Keniaanse Belevenissen 10 - Trillende billen en losse heupen

Door MJS gepubliceerd op Sunday 27 January 10:22
'Trillende' billen en losse heupen

 

- De drukte van de stad -

Afgelopen dagen hebben we weer een hoop meegemaakt en de week is voorbij gevlogen. Vrige week zondag zijn we naar Kisumu geweest. Hier hadden we afgesproken met ons klasgenootje Vera, waa we ok na het project mee gaan reizen. Kisumu is weer zo anders dan Kakamega en Malava. Het rustige, groene platteland stak af tegen deze drukke, voor ons gevoel chaotische stad. (Of misschien zijn we het niet meer gewend?). Overal liepen mensen kriskras dor elkaar. Fietsen, tuktuks, matatu’s waren overal waar je maar keek. Voor het eerst zag ik lijmsnuivers voorbij wankelen, en vooral de derde die ik zag gaf me rillingen. Zo’n lege, afwezige en tegelijkertijd vieze blik. Afschuw en medelijden tegelijk.

Na even in het zonnetje gezeten te hebben, met mensen gepraat te hebben, en verkopers die afdropen, zagen we Vera aankomen, en we namen de tuktuk naar Lake Victoria. Weer een nieuwe ervaring er bij: de tuktuk! Heel grappig, nog hobbeliger dan de matatu.

Eenmaal bij Lake Victoria was het meteen weer een rustige sfeer, terwijl het eigenlijk zo dicht bij de drukke stad is. Het water had meteen een idyllische sfeer, zeker met het lichtblauwe, spitse, niet al te moderne bootje waar we inzaten. (die een beetje lekte). Om ons heen zagen we veel waterhyacinten (die overigens wel een negatieve invloed hebben op het leven in Lake Victoria), felgekleurde vogeltjes, reigerachtige vogels, veel papyrusplanten, kleurige vlinders, vrouwen die de was doen in het water, mensen die zich aan het wassen zijn in het water. Dit alles zorgde voor een mooie sfeer. Ook hebben we een nijlpaard gezien! Tijdens het varen kwamen we vissers tegen, die net een catfish hadden gevangen (zie foto’s), wat een oerlelijke maar bijzondere vis! Ik heb de ‘snorharen’/sprieten gevoeld, en er zat een soort van plaklaagje op waardoor het bleef plakken aan je vingers..


- Wandelen op de grote heuvel -

Deze week hebben we voor het eerst een wandeling gemaakt op een grote heuvel waar we op uitkijken vanaf het terrein. Een aantal kinderen van het weeshuis gingen mee. Op de berg hebben we stroopwafels gegeten en bellen geblazen. De kleurige, langzaam dalende bellen gaven een ‘special effect’ aan het uitzicht; Een dal met allerlei verschillende kleuren groen, naast de felle kleuren van de vogels en de grote bloemen aan de bomen. Door de felle zon en de blauwe lucht waren alle kleuren om ons heen nog mooier. In het midden van het uitzicht zag je de golfplatendaken van de school en het weeshuis glinsteren in de zon, en je kon de kinderen op de rots bij het speelterrein zien zwaaien als je heel goed keek.

Op de terugweg kwamen we zoals altijd weer langs guavebomen, en de kinderen klommen er meteen in! Al gauw werd een grote zak gevuld voor de andere kinderen van het weeshuis, die een grote verraste lach op hun gezicht hadden toen ze de andere kinderen aan zagen komen lopen met de grote zak! Guaves bijten de kinderen open met hun (hele sterke) tanden, en eten bijtend dan de inhoud er uit. Van te voren wordt wel gecheckt of een aap er al in heeft gebeten, en of er wormen in zitten.


- Vallende ster –

De laatste week zijn we wat vaker ’s avonds naar buiten gegaan op om op de rots/steen te zitten op het terrein. Deze geeft vaak nog warmte af, als het in de avond flink afkoelt. Al liggende op de steen, zie je biljoenen sterren, ongelofelijk veel, er is bijna meer ster, dan donkere lucht. Al snel zag ik een vallende ster. De wachter van het weeshuis zit hier ook altijd om alles in de gaten te houden, en hij moest lachen dat ik de sterren bijzonder vond. Hij zei dat het typisch was voor vrijwilligers om naar de sterren te staren en dat Kenianen er niks bijzonders aan vinden. Gisteren ging ook Moses (zoon van Rose, onze huisgenoot) mee naar de steen om naar de sterren te kijken. Hij bracht een dekentje mee, en mijn arm moest dienen als kussen. Van hem heb ik geleerd dat ‘ster’ note/nata (iets in die richting) is in het Swahili. Ik leerde hem o.a. ‘wolken’. En de volgende dag aan het ontbijt vertelde hij: “yesterday I looked at wolken”.


- Losse heupen, en billen die ‘trillen’ -

In mijn vorige blog heb ik verteld dat we een theater wilde organiseren, als feestelijke afsluiting van het schooljaar. We hebben de klassen verdeeld, en met hen iets ingestudeerd. In hun vrije tijd zijn de kinderen eindeloos bezig geweest met oefenen, muziek maken, zingen, dansen (op eigen initiatief).

Met klas 1 (groep 3) heb ik samen met Arisca “in the jungle” voorbereid. Een andere klas wilde het liedje “I like the flowers” zingen, en deze hebben bloemen gemaakt om tijdens het liedje vast te houden. Groep 5 had een heel leuk afrikaans liedje voorbereid met trommels en losse heupen, waarbij ze uitbeeldden waarover ze zongen. Het veld was versierd met ballonnen en tekeningen.

Tijdens de optredens waren er speciale gasten in het publiek, zoals de directrice met ‘vrienden’ (visitors). De kinderen werden geschminkt, en na het optreden mochten ze een sticker halen. Zelf hebben we ook nog een act gedaan. In eerste instantie wilden we een kleine poppenkast doen, die we in de lunch wilden voorbereiden wegens tijdgebrek, maar we kregen ter plekke te horen dat we toch voor de lunch begonnen met het theater, in plaats van na de lunch. Toen hebben we besloten een Nederlands liedje te zingen dat we ook wel eens in de lerarenkamer hebben gezongen met de leraren (die enthousiast gingen meezingen). We hebben de headteacher zo ver gekregen om mee te zingen! Als afsluiter hebben we een dansje gedaan, waarbij de kinderen onze pasjes na moesten doen. We eindigden met Martina die heel on-hollands kan ‘trillen’ met haar billen. Dit had werkelijk een groot lachsalvo als gevolg! Een goede manier om onze act af te sluiten. Het was een hele gezellige, feestelijke en speciale middag.


- Tafeltjes leren met mais en stenen -

Omdat het nu grote vakantie is, werken we niet meer op school. Wel geven we op het weeshuis bijles. De kinderen op het weeshuis lopen erg achter. Ze rekenen bijvoorbeeld tafels uit door te turven. Tijdens de eerste bijles hebben we een handje mais gepakt om de basis van de tafels uit te leggen. De les daarna zijn we eerst stenen gaan zoeken, om vervolgens te gebruiken bij de les. Toen hebben we 10 huisjes getekend, en bij elk huisje een dag in de week geschreven. Vervolgens zeiden we: stel, je wilt een huis bouwen, en je vind elke dag 2 stenen, hoeveel stenen heb je na 3 dagen? Om het visueel te maken lieten we de kinderen de stenen leggen bij elke dag, daarna telden ze alle stenen die er lagen. Erg leuk om te zien dat de kinderen tijdens de les enthousiaster worden om te leren, en ze gaan ook daadwerkelijk vooruit. Ze hebben er plezier in, en zijn trots op de complimenten die ze krijgen. Tijdens de lessen kwamen we erachter dat 2 leerlingen in ons groepje sowieso al veel moeite hebben met tot 10 tellen. Deze kinderen zijn 10 jaar, en zouden in Nederland op speciaal basisonderwijs zitten. We hebben de groep gesplitst om deze kinderen extra en aansluitende aandacht te kunnen geven, en zodat ze toch succes ervaren als ze op hun niveau bezig zijn.

Voor alle kinderen hebben we certificaten gemaakt van gekleurd papier. Bij elk tafeltje is er een ‘stickerronde’, als ze het tafeltje goed kunnen, krijgen ze een sticker. En als ze alle stickers hebben, dan wordt het certificaat ondertekend, en kunnen ze met trots laten zien dat ze de tafels kunnen.


- They just chop you into pieces –

Tijdens het ontbijt hebben wederom weer allerlei verhalen van Rose gehoord. Ze vertelde dit keer over een moord die was gepleegd in een winkel die beroofd werd vlakbij het weeshuis. Ze vertelde dat wanneer je overvallen word, en je laat blijken dat je de overvaller kent, de kans heel groot is dat ze je doden. Dus mijn westers georienteerde vraag was: “So they just shoot you, because they want money?” Waarop Rose antwoordde : “No” Waarop ik, te vroeg, een klein zuchtje van opluchting slaakte, want al snel daarna vervolgde ze: “They just chop you into pieces”. Waarop we in lachen uitbarstten.

Als afsluiter nog een aantal wistjedatjes, om kort en bondig nog wat leuke/grappige/gekke dingen beschrijven!

Wist je dat………………..?

- De mensen hier m 4 uur opstaan? Ze beginnen met poetsen en bidden.
- Sommige kinderen 1cm mandazi (soort oliebol) zelfs nog delen met 4 anderen
- Ik, naast hardop lachen, nu ook engels praat in mijn slaap.
- Ze hier paspoppen hebben met hele bede heupen! Vrouwen gebruiken zelfs speciale cremes om hun heupen dikker te maken.
- Ze hier slippers dragen die gemaakt zijn van autobanden?
- Ik wakker werd op een geplette kakkerlak in mijn bed.
- Ik daarna mijn deken heb uitgeklopt en vervolgens hier dooie beestjes uitvielen?
- Ik de volgende dag een ander bed wilde liggen, en hier een levende sprinkhaan in lag?
- We een duizendpoot van 10 cm hebben gezien (deze gelukkig niet in bed!)?
- Het hier dus een grote insectenboel is, en dat we vanmiddag gefrituurde termieten hebben gegeten bij een kraampje op de weg hier naar toe?
- De kippen voeren, hier niet z’n goed idee is? We gingen beschimmeld brood aan de kippen voeren, maar de kinderen waren er als de kippen bij om het zelf op te eten.
- Dat we een koe hebben gemolken? Eerst deden we creme op de uiers, en vervolgens hebben we gemolken, het voelde heel gek om te melken, en het een opgave om in de kan te mikken, maar het was erg leuk om te doen!

Zie Keniaanse Belevenissen 11 voor het vervolg.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.