Een leven lang leven

Door Jessi gepubliceerd op Friday 03 January 16:35

 

Je wordt geboren en je leeft. Iedereen gaat er van uit dat je je leven vol kan maken. Dat je oud wordt en als kind je ouders overleeft en als ouder ga je ervan uit dat je kinderen jou overleven.

Helaas hoeft het niet altijd zo te gaan...

 

 

Ziekte

37 jaar is ze en de afgelopen maanden had ze last van haar rug. Lopen ging niet meer goed, zitten ook niet er waren zelfs tijden dat ze kruipend naar de toilet moest gaan. De dokter had haar door verwezen naar het ziekenhuis. De scan volgde spoedig.

Ze voelde bij haar buik ook 'iets', maar maakte zich niet al te veel zorgen daar over. Het zou allemaal wel goed komen eerst die hernia weg.

 

Vrijdag, 3 weken geleden, zou ze geopereerd worden voor haar hernia. Woensdag kreeg ze bericht dat het niet door zou gaan.
Dat 'iets' bij haar buik was belangrijk.

Een ander scan volgende.
Een echo.
Een kweekje hier, een kweekje daar.

Na een week kwam het antwoord;
'Kanker'
'Goed of kwaadaardig' vroeg ze.
'Dat weten we nog niet'.
Weer wachten.


Ondertussen verblijft ze zelf bij haar ouders. De kinderen verblijven bij hun vader. Na de scheiding, 5 jaar geleden, hebben ze alles voor de kinderen goed geregeld. De kinderen zien hun vader vaak en zij hebben als ouders de taak om er voor te zorgen dat die regeling goed gaat.

 

De uitslag

Ze ligt al een week in het ziekenhuis, onderzoeken moesten uitgevoerd worden en het was in verband met observatie beter. De kinderen waren al een paar keer geweest en wat geniet ze wanneer ze hun snoetjes ziet, van hun gekwebbel over school en hun vriendinnetjes.

 

Sinds vanochtend gieren de zenuwen door haar lichaam, haar hart klopt alsof ze de 10 kilometer in 1 ruk heeft gelopen, haar handen voelen klam aan.
Ze is zenuwachtig,
ze is moe,
ze is nieuwsgierig.

De uitslag hoort ze vandaag.
Haar lichaam en haar gedachtes zijn zich aan het voorbereiden op het ergste, zijn zich aan het voorbereiden op nieuws.
Ze wilt het niet horen, maar ze weet dat ze geen keuze heeft, ze moet het horen.

 

'NEE' gaat door haar heen, 'Laat het niet waar zijn'.
'Zeg me dat het de uitslag van iemand anders is'.

Helaas is dit niet het geval.

Het is haar uitslag,
haar onderzoek,

haar naam,
haar lichaam.

 

De stem van de dokter echoot in haar hoofd, niet alles heeft ze onthouden.
Flarden van het gesprek hoort ze opnieuw.

'Mevrouw, de kanker is uitgezaaid over uw hele lichaam...'

'We gaan chemo proberen, maar we geven het niet veel kans'

'U heeft waarschijnlijk nog een paar maanden te leven, met de chemo kunnen we het misschien uitrekken naar een aantal jaren.'

 

 

Mijn Wens

'Dat zij haar hele leven mag leven'

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/89b508c69b6fc5f8a0a3a3e0b65316ac_medium.jpg

 

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Deaze wens gaat door merg en been, kon ik maar wensen vervullen....