Brazilie een paradijs

Door Wolf407 gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Wonen in Brazilie als een braziliaan Ik zou als ik kon zo weer gaan

Brazilie een land waar je verslaafd aan raakt
Een land waar je adem van stokt en staakt

De ene plek zo gevaarlijk als de hel
De andere als een paradijs op aarde dat wel
 

Een land gevaarlijk en een paradijs
Een land zowel een vette niet als de hoofdprijs

Een land zo betoverend als iets maar kan zijn
Een land dat ik verliet met een hart vol pijn

Een land waar ik woonde als enige westerling tussen de bevolking
Een land waar ik in deze bevolking opging

Een land waar ik leefde zonder westerse stress
Een land dat me gaf een wijze les

Een land waar ik alle luxe en comfort vergat
Een land waar ik leefde in een achterbuurt van een grote stad

Een land en een bevolking waar ik mijn hart aan verloor
Een land waar ik zo intens leefde door en door

Ik leefde in Recife tussen de locale bevolking achteraf
In een huisje van 20 vierkante meter echt geen straf

 

Stromend water uit de enige kraan was er vanaf een uur of vier
Geen bestrating op de straat zoals hier

Water in het huis kwam van de tank op het dak
Waar ongeveer 200 liter in stak

Verwarmd door de zon
Zodat je zonder boiler douchen kon
 

De straten waren van zand en puin
Geen voor of achtertuin

Een revolver in de la tussen het bestek
Is daar echt gewoon niet gek

tralies voor de ramen en deuren
Huizen grauw zonder kleuren

Afgebrokkeld pleisterwerk
En toch voelden we ons rijk en sterk

Want de samenhorigheid was groot en een heilig ding
Vriendschap was de rijkdom waarom het ging

’S avonds zaten we bij elkaar tot het donker werd
Dan naar ons eigen huisje naar bed

De volgend ochtend wakker worden en aan de slag
Bij het openen van je ogen waren het de hagedisjes die je het eerste zag

Deze schoten weg tussen de pannen van het dak
Terwijl ik uit de koelkast iets tussen mijn kiezen stak

De was doen in de steeg bij het enigste kraantje waar nog water was
Met borstel en blok zeep het werd al snel een blubber plas

Je zelf vlug wassen en scheren en weer op pad
Bij een temperatuur van een graad of 40 dat was wat

De papaya’s lagen onder de bomen op de grond
Heerlijk sappig en gezond

Toch was er ook veel verdriet
Ook al toonde je die niet

Weer een vriend of kennis verloren door de criminaliteit
Want de criminaliteit en geweld was een feit

Slapen met een pistool onder je kussen
Daar was je aan gewend ondertussen

De kans dat een streekbus werd overvallen was groot
Kon je er niet mee omgaan betekende het je dood

1 op de vijf bussen was het doelwit van deze criminelen
En dat waren er velen

Toch zorgden we voor elkaar
 En waren we als je vrienden je nodig hadden daar

 Ik de Gringo van de buurt eerst argwanend op afstand gehouden
Waren ze als een van hun gaan beschouwen

Mijn Braziliaanse vriendin viel buiten de boot en niet geaccepteerd
De buurt waarschuwde mij en ik begreep het verkeerd

Door de verliefdheid blind en doof zoals elke man
En dan komt het ervan

Thuis gekomen bankrekening leeg en huis niet meer van jou
Alles ingepikt door die ene vrouw

De buurt die je helpt de buurt die je troost
Jij de Gringo wordt opgenomen tussen hun eigen kroost

Dan voel je hoe groot de samenhorigheid daar is
En voel je heel erg hier in Nederland het gemis

Maar je basis is weg en je moet terug naar eigen land erg cru en apart
En verlaat de buurt je droomland met pijn in het hart

Bij het afscheid kreeg ik van mijn buurtgenoten het mooiste compliment
En daar stond ik met tranen in mijn ogen wat een vent

Er werd gezegt je bent dan wel een Gringo die nu moet gaan
Maar voor ons heb je een hart van een Braziliaan.
 

En elke minuut hier in je geboorteland heb je heimwee heel raar
Naar je vrienden het paradijs Brazilie daar.

 

Dit verhaal schreef ik als dank aan al mijn vrienden in Recife Avocados met een traan in het hart

vergeten doe ik ze nooit ze gaven me zoveel vriendschap zo mooi en zo puur apart.
 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een kippenvel krijg ik wanneer ik dit lees.
Denk je dat het zal lukken om ooit nog terug te gaan? Heb je nog contact met die mensen?
Mooi verwoord wolf
mooi om die vriendschappen te hebben :)
wat ik me nu af vraag spreek je ze nog wel eens? Of schrijf je ze?
Mooi verhaal, vreemd weg van de stress maar wel de criminaliteit om je heen. en toch is het leven daar minder stressvol. Mooie weergave ook door de foto's van jou.
kan me ook goed voorstellen dat je heimwee hebt
Toppie!