Culinaire Aanbevelingen voor Diverse Europese Landen

Door Victor Brenntice gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Als zeer culinair aangelegd persoon, ben ik dol op lekker eten en drinken. Daarnaast ben ik een groot liefhebber van reizen. Als ik in het buitenland ben, probeer ik dan ook maar wat graag nieuwe dingen uit. In dit artikel deel ik een aantal van mijn culinaire ervaringen in het buitenland. Wellicht dat je er je voordeel mee kunt doen voor als je bijvoorbeeld op vakantie gaat of een zakenreis gaat maken.

België: de croque monsieur
Een paar jaar geleden was ik op bezoek bij een vriend in België. We besloten om ergens te gaan lunchen, en we kwamen in een vrij rustig restaurant terecht waar het aantal gasten op één hand te tellen was. We namen plaats aan ee tafeltje, en daar begon fase 1 van mijn restaurantsritueel: het nauwkeurig afstruinen van de menukaart zoals een roofvogel bidt alvorens hij een duikvlucht op zijn prooi maakt. Mijn oog viel op een ‘croque monsieur’. Van wat ik las klonk het me goed in de oren, maar ik had geen idee wat het nu eigenlijk was. Het bleek eigenlijk een tosti te zijn die was overgoten met tomatensaus. Ik besloot om het erop te wagen, en niet veel later arriveerde er inderdaad een grote tosti die was doordrenkt met tomatensaus. Nu ben ik normaalgesproken geen fanatieke fan van tosti’s, maar dit smaakte wel heel erg goed.

Wat betreft dranken is België een bierland, en ik heb er dan ook de nodige biertjes genuttigd. Hoegaarden en het ook in Nederland bekende Jupiler zijn beiden biertjes die heel goed te doen zijn, waarbij Jupiler iets zwaarder is en Hoegaarden een wat frisser soort bier. Voor wie meer gesteld is op de zwaardere bieren kan ik Leffe (tenminste 6,5%) en Duvel (8,5%) aanbevelen.















Duitsland: culinaire hoogstandjes in de Augustiner Bierhalle in München
In hét bierland der bierlanden zou je wel gek zijn als je geen bezoekje brengt aan een echte, authentieke Duitse bierhal. En dat heb ik dan ook samen met mijn aanstaande vrouw, die al net zo culinair is aangelegd als ikzelf, gedaan. We reisden af naar München, en tijdens het bezoek dat we aan deze schitterende stad brachten kwamen we langs de Augustiner Bierhalle. Onmiddellijk doken we naar binnen, en binnen de kortste keren hadden we een groot glas bier voor ons neus (want wie in Duitsland bier bestelt, krijgt nooit kinderachtige hoeveelheden). Echter kwamen wij tot de ontdekking dat er ook een hele menukaart aanwezig was, en dus werd er ook een maaltijd besteld. Tevens kwamen we tot de ontdekking dat de maaltijden die in deze bierhal worden geserveerd naar alle waarschijnlijkheid op zodanige wijze waren samengesteld, dat ze uitstekend te combineren waren met een biertje. De maaltijden waaruit gekozen kan worden bestaan vaak uit diverse soorten aardappelgerechten, salades en een heel assortiment aan (varkens-)vlees.

De maaltijd en het bier had ons daar zo goed gesmaakt, dat we er naderhand nóg een keer heen gingen (een reis met een fantastisch begin, aangezien we met Lufthansa vlogen waar de economy class gewoon gratis bier te drinken kon krijgen!). Dit keer had ik een flinke vleesmaaltijd besteld, en ik kon mijn geluk dan ook niet op toen ik een enorm stuk vlees kreeg geserveerd waarin aan de bovenkant op decoratieve wijze een mes was gestoken. Opnieuw kregen we bepaald geen spijt van ons bezoek aan deze bierhal: het eten en het bier waren wederom verrukkelijk. Nog een pluspunt: duur was het niet.












 De Augustiner Bierhalle te München, gezien vanaf de buitenkant.

Bier heeft men in Duitsland -zoals algemeen bekend- ten overvloede. Het land kent ongeveer maar liefst 5000 biersoorten die afkomstig zijn van zo’n 1200 brouwerijen. Meerdere brouwerijen brouwen hun bier nog altijd volgens het zogeheten Reinheitsgebot (Reinheidsgebod), een Duitse regeling die zijn oorsprong vindt in het hertogdom Beieren in 1516. Deze wet geldt als de oudste warenwet ter wereld, en hield in dat bier alleen gemout graan, water en hop dienen te bevatten. Het oorspronkelijke Reinheitsgebot bevatte geen gist als ingrediënt, omdat dit micro-organisme toen nog niet ontdekt was. Volgens voorstanders zou bier dat volgens het Reinheitsgebot gebrouwen is beter van smaak zijn dan bier waaraan andere ingrediënten zoals suiker zou zijn toegevoegd. Het gebod verbiedt echter ook het gebruik van kruiden en vruchten. Naar aanleiding van een klacht bij de Europese Commissie in 1984, besloot het Europese Hof 3 jaar later, in 1987, dat het verbod op de invoer van (in het buitenland gebrouwen) bier dat niet volgens het Reinheitsgebot gebrouwen was, het vrije handelsverkeer binnen Europa te veel beperkte. Het Reinheitsgebot als zodanig bestaat dan ook feitelijk niet meer; wel bevat de Duitse Biersteuergesetz van 1923 regels voor de samenstelling van bier: het is geoorloofd om drank met allerlei toevoegingen te brouwen, maar dan mag het woord ‘Bier’ niet worden gebruikt als benaming ervoor.

 

 

 

 

 




Binnenkant van de Augustiner Bierhalle te München.

In de bierhal waarover ik schreef werd onder andere het heerlijk sprankelende Augustiner Helles Vollbier geschonken, dat een zeer verfrissende smaak heeft. Overigens schenkt men in de bierhal ook andere soorten Augustiner-bieren. Zo is er (ook erg lekker) ook Augustiner Weißbier voor liefhebbers van witbiertjes. Elders in München, nabij de Sendlinger Tor, hebben we bier van het merk Hacker-Pschorr gedronken, dat ik eveneens ten zeerste kan aanbevelen. Andere Duitse merken die ik kan aanraden zijn onder meer Bitburger, Erdinger Weißbräu, Warsteiner, en Waldschloss.

Spanje: niets dan genieten van paella en sangría
Wie naar Spanje gaat, dient zich mijn inziens niet zozeer te richten op bier en varkensvlees-maaltijden. Tijdens een verblijf in de Spaanse hoofdstad Madrid (een stad die overigens absoluut de moeite waard is om te bezichtigen!), bracht ik op een avond een bezoek aan een eenvoudig ogend restaurant. Maar laat dit nou net een restaurant zijn dat wél de meest authentieke Spaanse gerechten serveerde!
Kwam dat even mooi uit met mijn voorliefde voor paella, een typisch Spaans gerecht dat op diverse manieren bereid kan worden. Paella komt oorspronkelijk uit Valencia, een streek gelegen aan de oostelijke kust van Spanje. Hier komt Paella Valenciana dan ook vandaan, dat bestaat uit een speciaal soort witte rijst (dat een wat gedrongere en dikkere korrel heeft dan gewone witte rijst), groenten, kippen- eenden- of konijnenvlees, slakken, bonen en diverse kruiden. Een ander soort paella kan worden bereid door het vlees en de slakken door vis en andere zeeproducten te vervangen. Saffraan en olijfolie zijn eveneens sleutelingrediënten.

 

 

 

 




Paella en sangría.

En jawel, paella had het restaurant logischerwijs zeker, in allerlei soorten en maten. Mijn maaltijdkeuze was dan ook vrij snel gemaakt: een vis-variant paella met sangría erbij. En daar werd dan het pannetje voor mijn neus neergezet (paella wordt traditiegetrouw in een pannetje geserveerd), gevolgd door een kan overheerlijke sangría. Ik begon te eten, en tegelijkertijd begon het genieten: wat smaakte dat verschrikkelijk lekker! Normaalgesproken zou je zeggen dat er witte wijn bij een visgerecht hoort, maar de combinatie van deze paella met sangría, een wat zoeter drankje, bleek absoluut geslaagd te zijn.
Spanje is -hoewel het merk Estrella Damm toch aanzienlijke bekendheid geniet- geen bierland, maar wel een van de belangrijkste wijnproducerende landen ter wereld. Velen kennen vooral de bijzondere Spaanse wijnen Rioja, Moscatel, Sherry (jawel, Sherry komt uit Spanje!) en Cava. Ik kan verklappen dat witte Moscatel-wijn een fantastische smaak heeft: verfrissend en aangenaam zoet.

Frankrijk: witte wijn en mals konijn
Allereerst even de mededeling dat ik absoluut geen fan ben van Frankrijk alvorens ik mijn aversie tegen dit land (mijn redenen daarvoor? Meer dan genoeg - vanwege metro’s waarin klaarblijkelijk meerdere vooraanstaande leden van de Internationale Tuig Unie bivakkeren, met graffiti bekladde monumenten en andere bezienswaardigheden, op straat zuipende en overlast veroorzakende immigranten, een bevolking die doorgaans zo arrogant en onvriendelijk is als maar zijn kan, en talloze andere wanordelijke en ongewenste situaties) tijdelijk opzij zet door één maaltijd toch de hemel in te prijzen.

Het gebeurde allemaal op een regenachtige, droefgeestige dag in Parijs (die de verziekte sfeer die in de stad hangt alleen maar verder verziekte). Mijn aanstaande vrouw en ik wilden een restaurant gaan bezoeken, maar dat bleek gesloten te zijn vanwege een verbouwing. Toen we een stukje verder liepen kwamen we per toeval een restaurant tegen dat open was. Dit restaurant bleek uitsluitend Franse cuisine te serveren. De eigenaar was -om redelijk te blijven en niet al te rigoureus te generaliseren zal ik hem dat maar nageven- vriendelijk, en hielp ons zelfs met het vertalen van zijn menukaart naar het Engels (opzich kan ik best Frans spreken, maar de menukaart was in een haast niet te lezen handschrift geschreven en bevatte culinaire termen waar ik nog nooit van had gehoord).












Het restaurant te Parijs, gezien vanaf de buitenkant.

Uiteindelijk bestelden we een menu, en kregen we zelfs een fles heerlijk zoete en frisse witte Elzas-wijn uit zijn voorraad, die niet op de menukaart stond. Mijn aanstaande vrouw had konijn besteld, en had dit nog nooit gegeten. Ikzelf bleek een menu te hebben besteld dat onder meer uit ‘draadjesvlees’ bestond, en laat dit nou net mijn minst favoriete soort vlees zijn. Zowel het konijnenvlees als mijn draadjesvlees werd geserveerd in een soort bouillon met stokbrood erbij. En hoewel ik mijn maaltijd zonder al te veel plezier wegwerkte, moet ik erkennen dat de maaltijd absoluut niet slecht was bereid. Bovendien waren de bouillon en het stokbrood gewoon goed. De keuken van het restaurant trof dus geen enkele blaam. Ik proefte een stukje konijnenvlees, en realiseerde me dat ik de verkeerde maaltijd had uitgekozen: wat een heerlijk stuk mals vlees was dat! Het zoete, vanille-achtige nagerecht dat we hadden besteld bleek wel een daverend succes te zijn: binnen no-time hadden we deze op.












Binnenkant van het restaurant te Parijs.

Frankrijk kan zonder meer worden bestempeld als wijnland, en staat daarnaast ook bekend om Champagne. Bekende Franse wijnmerken die ik aan kan raden zijn Bordeaux (een rode wijn die erg vol van smaak is) en de eerder omschreven witte Elzasser wijn.

Tot slot
Nogmaals hoop ik dat iedereen die van plan is om één van de landen te gaan bezoeken die ik zojuist heb behandeld, zijn voordeel kan doen met behulp van dit artikel. Alvast een fijne en smakelijke reis of vakantie gewenst!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ff een kleine aanvulling. Een gewone croque monsieur is hetzelfde als de tosti in Nederland. Een dubbele boterham met ham en kaas, opgediend met mayo of ketchup naar keuze. Daarbuiten hebben we nog croque madame (croque monsieur met ei (paardenoog) over), ook wel uitsmijter genoemd. De croque Hawaii is dan weer hetzelfde maar met ananas mee tussen, en de croque bolognaise is hetgeen wat hierboven vermeld staat. België is tevens het land van de bieren. Er is iemand aan het proberen een database op te stellen met alle namen van bieren, en hij zit nu aan 714 verschillende, in een lijst die lang nog niet compleet is. Het voordeel dat Belgie heeeft tov bv Duitsland is dat hier geen opgelegde wetten zijn over de ingredienten, en we dus veel diverser kunnen gaan ivm kruiden en vruchten. Tsjechie is echter het land van de pils.

(vermits bier één van de weinige dingen is waar we trots op kunnen zijn, wil ik deze aanvulling even geven op dit artikel. :) Duitsland is dus niet het bierland van de bierlanden :p)
Kijk, dat is nog eens een interessante en leuke reactie! Croque bolognaise heette dat dus, bedankt voor de info! Ik was de volledige naam kwijt. Maar die zijn er in Nederland niet hoor. Althans, ik heb ze nog nooit gezien.

Wat betreft de bieren heeft België nog een flinke hoeveelheid te gaan om de 5.000 te bereiken. Daarnaast beschouwen de Duitsers bier met toegevoegde ingrediënten niet als bier. Het is dus maar net wat je onder bier verstaat en een kwestie van smaak denk ik. Persoonlijk ben ik niet bij voorbaat tegen bier met toegevoegde ingrediënten. Als je bepaalde Belgische biersoorten aan kunt raden, dan hoor ik het graag! Heb ik weer iets om uit te proberen.
Goed artikel en ga zo door !
Wat een leuk artikel.