Jij bent fantastisch!

Door Wish gepubliceerd op Monday 04 March 14:51

Wat begon als een uitgestippelde en geplande dag veranderde in een zeer stressvolle en chaotische momenten om daarna weer tot een soort vreemde bewustwording en rust te komen.

Begin van de dag.

De planning was strak en duidelijk! Mijn dochter naar school brengen en dan door naar mijn opleiding. Daar zou ik een hele dag heel hard werken aan mijn afstudeer opdracht, de ruwe versie moet af!! Ik heb namelijk te maken met een deadline!! Welke student niet ?!!Natuurlijk levert het stress op, maar ook energie, met elk woord en product kom je immers dichterbij!

                                         

Het telefoontje.

Dan komt er een telefoontje, “weet je nog van die afspraak vanmiddag?” De zin zinkt in en je denkt “Oh nee!! Was die vandaag?” Ja dus……
Paniek slaat toe, gauw tas inpakken pc afsluiten wegrennen en weer terug rennen, natuurlijk niet mijn usb stick vergeten! Gauw naar de bus en de trein in, die ik normaal altijd net mis maar nu precies kwam aanrijden toen ik de trap af denderde. Er is dus toch hulp van boven!! Zou je denken?

In de trein zinkt het echt in…. Oh nee ik heb een afspraak met mijn ex! Voor degene die mijn verhalen voor het eerst lezen, mijn ex is een ernstig probleem geval! Elke afspraak die ik heb met mijn ex is bij het omgangshuis ( weer een verhaal apart, die komt vast ook eens!!). Het gaat immers over omgang met mijn dochter. Natuurlijk een zeer stressvol onderwerp, ik ben van mening dat mijn ex niet goed genoeg voor haar kan zorgen om alleen met haar te zijn.

                                        

Normaal stress ik hier zo’n twee dagen van te voren al over, nu was ik het vergeten!! Mijn stresstijd beperkend tot 1,5 a 2 uur! Ik moet zeggen alles wat er door je hoofd heen gaat in die twee uur is veel! Maar in 48 uur is het nog veel meer! Geestelijk probeer ik me voor te bereiden op een gevecht met mijn ex, dat gaat immers altijd zo. Ik kom vol onzekerheid en vol vechtlust de trein uit. Vechtlust omdat ik helemaal achter mijn beslissing sta en onzekerheid omdat toch weer een derde persoon de situatie moet beoordelen en ja ziet die hetzelfde als dat ik zie?? Je weet het nooit. Vragen schieten dor mijn hoofd, ben ik een goede moeder, pak ik dit allemaal goed aan? Hoe moet dat nu met afstuderen? Straks haal ik het niet?

De wending.

Ik komt de roltrap, die overigens stil staat, af. Ik kijk nog even richting het centrum en voordat ik links afsla richting mijn fiets zie ik hem.
Er staat een man met een groot kartonnen bord met daarop de volgende woorden geschreven:

JIJ bent fantastisch!!!

 

Als sneeuw voor de zon verdwijnen  de negatieve gedachtes uit mijn hoofd. Ik moet lachen om die zin. Ja ik ben als persoon eigenlijk ook niet verkeerd! Ik doe mijn best om er wat van te maken! Ik sta voor anderen klaar, ben er onvoorwaardelijk voor mijn gezin!  Ik ben trots op mezelf!

Het gesprek.

Ik fiets naar mijn gesprek met een bepaalde kalmte die moeilijk onder woorden te brengen is. Ik ben niet meer strijdlustig ik ben oprecht kalm. Zo ga ik ook dat gesprek in en met dat het gesprek vordert ben ik kalm, met hier en daar wat emotie, maar toch kalm. Met die kalmte kan ik mijn ex met andere ogen zien en ik verbaasde me wat ik zag. Ik zag een man die werkelijk de wereld anders bekeek dan ik en de meeste mensen met mij. Ik zei zelfs hard op dat ik me verbaasde en dat ik het heel erg vind dat het gevoel heb dat door hoe hij de wereld beleefd hij nooit echt gelukkig zou kunnen worden.

Op dat moment denk ik dat ik voor het eerst de ware persoon achter mijn ex zag, ik zag een moment van verdriet en een soort wanhoop. Daarna was het weer over. Hij ging weer verder met zijn eisen en mijn onvermogen. De dame die het gesprek leidde heeft het ook gezien. Toen ik haar vroeg hem uit te leggen wat mij frustreerde in zijn gedrag kwam ook zij er niet doorheen bij hem. Ze raadde mijn ex aan hulp te zoeken, ook niet voor  het eerst. Ze raadde een vervolggesprek aan maar mijn ex reageert hier niet op.

Geen illusies.

Ik heb niet de illusie dat mijn ex zal veranderen, het is en blijft altijd een narcist en die verander je niet zo makkelijk, misschien wel nooit!
Maar ik merk dat ik veranderd ben, mijn woede en frustraties zijn bijna weg. Wel ben ik nog steeds bezorgt en verbaasd. Ik ga met een ander gevoel dit “gevecht” aan.

Ik sta nog steeds achter mijn beslissing dat mijn dochter niet met hem alleen mag zijn, maar de drijfveer staat vanaf dit gesprek helemaal los van woede gevoelens. Ook kan ik nu oprecht zeggen dat ik me zeker wil inzetten voor omgangsmomenten, maar dan wel begeleid. Mijn ex kan niet voor haar zorgen dat is duidelijk, maar het is voor mij ook duidelijk dat hij op zijn manier echt er alles aan doet. Het is dus wel belangrijk voor hem en natuurlijk is het belangrijk voor mijn dochter om te weten waar ze vandaan komt.

Het brengt berusting met zich mee en daarmee denk ik ook genezing voor mezelf. Ik voel en merk dat de storm in mijn hart en hoofd gaat liggen.

BEDANKT!

En dat allemaal omdat een vreemde met een bord in de stad stond!
Ik wil je bedanken vreemde!!

 

JIJ BENT FANTASTISCH!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een mooi verhaal.
Een mooie boodschap die zomaar voor je voeten ligt. Mooi geschreven. Ik zie de rust in je artikel komen op de manier waarop je dit geschreven hebt.
Maak geen zorgen komt alles in orde geef u zelf geen stress , gewoon voort gaan met uw studies goed artikel en DUIM
mooie verhaal, hoe een vreemde je dag goed kan maken.