladen met kleine cadeautjes( die meestal werden ontvangen met woorden als: had je dat geld niet beter kunnen besteden? ipv het dank je wel wat lief van je wat ik zo graag wilde horen), als volwassen vrouw probeerde ik er vooral voor te zorgen dat mijn moeder trots op me was en ik overlaadde haar met aandacht, omdat ik vaak het idee had dat mijn moeders eenzaamheid ook wel mijn schuld zou zijn.

b82873d29baa597f29d2b68d6837f307MS5qcGc=

Jarenlang ben ik bezig geweest om voor één keer een blijk van waardering van haar te krijgen om eigenlijk alleen maar te mogen horen Ik ben blij met jou in mijn leven. Maar die woorden , die kwamen natuurlijk nooit en dat is waarschijnlijk niet eens onwil, dat is onkunde. Het ligt ook niet aan mij, dat weet ik nu wel, het ligt aan mijn moeder.

Mijn moeder zit al zo lang vast in dit patroon, dat wordt waarschijnlijk nooit meer anders. En ik, het meisje dat alles goed zou maken, heb op een gegeven moment gekozen om dan maar zonder mijn moeder door te leven, omdat alles wat ik deed toch nooit goed genoeg zou zijn en omdat de woorden die ik zo graag wilde horen toch nooit uitgesproken zouden worden.

b246cfdde30563f05fd205abbb5e67f0bGFkeV9n

Ineens besefte ik dat het leven van mijn moeder het gevolg was van allerlei( verkeerde) keuzes die zij zelf had gemaakt, dat mijn moeder net als ikzelf iedere dag de keuze kan maken om een andere weg in te slaan en als ze er dan voor kiest om niets te doen en het oude vertrouwde pad te volgen; Ook dat is een keuze.

Dus nu zoek ik mijn eigen weg, probeer het los te laten en probeer vooral die woorden die mij zo lang in de greep hadden te vergeten en te vervangen door andere woorden Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en sterren, je hebt het recht hier te zijn!!

d98bb93a18809ddd68c74442132892e4ZGVzaWRl

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wow, Arinka.. supermooi.
Zeer aangrijpend, mooi verwoord.
Wat goed beschreven. Helaas is dit het geval bij veel kinderen. Ouders hebben een beeld van hoe het zou moeten zijn en alles wat daarvan afwijkt veroordelen ze. Net zoals jij beschrijft is dit kind beschadigd voor haar leven. Jammer dat hier zo weinig aandacht aan wordt besteed in de pedagogiek.
Heel mooi je ongenoegen weer gegeven. Ik denk dat je moedre ook een tekort aan waardering kreeg ik zag dat bij mijn moeder ook.
Duim Taco
zeer aangrijpend verhaal en tevens ook herkenbaar !
Heel erg dat voorval in die wachtkamer! Ik zou ook inwendig gezied hebben.
Je hebt dit probleem om een duidelijke wijze gebracht met prachtige plaatjes.
Ik hoop dat ouders dit gaan lezen.
duim!
Heel mooi , aangrijpend artikel !