Een traan voor haar…………(7)

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Wednesday 24 October 16:39

Uit; Een traan voor haar........

 

 

 

 

Hoofdstuk 7,

 

Mark en Daantje praten…………

 

Daantje Vreze had haar geschiedenis net klaar toen ze beneden de voordeur bel hoorde. Ze had zich moeilijk kunnen concentreren op haar huiswerk. Maar ja………het móest klaar. Iets wat moet - móet gewoon had Daantje gemompeld achter haar bureau.

Ze hoorde de woorden van haar vader. Hij was er dan wel niet, maar toch sprak ze veel met hem. Raar, maar het gebeurde gewoon!

Ze hadden heerlijk gegeten. Moeder had Marieke ook “in huis” gevraagd. Moeder wist precies wie waar nodig was.

Marieke had natuurlijk al lang van vriendinnen gehoord dat Daantje helemaal van slag was. Er was iets gebeurd met Mark. Mark haar jarenlange jeugdmaatje, zeilcoach………….en misschien nog wel veel meer hadden andere vriendinnen ge- smst.

Marieke kon daar niet tegen. Ze wist zelf hoe roddelende meiden konden zijn. Snoeihard en kei gemeen soms. Marieke wist alles van Daantje. Daantje wist alles van Marieke. Die band kon niemand tussen komen. Alleen vader Jan misschien, maar ja…..…..die was er toch bijna nooit lachten ze dan.

Daantje pakte haar etui en borg haar spullen op. Ze moest naar beneden. Mark was er. Ze hoorde hem praten in de gang. Dag mark……….. hoorde ze moeder zeggen.

Jongen ik zal Daantje eens roepen voor je - hoorde ze moeder zeggen.

Ze hoorde moeder roepen………….. Daantje liep de trap af. Ze zag Mark staan. Het voelde goed maar ook weer niet. Het voelde raar eigenlijk. Maar ja, de hele dag was raar verlopen eigenlijk bedacht Daantje.

Moeder liep weg, ik moet nog even de krant bij de buurvrouw brengen sprak ze. Dat vond Daantje maar niets eigenlijk. Moeder wel. Moeder dacht altijd na over zulke dingen.  Soms is het goed om niets te zeggen, en ook is het soms goed er even niet te zijn.

Mark zag er minder triest en minder raar uit als vanmiddag zag ze. Alles van vandaag kwam als een film weer voorbij. Snel, raar, bonkend in je hoofd bijna. Ze begreep het niet.

Zullen we wat gaan drinken?……………. vroeg Mark.

Of wil je misschien in de kamer zitten………………….of wil je misschien wandelen ? Mark wist het ook niet zo goed allemaal. Maar hoe of wat er móest gepraat worden. Op deze manier kon hij zaterdag Daantje niet steunen op zíjn voorlopig laatst te coachen zeilwedstrijd.

En op deze manier kon hij al helemaal niet maandag vetrekken naar Wenen. Nee zo had Mark bedacht………..deze sfeer kan niet én mag niet. Ook Mark had met zijn ouders gesproken.

Toch zul je naar Wenen moeten jongen, had zijn vader gezegd. Als je de praktijk van je oude pa wilt overnemen zul je toch echt die stage nog moeten doen. Mark wist het, zijn vader had gelijk.

Daantje pakte Mark bij de hand. Zullen we dan maar een stukje gaan lopen vroeg ze. Mijn God dacht Mark, wat voelt dit vertrouwd. Hij voelde niet alleen de hand van Daantje maar hij voelde ook de hand van zijn overleden zusje Lotte. Soms wist mark niet hoe hij met Daantje moest omgaan. Mark was niet dom. Mark zag ook wel dat Daantje groter en mooier werd. 

Vanuit zijn werk, 1e lijns verpleger bij de Sportbond, invaller op de ambulance, en dit alles in combinatie met zijn studie wist Mark ook maar al te goed dat afstand soms noodzakelijk was. Elke dag werd daar op gehamerd. Soms werd je er gek van !

Neem zijn broer. Leraar op de Havo, geeft ook muziekles, lopen samen te dollen en hij roept zo kom jij maar eens even die toonladders oefenen. Hup zegt dat jonge ding, p schoot -ik blijf lekker bij u zitten meneer -  en samen toonladders oefenen. Wat een drama is dat geworden. Hoe moet je nog leven als je een verantwoorde baan hebt met veel jeugd om je heen, en geen kwade bedoelingen hebt ?

Mark, zijn broer en zijn ouders hadden daar vaak over gesproken. Heel vaak. Mark zijn broer heeft daar notabene om zo een rot piano een half jaar voor thuis gezeten. Beschuldigd van seksuele intimidatie. Notabene door een collega die door de gang liep!

Te erg, te  triest had zijn Pa geroepen. Uit nijd had hij een deuk in de auto geschopt.

Waarom moet ik daar nu altijd weer aan denken flitste het door zijn hoofd. Daantje pakte haar jas, en pakte Mark zijn hand nog steviger vast. Zullen we anders ook gelijk een patatje halen sprak ze …………de deur viel dicht.

Ben je boos op me………………..Mark keek haar aan……………..nee Daantje ik ben alleen heel erg geschrokken vanmiddag……….Ik was helemaal van slag. Ik ook ……. daar kwamen haar snelle antwoorden gelukkig weer. Ze praatte weer druk, Daantje wilde altijd alles tegelijk zeggen.

Ze liepen verder……….Daantje gaf Mark een arm. Gewoon een arm aan Mark haar zeilcoach, het blijft als een vriend en een broer voelen. Hij was bijna twee meter, en Daantje toch zo een ruime dertig centimeter kleiner. Daantje voelde zich veilig bij Mark.

Hebben we nu eigenlijk ruzie gehad………………ze keek hem aan met die prachtige groene ogen ………..gelukkig Mark had zijn eigen blauwe ogen ook weer terug………..

We hadden denk ik geen ruzie Daan, sprak Mark rustig……………..ik denk dat je gewoon heel erg geschrokken bent omdat ik een heel jaar weg moet………

Ja maar daarom was ik ook zo boos sprak ze, je móet helemaal niet weg……………en je hoeft ook helemaal niet weg………….en hoe moet dat dan met het zeilen ? Jij in Wenen en ik hier alleen met die boot……….wie moet er dan helpen met de trailer en opbouwen enzo………

Het begon zachtjes te mot regenen…………

Mark stopte met lopen- haalde haar arm weg en legde zijn arm om haar schouders heen………Luister Daantje………..

 

 

 

 

Wordt vervolgd………..

 

 

 

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

Zilla volgen;  http://een-traan-voor-haaraaaaaaaa.plazilla.com/
 

 

 

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
luister daantje,als in;""ze leefden nog lang en gelukkig""?............................
duim.
snel naar deel 8
Heel ontroeerend, de vriendschap tussen die twee. (misschien ook meer, eigenlijk...)
We gaan het zien!
Schiet nu eens op met dat verhaal Pa. X
een echte cliffhanger noemen ze dit,
spannend hoor.
duim
Jaja "Luister Daantje" en dan het verhaal afhakken
Lekker jongen ben jij... potdomme
Jeeh.. de volgende wat sneller hoor:P.. ik moest terug lezen waar het geëindigd was..:).. Ik wacht af..