Gedicht: Hersenschimmen

Door KittyKat gepubliceerd op Wednesday 03 July 12:29

Gedicht n.a.v. het lezen van het boek 'Hersenschimmen' van J. Bernlef. Geschreven vanuit het perspectief van de dementerende hoofdpersoon.

 

Alles en niets, nu en nooit

0492e9b9bb71e294e17fa3cebb88fd67.jpg

Leegte,

Besef,

De dingen om me heen,

Kijken, niet zien,

Herken er nu niet een.

 

Ik weet weer wie ik ben,

Maar niet meer wat ik doe,

Het is nu winter,

Misschien ben ik wat moe.

 

In de spiegel staat een man,

Één die ik niet ken,

Toch zegt een mooie vrouw mij,

Dat ik dat ben.

2b7b467b2f822bbd2efcebafda2b8223.jpg

 

 Hoe kan zij dat weten?

 Hoe kan ik dat zijn?

 Ben ik het vergeten?

 Wie zou die dame zijn?

 

 Nu alleen nog leegte,

 Een vrouw die ik niet ken,

 Kamer, tafel, stoel,

 Weet mijn god niet wie ik ben.

 

 

© Copyright A.R. Knap

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig geschreven!
Mooi en goed geschreven.
Je ziet vaak een bepaalde leegte in de ogen van deze mensen. Lastig hoor