Vervelend! Je hebt straatvrees. Wat nu?

Door Stormerwout gepubliceerd op Saturday 19 January 09:57

Vervelend! Je hebt straatvrees. Wat nu?

Straatvrees heet met andere woorden Agorafobie. Dit is een psychische aandoening die wordt gezien als onderdeel van verschillende angststoornissen. Agora betekent markt en Phobos betekent angst of vrees. In het Nederlands word ook wel de naam pleinvrees gebruikt. (bron: Wikipedia)

In deze serie verscheen ook: http://www.xead.nl/vervelend-je-hebt-een-depressie-wat-nu 

Straatvrees is niet minder dan de angst om een vertrouwde en veilige omgeving te verlaten. Zoals een depressie, kan iedereen hier last van krijgen. Het kan verschillende vormen aannemen. Zo kun je angst hebben voor open ruimten zoals bijvoorbeeld een supermarkt. In elk geval waar veel mensen bij elkaar zijn. Reizen kan ook deze angst veroorzaken. Wie weet heb je wel eens het gevoel dat, wanneer je in de supermarkt in de rij staat, je jezelf erg onrustig voelt. Je wil dan weg uit de situatie en het liefst wil je vluchten. Je kunt zelfs gaan zweten of hartkloppingen krijgen. Je ogen worden wild en je zoekt om je heen waar je naar toe kunt. Intussen heb je het besef dat je in de rij voor de kassa staat en eigenlijk gewoon op je beurt moet wachten met betalen.


In mindere vorm kun je wel goed in staat zijn om je op openbare plaatsen te begeven. Mensen met de mindere vorm ogen normaal en zullen hun sociale contacten normaal behandelen. Toch blijft de behoefte groot om zich terug te trekken op een plaats waar hij of zij zich vertrouwd of veilig voelt. Het vermijden is het sleutelwoord voor dit gedrag. Men gaat contact uit de weg als het niet hoeft.
In extreme vorm kun je zelfs last krijgen van paniekaanvallen. Dit kan zo extreem worden dat je als het ware angst voor angst krijgt. Je ziet door de bomen het bos niet meer en je wil jezelf alleen maar terug trekken. Je wil niets meer te maken hebben met een ander. Als de telefoon gaat pak je het liefst niet op. Dit kan steeds extremere vormen aannemen en dit kan ook jaren duren. Het uiterste is een sociaal isolement, een kluizenaar.


Een tussenvorm is de mindere vorm, maar uitgebreid met de angst om een paniekaanval te krijgen. Mensen die lijden aan deze vorm zullen situaties en plaatsen willen vermijden. Agorafobie is als het ware de tegenhanger van claustrofobie. Op claustrofobie kom ik een andere keer terug. Toch lijken ze veel op elkaar. Stel je eens voor dat je in een trein een persoon ziet met agorafobie en claustrofobie. Ze zullen zich nagenoeg hetzelfde manifesteren en beiden weg willen uit de trein. Toch heeft de één, met agorafobie, de drang om weg te willen naar een veilige omgeving en de ander, met claustrofobie, de angst voor afgesloten ruimten. 


Ik kan u natuurlijk vermoeien met aan welke voorwaarden straatvrees moet voldoen voordat het straatvrees heet, maar wat veel belangrijker is, hoe herken je straatvrees? Heb je zelf straatvrees? Straatvrees is niet minder dan bang zijn voor het bang zijn. Je bent bang voor de lichamelijke reacties die je krijgt bij het voelen van angst, zoals bijvoorbeeld hartkloppingen, pijn op je borst, duizeligheid of zweten. Straatvrees heb je wanneer je de volgende dingen bij jezelf waarneemt:

 

  • Je durft niet meer buiten te komen.
  • Je voelt regelmatig duizeligheid, misselijkheid, hartkloppingen, enz...
  • Je voelt je opgelaten of opgejaagd op plaatsen waar iedereen kan komen.
  • Je bent in je gedachten bezig met wat anderen over jou denken.
  • Je probeert het iedereen naar hun zin te maken en een goede indruk achter te laten, zelfs op mensen die je niet eens kent.
  • Je hebt veel last van schuldgevoelens en je kunt slecht nee zeggen omdat je jezelf dan misschien weer schuldig gaat voelen.
  • Je bent vaak moe of hebt veel moeite met te beginnen aan je dagelijkse activiteiten.
  • Je hebt zoveel ideeën om dingen te gaan doen. Het komt er alleen niet van uit angst.
  • Als iemand iets negatiefs over je zegt, voel je jezelf heel lang slecht.
  • Je durft niet zomaar een impulsieve stap te maken zoals uit eten gaan of naar de film met vrienden.
  • Je hebt hele hoge verwachtingen van jezelf. Je verwacht ook veel van je eigen prestatie. Dit belemmerd je in het starten met wat je zo graag wil gaan doen. Het legt de lat zo hoog, dat je er maar niet meer aan gaat beginnen.
  • Je wil voor iedereen het beste doen.


Misschien herken je jezelf in deze punten. Misschien herken je iemand in je omgeving in deze punten. Schroom dan niet om contact op te nemen met je huisarts. Onze natuur zegt vaak dat we elkaar willen helpen. We willen vooral tegen elkaar zeggen wat we NIET moeten doen. Mensen die lijden aan deze aandoening moet je vooral alleen vertellen wat ze MOGEN doen. Laat ze vrij in hun keuze. Geef ze de mogelijkheid om zelf keuzes te maken. Verplicht ze tot NIETS, dat werkt alleen maar averechts. Als mensen in angst verkeren zullen ze daar zelf uit moeten komen door langzaamaan alles en iedereen om zich heen weer opnieuw te leren vertrouwen. Dat is een lange weg en het kost veel moeite. Het kost vooral veel geduld van de omgeving van zo´n persoon. Opnieuw zul je hier op je vingers moeten zitten. 

Het zou toch fijn zijn dat alles wat je doet, zonder angst is? Elke keuze die je maakt, overwogen of niet, zonder angst kan leiden tot een handeling of een gevolg waar je geen angstgevoelens bij krijgt? Laten we die angst eens lekker bij elkaar weg nemen door vooral geduld te hebben met elkaar!

www.sjoerdjong.nl

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mijn vriendin wil vaak leuke dingen doen en mijn hersens zegge "no go" maar toch zeg ik tegen mijn geweten in ja omdat ik me anders schuldig voel. ik ben 22 jaar en ik kamp al lang met dit probleem en heb me school ook niet afgemaakt. Door dit artikel weet ik wat het probleem is en hoef ik niet meer te denk van "waarom gebeurt dit steeds" en kan ik zoeken naar een oplossing. thumbs up voor dit artikel
Ik heb door dit artikel ontdekt dat ik er helaas ook last van heb maar ik heb nog een lichte vorm als andere artikelen lees. als ik het heb, heb ik wel een heftige reactie. ik dacht dat het steeds kwam door mijn claustrofobie tot dat ik de aanhanger agorafobie zag.eerst dacht ik waarom gebeurt mij dit steeds kan ik dan nooit meer iets doen. de symptomen van agorafobie kwamen over 1 met mijn gevoel en mijn (onbewust) gedrag . toch ben ik iemand die doorzet en het gevaar toch opzoekt zijn er misschien mensen met ervaring die mij kunnen helpen? wil namelijk niet naar de dokter, hoop er eerst zelf uit te komen. is er kans op verergering anders moet ik toch de dokter opzoeken.
Mijn ervaringsadvies: blijven proberen toch te gaan, met kleine stapjes. Probeer wanneer je een voor jou moeilijk uitje gaat ondernemen, je op iets anders te focussen. Kijk bijv. eens extra goed naar je omgeving, wat is er zo mooi, waar kon je vroeger van genieten, hoe ruikt het... Afleiding maakt dat je minder denkt aan je angst. Elke keer dat je je doel gehaald hebt is een overwinning, die je volgende keer verder kan helpen.
een heel goed artikel , wil je wel duizend duimen geven .
de tranen gingen over mijn wangen en ik dacht echt dit is mijn leven.Ja ik heb agorafobie het is nu niet meer zo ernstig maar toch ,en ik hoop inderdaad dat er na een artikel als deze mensen meer geduld op gaan brengen voor elkaar.
groetjes sky
goed artikel,goed uitgelegd duim erbij
Helaas heb ik het gehad, en je raakt zo geisoleerd.. Het is niet makkelijk zo te leven, en er zijnn nog momenten wanneer ik liever niet alleen de deur uitga. Goed artikel. Duim
Komt veel voor goede weergave ! Duim Taco