Gedicht Verdriet.

Door Arinka gepubliceerd op Friday 29 November 09:52

39f72fd07cbc871612b5ebfd9dddaa9c.jpg

Verdrietjes. 

Ik heb thuis een potje
Op het potje staat Verdriet
ik doe er vaak verdrietjes in
want als ze klein zijn... huil ik niet

Steeds als er iets tegenzit
Er gebeurt iets wat ik niet wil
Open ik het potje
Gooi het er in heel stil

Maar nu was de laatste druppel
waarschijnlijk iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel

Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog uit de pot
Een traan begon te rollen
Ik voelde mij enorm rot

Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal
Ik zat echt tot mijn haren
in het diepste diepe dal

Het was met roodomrande ogen
toen ik mezelf weer rustig kreeg
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje... dat was leeg

Dus zie je iemand lopen
met rode ogen en bedeesd,
Dan vraag je niets meer, dan weet je,
Haar potje is pas vol geweest.

 

 

 

Arinka Linders © 1989

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een prachtig gedicht ik heb ook zo´n potje
mooi gedicht