All Hallows Eve Moord in Grave Halloween

Door Stormerwout gepubliceerd op Monday 22 October 15:49

All Hallows Eve Moord in Grave Halloween

Grave kent een roemruchte geschiedenis. Het wordt wel eens de meest belegerde stad van Nederland genoemd. Wisten jullie dat Grave daarnaast een geschiedenis heeft met moord? All Hallows Eve, oftewel Halloween maakt van dit stadje in dit verhaal een horrorstad met vreselijke taferelen.

84bf1b8dafa5ebdd8cda7289f5f81dec_1350913

Het was in de nacht van 16 oktober 2008, waar deze geschiedenis begint. Het was een  mooie maar gure herfstdag geweest. In deze tijd van het jaar is het weer onvoorspelbaar. Bladeren vallen van de bomen en vogels beginnen te twijfelen of ze zullen vertrekken naar warmere oorden. Nu was het stil op de straten van Grave. Aan de kade van de Maas klotste het water tegen de stenen muur. Het water stond hoog, voor deze tijd van het jaar. Een lange regenperiode was voorafgegaan en nu vloeide de Maas het overtollige water af naar de zee. De schreeuw van een eenzame meeuw doorbrak de stilte. Opgeschrokken door de gedaante van een persoon, die langs de kade liep, vloog de meeuw weg.

7d5bb846b9ce8517bcefff2d846607bec2FtaGFp

Deze persoon was een jonge vrouw. Ze liep in elkaar gedoken, schuilend in een veel te grote jas en ze had een das om haar hals gewikkeld alsof het hartje winter was. Een lange zachte periode was vooraf gegaan aan deze kille vochtige kou. De omgeving voelde voor haar aan alsof ze overwinterd had in een warm land en nu uit het vliegtuig stapte in het kille vochtige Nederland. Ze woonde hier in deze oude vestingstad. Ze dacht na hoe de geschiedenis van deze stad ooit was begonnen. Ooit bouwde Herman van Cuijk hier zijn nieuwe burcht. Hier omheen ontstond het huidige stadje Grave. Het bleef de enige versterkte plaats in de omgeving. De geschiedenis is groots. De invloed van de Spaanse bezetting en later de Franse bezetting geeft de stad zijn huidige uitstraling. Om Grave terug in staatse handen te krijgen werd hier vreselijk gevochten. Het Franse leger verloor meer dan 16000 man in de strijd om Grave. Het idee dat hier zoveel doden zijn gevallen maakte de vrouw bang. Vaak had ze het gevoel gehad dat geesten van overledenen Grave zijn mysterieuze sfeer gaven in de nacht. Wat haar precies aantrok om deze nachtelijke wandelingen te maken, wist ze niet. Ze wist alleen dat ze niet kon slapen en de drang had om de nacht op te zoeken.

17f0a128e058e8d468fd8f6a44164b5fc2FtaGFp

Haar ouders hadden haar opgevoed met het Katholieke geloof. Deze stad bezit een mooie monumentale laatgotische kruisbasiliek, de Sint-Elisabethkerk. Vaak was ze hier geweest met haar ouders en ze fantaseerde over hoe dit fantastische bouwwerk bijna 800 jaar geleden was gemaakt. Haar fantasie dwaalde ook af naar het begijnhof, dat achter deze kerk ligt. Zouden er nog doden ronddwalen? Wat zou daar in de nacht gebeuren? Het hield haar al van kinds af aan bezig. Ze voelde zich thuis in de nacht. De angst van het onbekende en de rust, het overzicht, zelfs het machtsgevoel dat ze kreeg bij de gedachte, zorgde er voor dat ze keer op keer werd aangetrokken door het mysterie van de nacht in Grave. Ze woonde hier nu al heel haar leven. Ze had hier school gevolgd en had nu een baan. Ze was drie jaar geleden gaan werken bij de plaatselijke supermarkt. Het salaris was net genoeg om een eigen appartementje te kunnen bekostigen in haar eigen geboortestadje. Toch was er steeds een leegte in haar. De enige manier om deze leegte op te vullen was het toegeven aan de drang van de nacht.

23aa13218e2f30d408985097164c38acc2FtaGFp

Het was nog 15 nachten voor Allerheiligen, beter bekend als het Amerikaanse Halloween. Voordal deze nacht opende de fantasie van deze jonge vrouw. Ze was een onopvallend persoon in deze samenleving. Niemand, behalve haar familie, kende haar echt. Ze liet weinig van zichzelf zien. Enkel de nacht kende haar door en door. Zo goed kende haar familie ze zelfs niet. Allerheiligen maakte elk jaar een verlangen in haar los wat steeds sterker werd. Ze kreeg het verlangen naar de dood. Ze wilde oog in oog staan met magere Hein zelf. Ze zag voor zich hoe hij met zijn lange zwarte versleten gewaad, wapperend in de wind, langs de kade van deze rivier voor haar zou staan. Zijn zeis blonk in het licht van de maan en weerkaatste het maanlicht in het water van de Maas. Het leek haar zo mooi om oog in oog te staan met dit mystieke figuur. Voor haar was hij geen fictie, nee hij was een verlangen, een droom. Ze was niet bang van hem, ze had waardering voor hem. Wie anders als dit wezen had de mooie taak om de laatste begeleiding uit het leven van de mens te verzorgen? Wanneer zou hij haar komen halen? Wanneer zou ze zijn gezicht voor zich kunnen zien?

db59ff072406588c48881a75919c21b3c2FtaGFp

De gedachten van de nacht waren voor deze vrouw gewoon geworden. Niemand wist van haar bestaan in de nacht af. Niemand had haar ooit zien lopen. Nog nooit was ze iemand op haar duistere pad tegen gekomen. Ze voelde zich thuis tussen de ratten aan de kade en de slapende vogels in het water. Ze keek graag om zich heen om te zien waar ze een vleermuis zou ontdekken. Waarom paste dit zo goed bij haar? Waarom was ze niet zoals ieder ander? Ieder ander zou nu slapen en rust zoeken voor een nieuwe werkdag, nee zij moest op zoek naar het duister. Ze was een vreemde eend in de bijt. Haar gedachtes konden het daglicht niet verdragen. Ze moest dit doen in het duister, als niemand haar kon zien. Hier was ze veilig. Dit was haar moment. Niemand mocht dit van haar afnemen en niemand mocht haar ontdekken. Het was haar terrein in de nacht. De kade van de Maas voelde als thuis. Ze voelde zich één met alle dode zielen die hier nog rondzwierven. Bijna duizend jaar geleden stierven hier zoveel mensen. Ze waren in oorlog. Ze kon het angstzweet nog ruiken in de aanlandige wind. De mist die over het water hing nu liet haar fantasie zo ver gaan dat ze gezichten zag. Dwaze dode gezichten van ronddwalende vermoorde soldaten uit een ver verleden.

cdccef1702baf6d583a3dca7c0e0b425c2FtaGFp

“Samhain” was de maand die volgde op de nacht van Allerheiligen. De maand zoals de Ieren hem noemden. Ze geloofden dat op de eerste dag van die maand, de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar, terug kwamen. Ze zouden bezit proberen te nemen van een levend lichaam voor het komende jaar. De Britten geloofden dat geesten uit dode mensen zouden rijzen. Ze legden eten voor de deur om ze aan te trekken. Boze geesten werden afgewend door het dragen van maskers. Zij, deze mysterieuze vrouw, droeg geen masker. Ze droomde er van dat een boze geest bezit van haar zou nemen in de nacht. Elk jaar weer droomde ze van Allerheiligen en hoe haar lugubere roep om het kwaad zou worden beantwoord.

Klik hier voor het vervolg.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Stom heel mooi geschreven en gedocumenteerd verhaal over Halloween.l Ga door!
mooi, ik ga gauw naar het vervolg!
is het wat? wat is het niet kun je beter zeggen. haha erg mooi geschreven hoor, het is echt wel wat
Brrr...eng maar mooi!
Super ,maar om de bibber van te krijgen! Leuk gedaan!
Weer heel mooi geschreven...
horror voor eenzame koude donkere nachten,.... brrrr