Een traan voor haar…………(14)

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Wednesday 02 January 12:48

Uit; Een traan voor haar…………

 

 

Plan mislukt…

 

Frits Vreze en zijn Nieske zijn vannacht om één uur aangekomen in Naardwijk.

Ze hadden rustig gereden en op zijn tijd pauze genomen.

Af en toe even een kop koffie een broodje, getankt kortom; de reis was voorspoedig verlopen.

 

De aankomst voelde als inbreken in je eigen huis.

Zachtjes doen met de garage deur, de auto naar binnen, en zorgen dat niemand ons nog ziet Nies had hij gezegd. Ze moesten er samen om lachen.

Na zo een lange rit was het heerlijk even nog te zitten samen. Het leek alsof ze niet weggeweest waren.

Met dank aan schoondochter Sylvia bleef het oude huis in Naardwijk altijd keurig.

De tuin, de post, de planten, alles.  

Ook dat was een wonder in zijn leven. Een schoondochter die voelde als een eigen dochter. Het was een geweldige vrouw.

De meest lieve moeder voor Daantje, en nu sinds een poosje voor Marieke, de meest lieve echtgenote voor zoon Jan, en onverwachts de oma van Sem. Die hadden ze nog niet gezien. Dat ging ook nog eens snel gebeuren.

Ze lieten zich in de keuken neervallen. Een heerlijke rieten kuipstoel voelde goed.

Goed en vertrouwd.

Het voelde alsof ze niet weggeweest waren. 

Laten we maar niet te veel licht aan doen Frits. Het gaat ze nog niets aan.

Wie zou er nog achterom over het pad komen zo laat …had hij gevraagd.

Je weet het nooit. Nieske moest er zelf om lachen.

Een kaarsje op tafel, een borreltje voor Frits en een rood wijntje voor Nieske.

Samen napratende over de vlot verlopen reis.

Samen de dingen voor morgen al aan het bespreken.

 

Hij ging morgen eerst zijn goede vriend Joop van Dam opzoeken.  Hoelang kende hij Joop al niet?

Joop was dan wel iets jonger maar al jaren veel gedaan samen.

Samen op school gezeten in Bollendam. Samen op het Oude Lyceum. Joop ging de medicijnen in, en hij naar de Zeevaartschool. Maar nooit zijn ze elkaar uit het oog verloren. Nooit.

Samen zeilen, samen voetballen, samen schaatsen in de winter. Nog veel meer.

 

Toen zijn Bella ziek werd waren ze er altijd. Dag en nacht stonden ze klaar voor hem en de kinderen.

Joop was een ouderwetse dorpsdokter, die totaal niets van alle nieuwe zorgtoestanden moest hebben.

Zin vrouw werkte even hard mee in de praktijk. 

Stoppen met werken deed hij pas als Mark klaar was met de studie. Als moest hij door tot zijn zeventigste had hij gezegd. 

Hij genoot nog van zijn vak. Het was een prachtmens die Joop van Dam.

Het voelde als vroeger.

Als hij weer lange tijd op zee had gezeten, was zijn eerste bezoek thuis aan zijn goede vriend Joop.

Zo ook morgen dus. Het hoorde erbij.

 

“Wat wil jij morgen doen Nies?”

Tja het is lastig eigenlijk. Ze grinnikte erbij. Ik moet eigenlijk boodschappen halen, wil kijken hoe de tuin er bij staat, maar ja we willen ook pas zaterdag gezien worden voor Daantje.

Wat een toestand proestte hij het uit.

Waar zijn we aan begonnen. Zijn pretogen zijn niet te beschrijven.

 

Je zou natuurlijk Sylvia kunnen inlichten en vragen of ze niets zegt. Maar ja dan moet ze wel zelf de telefoon opnemen. Dan moeten we niet Daantje aan de lijn krijgen!

Zou Sylvia trouwens wel weten dan Daantje mij geschreven heeft?

Het zal toch niet waar zijn…

Bij Daantje weet je het eigenlijk nooit. Het kan zo maar.

 

 

 

Daantje doet alles op haar eigen manier.

Tja daar zaten ze… ieder in zijn eigen gedachte.

Weet je wat…Als ik bij Joop ben, vraag ik of Joop Sylvia belt en dan kort verteld wat er gaande is. Als Joop Daantje aan de lijn krijgt dan kan hij gewoon naar Sylvia vragen.

Daantje zal daar niets achter zoeken.

 

Glimlachend keek hij zijn Nieske aan. Het voelde goed zo onverwachts in zijn keuken in Naardwijk.

Hij stond op, nog eens inschenken. Hij bleef zijn Nieske aankijken. Er  groeide een plan. Ze zag het aan hem.

Wat zou er nog meer komen, ze voelde het. Ze zag hem denken.

 

Wat ook nog kan……weetje Nies…..weetje… ik kan haar ook gewoon zelf bellen met mijn mobiel. Dat is het. Zeggen dat ik de brief  heb ontvangen, en ook gelezen heb… en dat ik er over ga nadenken! 

Ik kan dan eens rustig vragen hoe het met haar is, wat ze allemaal aan het doen is en wat ze allemaal van plan is vandaag. Ik bedoel morgen dus…

 

We gaan zo eerst eens lekker slapen, zo kan het, wat denk je ervan?

Nieske vond alles goed. Nieske zou het wel zien dan morgen.

Zo vroeg zouden ze toch niet wakker zijn. Eerst slapen.

Ze zouden geen eens een wekker zetten.

Koffie en broodjes had ze al meegenomen, een ontbijtje kwam wel goed.

 

**

 

De zon scheen de slaapkamer binnen. Frits Vreze keek op zijn horloge. Mijn hemel, half elf!

Hij keek eens opzij, Nieske……weg….foetsie.

Hij stapte zijn bed uit.

Op de overloop rook hij de geur van heerlijke koffie. Hij hoorde de keukenkastjes klepperen. Hij hoorde zijn Nieske neuriën.

In zijn badjas liep hij de trap af. Eerst maar eens maar de W.C..

Van de W.C. richting de lange gang en dan naar de koffie.

Hij liep richting de voordeur zag iemand door het glas staan. Pal voor de voordeur.

Hij hoorde de sleutel en daar ging de deur al open.

Mijn  hemel, wat nu?

Terug naar boven, terug naar de W.C. ?

Te laat…..te laat…….voor hij het wist stond hij oog in oog met Daantje! Ze stond als verstijfd aan de grond genageld. De felle mei zon scheen achter haar.

Haar gelaat kon hij goed zien. Haar haren golvend als goud graan- in de deuropening.

 

 

Opa riep ze….Opa…ze stormde de gang verder in…ze vloog hem om zijn nek.

Nieske kwam op het tumult af.

Mijn hemel dacht ze, mislukt….totaal mislukt…weg plan, foetsie plan…

 

Met tranen in haar ogen vloog ze naar Nieske, Oma….oma……..wat doen jullie hier? Ik schrok me rot, ik moest van mama even naar de plantjes en de post kijken…

Nu greep ze haar Opa en Oma beiden om de nek...zo stevig… alsof ze hen beiden nooit meer los zou laten. 

 

Hoelang ze daar in de gang stond kijkende van de één naar de ander is onbelangrijk.

Ze stotterde ze vroeg alles tegelijk, ze was helemaal van slag.

 

Kom kind eerst naar de keuken…opa komt je helpen…eerst wat drinken maar …we zullen je alles maar vertellen.

"Verdomme" mompelde onze stoere Frits Vreze, moet ik alweer een traan laten om die meid…

Zijn Nieske hoorde het..

 

Wordt vervolgd…..

 

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

 

Zilla (overzicht) volgen;  

http://een-traan-voor-haaraaaaaaaa.plazilla.com/

 

 

 

 

 

 

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk weer om te lezen :)
En was ergens te verwachten :)
Daantje laat zich niet verrassen :)
Klopt, Daantje is Daantje!
Dat belooft...afwachten dus ?
Alvast de duim
Heel sfeervolle beschrijving ..ga door Jack! Duim taco
Weer een goeie episode. Het komt niet vaak voor dat ik een verhaal lees waarin er geen 'slechte' mensen in zijn. Het lijkt wel een modern sprookje...
Ho, ho, dit is nog maar het begin hoor NP!
Je maakt me nieuwsgierig.... :)
Geduld......geduld.....
Ga door, ga door. Het boek is nog lang niet compleet.
dus, aan de bak man!
Doe ik ook hoor Theun.....maar er ligt nog zoveel op mijn bureau hier ! -te veel man! Kom er ff niet door! Geduld svp....
Heb je een lange arm?
Kun je goed vegen?
Mooi, opgeruimd!
Kan ik nie... make....
Serieuze dingen aan de hand!
In dit akelige #*# land!
Benieuwd naar de volgende episode....
Ik ook...............;)
Ik ook al.
Zucht........
Ahhh... Weer fijn om te lezen! Twordt al een heus boek!