Keniaanse Belevenissen 13 - Slapen tussen leeuwen en hyena's

Door MJS gepubliceerd op Sunday 27 January 10:33
Slapen tussen leeuwen en hyena's

Nu is het dan eindelijk begonnen! Het reizen door Tanzania en Kenia!


- Afscheid nemen van het weeshuis -

De laatste week op het project stond in het teken van een christelijk kamp. De kinderen sliepen in het gebouw van de school (gelegen naast het weeshuis), en op het speelveld stond een grote tent met allerlei bankjes en een geluidsinstallatie met microfoon. Het kamp werd begonnen met het marcheren in het dorp samen met een soort van fanfare. Rose had gevraag of ik dit wilde filmen, en achterstevoren al rijdend op de pikipiki heb ik het marcheren vastgelegd. De rest van het kamp bestaat voornamelijk uit christelijke preken, en christelijke verhalen. De kinderen zitten vrijwel de hele dag in de schoolbanken. Voor ons was het daarom een gekke laatste week, aangezien we niet echt konden spelen met de kinderen en er weinig klusjes op het weeshuis waren.

Toen Rose nog extra boodschappen voor het kamp moest doen zijn we meegegaan naar Kakamega. Wij dachten even naar Kakamega te gaan, maar het tegendeel bleek waar toen we allerlei rennende mensen zagen. We stonden op dat moment op de markt met Rose die aan het onderhandelen was over mango's. Ineens gebaarde ze dat we mee moesten rennen, en ze riep: "My car, my car!". Eenmaal in de auto reden we snel naar een supermarkt met een hek eromheen, die gesloten werd. Het bleek dat er rellen uitgebroken waren. De studenten van de universiteit waren bezig met hun laatste examens en hadden vandaag hun examen niet gekregen. Blijkbaar gebeurt het vaker dat studenten als protest de straat op gaan, auto's vernielen, vechten, stenen gooien etc. Vervolgens komt de politie met traangas en geweerschoten om de boel in orde te houden of te sussen. Kortom, wij waren blij binnen de hekken van de parkeerplaats van het winkelcentrum te kunnen 'schuilen'. Omdat de rellen niet over leken te gaan besloten we wat te eten en drinken in het winkelcentrum, en na een tijd konden we weer de straat op en leek de rust weer terug te zijn.

Als afscheid op het weeshuis hadden we een grote hoeveelheid marshmellows gekocht, en tussen de activiteiten van het kamp door konden we deze afscheids-activiteit met de kinderen doen. We maakten de marshmellows vast op een soort van riet/gras plant (eigenlijk voer voor de koeien) wat er erg feestelijk uit zag, en maakte een vuurtje op het terrein van het weeshuis. Veel kinderen hadden nog nooit een marshmellow gehad. Iedereen stond te popelen om een marshmellow te roosteren. Heel erg leuk om op deze manier nog afscheid te kunnen nemen.

Het leventje op Tumaini was inmiddels zo normaal en vertrouwd geworden dat het nu heel gek voelde om weg te gaan en van de andere kant was ik ook weer helemaal klaar voor een nieuwe avontuur!



- Overnachten in een slum -

Na de nodige knuffels, aaien over de bol, handdrukken, tranen reden we al eindeloos zwaaiend het terrein van van het weeshuis om 1,5 uur later in een sloppenwijk in Kisumu aan te komen. Ons klasgenootje (en nu dus reisgenootje) Vera had hier de laatste 10 weken een project met straatkinderen gedaan. Op dit moment merkte ik hoe ik gewend ben geraakt aan Kenia. Natuurlijk blijft het indrukwekkend om over smalle paden van stinkend vuilnis te lopen tussen kleine huisjes gemaakt van afval en modder, maar van de andere kant ben je dit beeld ook al soort van gewend.

Omdat Vera deze dag jarig was hadden we een kaartje, cake met een kaarsje (met het liedje happy birthday), ballonnen en feesthoedjes meegenomen. Na een gezellige avond was het tijd om te gaan slapen, maar zo simpel was dit niet. Na een tijdje in bed gelegen te hebben voelde ik mijn huid kriebelen en overal kleine steekjes. Ik dacht misschien een allergische reactie te hebben op iets, maar omdat het erger werd besloot ik toch even het licht aan te doen. Algauw bleek dat ik gezelschap had in bed in de meest negatieve zin van het woord. Ik zag welgeteld 15 kleine beestjes krioelen over mijn hele bed. Toen ik het van dichterbij bekeek, zag ik ook kleine groene stipjes springen (vlooien). Met een spuitbus DEET en een Keniaans boek probeerde ik mijn bed weer insect-vrij te maken, zonder succes. De vlooien bleven springen en de kakkerlak achtige beestjes/bedbugs (maar dan in het klein) haakten zich vast in mijn dekbed en kussen met hun harige pootjes. Weggejaagd uit mijn kamer, ben ik op Arisca's kamer gaan slapen op een andere matras.


- Kamperen met mannen met speren -

Na het hele insectenbed-avontuur reden we de volgende ochtend om 7 uur richting Masai Mara waar we om 14.00 aankwamen. Hier gingen we kamperen. De camping was net buiten het park vlakbij de Masaidorpjes. Er waren dan ook veel Masai mannen te zien in de omgeving, die met stokken hun vee hoedde. De bewaking op het kampeerterrein bestond ook uit Masai-mannen.

Aangezien we ons helemaal ingesteld hadden op een klein koepeltentje voor ons drieën, was het een ware verassing te zien dat onze accomodatie een soort huis in tentvorm was! Ten eerste was de 'slaapkamer' alleen al veel groter dan onze kamer op het weeshuis, en daarbij waren er 3 bedden met dikke matrassen, een zit-wc (in plaats van een gat in de grond) en nog luxer: er was een douche! Geen teil met water, maar een douche waar je onder kon staan! Hier konden we na 2,5 maand eindelijk genieten van stromend water! Ik moest me zelf dan ook dwingen om onder de douche uit te komen. Vanaf dit moment voelde het echt als vakantie door de relatieve luxe en het feit dat onze geplande reizen nu echt gingen beginnen!

Na de lunch (voor ons ook een feestmaal aangezien het meer westerlijk eten was), begonnen we aan onze eerste gamedrive, en al snel werd onze checklist van de Big5 aangevuld met olifanten en (parende en jagende) leeuwen. Ook hebben we baby cheeta's mogen bewonderen. Het park was ontzettend mooi, overal waar je keek was de heuvelachtige omgeving anders, en overal zag je honderden verschillende kleuren groen om je heen. De paden glinsterden in de zon door de stukken 'glinsterstenen' die overal lagen, en ook reden we tussen de cactussen, gele accacia's en beige zandvlaktes.

Na deze gamedrive hadden we alle tijd om lekker buiten te zitten met een drankje. Rond 10 uur ging de stroom uit en zaten we ineens in het donker. Vera ging haar zaklamp halen, en even later scheen er een zaklamp al op neer gaand in mijn oog. Ik zei: "Vera..? Ben jij dat?" In plaats van een antwoord, scheen de zaklamp op een half-tandeloze mond van een oude Afrikaanse man die inmiddels pal naast me stond. Mijn tweede blik viel op een grote speer in zijn hand... Even zag ik mezelf al geregen aan een speer boven een vuurtje met dansende Afrikanen er omheen hangen, maar algauw zagen Arisca en ik een soort van dronken slome waas in zijn gezicht. Ik vroeg of hij op de camping werkte, maar hij keek me alleen maar aan al leunend op zijn speer, zonder iets te zeggen liep hij daarna sloom verder..... Het is en blijft Afrika.....

Die nacht viel gingen we rond 11 slapen in ons heerlijke bed, al is slapen misschien te positief geformuleerd... Na een een tijdje geslapen te hebben hoorde ik gestommel en voetstappen naast me. Er werd gerommel tussen de spullen en omdat het een tijd duurde werd ik langzaam wakker, daarna hoorde ik de tentrits open en/of dicht gaan. Ik deed mijn hoofdlampje aan en vroeg aan Arisca of zij het was, maar zij bleek nog in haar bed te liggen slapen en ze werd wakker van mijn vraag. Vera zei vanuit haar bed dat zij het ook niet was en dacht dat Arisca of ik het was. Even verstijfd realiseerden we ons alledrie dat er iemand in de tent zou moeten zijn geweest, een halve meter van mijn bed vandaan..! Vera en Arsica hadden ook voetstappen dicht bij hun bed gehoord. Na allerlei mogelijke scenario's doorgenomen te hebben kwamen we met het plan de tent te blokkeren met onze backpacks. Het zou op deze manier niet lukken om de tent binnen te komen, als dit toch het geval was, zou degene eerst heel hard struikelen.

Toen Vera naar de wc moest, ging Arisca mee, en samen bewapend met een spuitbus DEET als twee 'Charlies Angels' hebben ze de wc gescand op enge personen. Uiteindelijk zijn we toch nog in slaap gevallen en de volgende ochtend vertelde onze gids dat er gister een dronken Masai man was (de man met de speer waarschijnlijk) en dat hij dacht dat hij het waarschijnlijk was geweest. Hij zou het management er op aanspreken.


- Huisjes van koeienpoep en een glaasje bloed -

De volgende dag gingen we weer dieren spotten in het park. We zagen onder andere een heleboel nijlpaarden en een krokodil naast de kant. Wat het meeste indruk op me maakte was een stuk van de Mara River. Ieder jaar vindt er een migratie plaats van wildebeests. De wildebeests trekken van Kenia naar Tanzania, en steken ook de Mara River over vlakbij de Tanzaniaanse grens. Tijdens deze periode migreren miljoenen wildebeests, en een hoop wildebeestst overleven deze tocht niet. Bij de Mara river zag je dan ook dode wildebeests in het water liggen, en de kant naast het water lag bezaaid met karkassen, schedels, botten etc. Ook de stank van ontbinding zei al genoeg. Heel indrukwekkend!

Op het einde van de rit heb ik mijn tekort aan slaap ingehaald in het hobbelige busje waardoor ik fit genoeg was om de Masa-stam te ontmoeten! Dit is de bekendste stam van Kenia, die ondanks alle relatieve luxe om hun heen toch vasthoudt aan hun oude gebruiken, tradities en cultuur. Ze zijn in feite het tegenovergestelde van vegetariërs aangezien ze alleen vlees, bloed en melk tot zich nemen. Dit maakt hen naar eigeen zeggen de sterkste stam van Kenia. Het bloed dat ze drinken tappen ze als het waren van de dieren. Er wordt een speer in een nek-ader geboord waardoor vervolgens het bloed eruit getapt wordt voor een vers glaasje bloed!

De Masai-mannen hebben kleding in felle kleuren om wilde dieren af te schrikken. In tegenstelling tot wat je van macho-mannen/krijgers verwacht, decoreren ze zichzelf met oorbellen en kettingen van typisch keniaanse kralen, en dragen als het ware twee doeken: een om hun middel en een over hun schouders wat niet af doet aan hun mannelijkheid. De mannen dragen altijd een mes bij zich (naast het zakje voor hun mobieltje) en lopen op sandalen van rubber. Masai mannen en vrouwen rekken van jong af aan hun oorlellen uit (behalve sommige jongens die naar school gaan). Wat begint met een stokje in een oorgaatje eindigt in uitgerekte oorlellen met soms wel een gat van 5 centimeter. Sommige vrouwen versieren dit 'oorlelgat' met allerlei kleurige kralen, en ook hebben ze gaatjes bovenin hun oren waar ze lange hangers in hangen.

Trouwen doen de Masai vanaf 15 jaar, en om te bewijzen dat ze een man zijn moeten ze een leeuw vangen. Een vrouw trouwen 'kost' een man gemiddeld 9 koeien (als de vrouw heel mooi is kunnen het meer koeien zijn). Masai mannen zijn polygaam en de vrouwen van de masai maken een huisje van koeienpoep en modder nadat ze getrouwd zijn. Hier wonen ze met hun kinderen. De Masaiman bepaalt elke nacht in welk huisje hij gaat slapen.

In het dorpje zagen we de vrouwen en kinderen rondlopen, en mochten we de huisjes van binnen zien. De huisjes zijn heel donker aangezien er enkel één raam van 10 centimeter is.Op het terrein waren allemaal ongelijke takken in een rondje in de grond gestoken dit diende als omheining voor het vee 's nachts om hen te beschermen tegen hyena's leeuwen en luipaarden. Ook deden de Masai-mannen een dans voor ons en lieten ze ons zien hoe ze vuur maken. Rondlopen in het dorpje was een ware ervaring, de grond was een laag van uitwerpselen van vee en achter een laag vliegen zie je kindergezichtjes. Heel gek om te beseffen dat deze mensen daadwerkelijk hier zo leven.


- Over de grens! -

Na de Masai Mara was het tijd om door te reizen naar Tanzania! Om 5.00 uur stonden we op om op tijd ene bus te pakken naar Sirare een plaatsje op de grens met Tanzania. Vanuit hier reisden we verder naar Mwanza.

Ondanks dat we alleen maar hoefde te reizen deze dag, werd ook dit een hele belevenis. De gammele bus stopte ineens in Migori een plaatsje voor het eindpunt, en reed gewoonweg niet verder. Toen we de bus uitstapte werd door de chaufeur in een recordtempo onze tassen in een auto gelegd. Allemaal mensen kwamen op ons af. Chaos!! We moesten in de auto stappen en niemand vertelde ons waarom precies. Deze auto was blijkbaar de vervanging voor de bus. Deze auto reed naar de douane, na wat visum- en geldomwisselstress is het gelukt Tanzania in te komen, en later in de grote stad Mwanza! Vanuit hier zou onze volgende Safari beginnen, namelijk Serengeti en Ngorongoro (afgeleid van het geluid van de koeienbellen van het vee van de Masai).


- Slapen tussen de leeuwen en hyena's -

De gamedrive in Serengeti was heel anders dan de Masai Mara, en we hebben weer veel mooie dingen gezien. Bijvoorbeeld een olifant pal voor de auto, zo dichtbij dat ik het zuigende geluid in zijn slurf kon horen.Het park was uitgestrekt waardoor je veel kuddes dieren samen kon zien, heel erg mooi! Ook zagen we hyena's en parende wrattenzwijnen, of zoals ze hier zeggen: "the warthogs mate". De rit eindigde op een onomheinde campingplaats midden in het park. Dieren als hyena's en leeuwen lopen hier ook rond. We mochten geen voedsel in onze tent hebben, en het werd ons afgeraden om 's nachts naar het toilet te lopen. Tijdens dit gesprek met Sham, onze gids, werd tevens duidelijk hoe grappig de indirectheid van Afrikanen kan zijn. Hij benoemde met betrekking tot het naar de wc gaan: "If you want to make a short call...do it near the tent.... If you want to make a international call... don't do it near the tent". Ook hebben we meteen heel praktisch het swahili woord voor 'help' geleerd.

De volgende ochtend was het tijd voor de Ngrongoro krater. We reden hoger en hoger de krater op en het uitzicht was ontzettend mooi! Daarna hebben we gepicknickt en zijn we doorgegaan naar Lake Manyara waar we op een camping hebben geslapen en de volgende dag een fiets-safari hadden. Wat was het lekker om weer een te fietsen! En dan ook nog in een super mooi groen gebied, door een dorpje met veel bananenbomen, en naar een soort maanlandschap bij het meer dat het roze zag van de flamingo's!


Wist je dat.......?

- Tanzania voor een groot deel uit moslims bestaat, volgens onze gids is 50% moslim, en 50% christelijk. Zo zag ik een vrouw in een burka die heel afrikaans een bos hout op haar hoofd droeg. Ook viel in Mwanza op dat er veel Indiase invloeden waren.
- De huid van veel vrouwen lichter is in Tanzania? Ze gebruiken crèmes om hun huid te bleken.
- Er in Kenia en Tanzania huizen gemarkeerd worden met een kruis als ze in de weg staan m.b.t. een wegverbreding? Het kruis geeft aan dat een gedeelte van het huis/de winkel gesloopt zal worden. Ze hebben dan een paar dagen om hun winkel uit te ruimen. Het gebouw wordt precies gesloopt tot aan het punt waar de weg komt, wat betekent dat er halve open gebouwen staan. De mensen zelf moeten opdraaien voor de kosten na de sloop om het weer goed te maken!
- De Masai vrouwen besnijd worden zodat ze niets van seks voelen en dus niet vreemdgaan als de mannen een tijd weg zijn?

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.