Hoe fijn is het als ingewikkeld weer eenvoud zou zijn

Door Anastacia gepubliceerd op Tuesday 12 March 15:29

 

Mag het weer eenvoudig zijn?

Hoezo beren op de weg, lekker omslachtig ...regeltje hier en regeltje daar..geen wonder dat we zo moeilijk zijn gaan denken en doen...we volgen het voorbeeld van ons patronen...hoe ingewikkelder het gemaakt word hoe verder weg we verwijderd zijn van de eenvoud en hoe lastiger de weg terug lijkt....We hebben tegenwoordig allemaal bepaalde skills van een illusionist.....en we worden beloond met een diploma voor moeilijkheidsgraat die we begrijpen met ons verstand....maar helaas gaat dat mij m'n petje wel eens te boven mijn EQ is daarentegen wat sterker ontwikkeld. Maakt dat me dom? Integendeel...je moest eens weten hoe slim bewustzijn is

 

In eenvoud zit alles en niets, en in mijn hart ervaar ik zoveel wijsheid die ik met mijn IQ niet altijd kan bevatten.

 

Waarom is het vandaag de dag zo normaal dat je zoveel moeite hebt te doen als je jezelf neer wilt zetten als zzper. Mezelf neer te zetten is lang niet mijn sterkste kant geweest, inmiddels hervind ik steeds meer en meer mijn kracht...en leer je niet juist van de ervaring? Je zwakke punten kunnen je sterke kwaliteiten worden. En zonder de juiste diploma’s ben je niks? Alsof er een diploma voor bestaat die zegt dat je bent geslaagd voor het leven vanuit je hart. Het is toch erg als je zonder diploma niets bent terwijl je iets bent? (Ik heb dat lang als een behoorlijke ergernis en obstakel ervaren...niks voorstellen zonder diploma. Mijn eigen gevoel daarin had een grote rol...kan er nu gelukkig heel anders naar kijken.) Met diploma is er nog steeds dat niets en iets. Een persoon met kwaliteiten een uniciteit een hart voor z’n medemens…Met het ingewikkeld maken is ook alles duurder geworden en lijken bepaalde dingen niet voor je weg gelegd omdat ze onbereikbaar zijn geworden door de hoge prijzen...dit zie je niet alleen met opleidngen maar eigenlijk in zo'n beetje alles terug.

 

Wat ik ook onderneem qua werkzoeken en solliciteren, ik kom steeds weer uit bij mijn verlangen. Werken met mensen ..healing geven, coaching…mensen net dat ene steuntje in de rug te kunnen geven. Dat stukje magie weer terug te brengen in hun leven. Ik heb geen moeite om hierin het leven te accepteren zoals het gaat hoor en daar mijn acties op te ondernemen  vanuit mijn wezen...maar ik denk dat de uitkeringsinstantie daar heel anders over denkt. Er was me een baan toegezegd maar op het allerlaatste moment werd dit gesaboteerd. Ik had alles erop afgestemd en heb het niet aan zien komen, want ik vertrouwde de ander op z'n woord. Als ik nu om duidelijkheid vraag blijft het stil...me eerst toezeggen en beloftes doen en dan vervolgens in het niets verdwijnen, zulke mensen laten me heel duidelijk zien wat ze zichzelf waard vinden en vertellen zelfs zonder woorden hun verhaal. Er zat ook een persoonlijk stukje van de werkgever in..namelijk dat hij verliefd op me is...en dat is wel ego strelend maar ik kan er niks mee. Het lijkt wel alsof zijn probleem mijn probleem word...lijkt he, want zelf ervaar ik het niet zo hoor...Ik had wel echt zin om aan het werk te gaan en heb mijn lopende activiteiten ervoor opgezegd, maar ja een baas die op je zit te geilen kan ik missen als kiespijn.. Blijkbaar heeft God iets beters voor me in petto, laten we het daar maar op houden -_-

 

Het liefst zou ik gewoon stap voor stap beginnen…ontdekken hoe het werkt in de praktijk.  In plaats van een marketingplan in te gaan vullen waar ik geen gevoel bij heb…of hoe ik de gewenste informatie kan vinden. Wat ik om me heen zie is zoveel onbewuste mensen waarbij ik het gevoel heb dat ik iets voor ze kan betekenen. Ik voel me bijna allergisch voor de regel en wetgeving die daar zo z’n aandeel in heeft als het gaat om de geestelijke gezondheid van de mens. Het voelt als of de structuur uit z'n verband is gerukt....

 

 

Voel me enerzijds gebonden aan handen en voeten…voel de beperking in de wereld van de regels…het voelt niet als mijn wereld…ondanks dat kan ik ook zien dat die beperking er is omdat ik het zo ervaar en dat de weg eruit is door er in te gaan…voor nu heb ik heb gewoon nog moeite om mijn weg er in te vinden…

 

 ik ben hier niet zonder reden…tegenwoordig pak ik mijn thema’s er moeiteloos uit…Ik wil wat gaan doen …aan de slag in het werken met mensen… heb daarvoor te waken dat ik niet op mijn vingers word getikt , dat ze zeggen.. dit mag niet en dat mag niet….dat voelt zo dubbel want ze willen me graag aan het werk, ondersteuning krijg ik niet omdat ze me hebben ervaren hoe ik ben zonder mijn kracht. Ik voel me daarop veroordeelt door ze en dat maakt dat ik me enigszins verdrietig voel…anderzijds heb ik geen idee hoe ze me zien dus wil ik het ook niet gelijk afwijzen want er kan behoorlijk wat informatie in verschuilen. Als daar aandacht aan werd besteeds en ik werd daarin begeleid dan zou hun investering ook niet voor niks zijn geweest….dan zou ik hebben ervaren dat ik gesteund en gezien word. Hierin mis ik wel het stukje respect voor de persoon in kwestie. Solliciteren je kunt er zoveel van leren toch ervaar ik dat het vandaag de dag door de crisis water naar de zee dragen is qua tijd en energie die ik er in steek…want het liefst verlang ik te doen wat mijn hart me zegt te doen ..voor hun maakt het niet uit wat voor werk maar voor mij maakt het een wereld van  verschil.

 

Ik hou van eenvoud en rust…dat betekent niet dat ik moeilijke dingen uit de weg ga …bewustworden heb ik ervaren als hier en daar best, behoorlijk en soms heel moeilijk voor dat het eenvoud werd…ik leer liever van de praktijk….ben meer een doener….Misschien ben ik in het begin wat traag…maar eigenlijk past dat helemaal bij me als ik nieuwe dingen tegen kom en wil ondernemen,  daarin is wat opstart hulp erg fijn. Maar zodra ik het eenmaal onder knie heb ga ik als een speer alsof het allemaal vanzelf gaat.

 

Als ik dit zo voor mezelf lees vraag ik me wel even af… klaag ik nu?..Als het zo overkomt dan zij het zo….voor nu is het gewoon even mijn perceptie voor zolang het duurt…mijn illusie. Het is niet blijvend aangezien ik steeds meer uit de illusies stap. Uiteraard vind ik wel mijn weg hierin..maar met wat hulp en vernieuwde  en verhelderende inzichten zou heel fijn zijn. Het is slechts een fragment van mijn zienswijze en belevingswereld.

Anastacia 2013

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het probleem is dat jij er een probleem in ziet... niet dat het een probleem is ;-) * in het algemeen gesproken, niet tegen jou als persoon*
Precies dat is het probleem :D ;)