Bundel overzicht uit; nu je leven gestopt is.. 16 / 28...update voor uitgave

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Wednesday 20 November 10:32

Uit; Nu je leven gestopt is...

Gedichten voor Rouw en overlijden; Overlijdensgedichten, herdenkings & uitvaartgedichten.

 

 

Kleine kinderogen…

 

Jij klein lief mensenkind, je kon niet praten, je kon niet lopen

daar hoefden wij ook niet meer op te hopen. 

was dat erg? gaf ons dat veel verdriet?

eerst wel …maar toen we je beter leerden kennen niet

 

Als jij naar boven lag te kijken op je kleine veilige bed

zagen wij je ogen, jouw wonderlijke ogen vol met pret

jij keek anders naar de wolken, anders dan wij

wij willen alles weten jij was al…. met alles blij

 

Zag jij de zon je kamer binnen stromen lief klein kind van hier

dan grepen jouw mooie handjes de zonnen stralen met plezier

zag jij een vogel bij het raam, of in een boom…

dan zagen wij je mooie kleine kinderdroom.

 

Want waar anderen spreken met hun mond

waren het bij jouw ogen waar men alles uit verstond.

jouw ogen spraken alles wat je kwijt moest lief kind

daarom werd jij door velen zo bemind.

 

Door jouw sprekende ogen wisten wij wat je wilde vragen

of wat je nodig had

het was zo wonderlijk

zo prachtig - zo ontroerend als wat…

 

Ja als wat eigenlijk? het is niet uit te leggen op mijn papier

wij zagen een lief tevreden kind met een eigen simpel mooi levensplezier

voelde ik jouw kleine vingers om mijn arm

dan voelde ik jouw leven het voelde mooi en warm.

 

De kracht die wij voelden uit jouw kleine lijf en leden

laat ons leven, leven in jouw verleden.

wetende toen we je los moesten laten

jij nu bij jóuw Schepper wel kan praten.

 

Natuurlijk wij missen jouw kleine handjes

je sprekende ogen

je stralende lach

daaaaaag….. lief kind, wij weten dat je nu Hemels leven mag

 

17 september 2011

 

foto; Henie (dank voor je hulp)

____________________________________________________________________

 

Vermist….

 

Alleen je foto stond er, een foto zonder kist

een afscheidsdienst waarin jíj werd gemist

 

Oké er mocht dan ook een kaarsje staan

maar ik wil weten wat er écht is misgegaan.

  

Zelfs je muziek was mooi, het galmde door de kerk

het was een passend meesterwerk.

 

Maar nog steeds ben je niet thuisgekomen

jou is een rustplaats afgenomen.

 

Natuurlijk… na al die jaren

blijven wij jou in ons hart bewaren

 

maar niet te weten waar je bent gebleven

is nog zwaarder dan je die laatste rustplaats mogen geven.

 

Het onzekere en het altijd blijven hopen op bericht

is níet uit leggen in dit gedicht

 

staat er een politieauto in de straat

dan weet ik dat mijn hart weer overslaat.

 

Konden wij nog maar even je kist aanraken

gewoon ….dat we nog even konden waken

 

ik zou dan een "Grote" kaars laten branden naast je kist

nu blijft te veel-  omringd door mist.

 

Ik hoop dat na al die jaren op je wachten,

ergens mensen gaan praten, ons leed kunnen verzachten.

 

Er moet toch íemand zijn die weet wat er is misgegaan

nóg zoveel jaren wachten ………kunnen wij niet aan.

 

Het blijven hopen dat je thuiskomt op een dag

is het enige wat mij nog een lichtpuntje brengen mag.

 

Vanuit die gedachte zal ik blijven hopen……. blijven wachten,

Misschien kan het mijn verdriet verzachten.

 

Als die dag dan komt, en je bent eindelijk bij ons thuisgebracht…

Dan.......dan ...mag ik eindelijk bij je waken - het liefst een hele nacht…

 

Nu heb ik alleen je foto met een kaars daarbij…

Maar pas dan …pas dan.......ben je voor eeuwig vrij…

 

 

__________________________________________________________________

 

Voor Rinus,

 

Natuurlijk was je een apart mens,

met drugs, je fles en spuiten

dat zegt niets over je laatste wens

jij leefde met jouw buiten

 

Je laatste wens die is dan ook geheel gerespecteerd

ja buiten wil ik zijn

je wilde simpel gecremeerd.

 

En als dat dan gebeurd is - laat mij dan buiten voor altijd

strooi mij maar bij mijn eigen bankje uit

daar was mijn leven -  ik heb geen spijt

 

Mensen die jouw maar een kwezel vonden…

hebben absoluut iets moois gemist  

Want als er ergens trubbels waren… kreeg jij ze mooi weer uitgewist.

 

Ongein, vechten of ellende, daar kon jij niets mee goede vriend

jij was degene die dan riep: dit heeft hij niet verdiend

 

Onrecht, oorlog, ruzie en geweld werden niet op prijs gesteld

 

Daar is het dus ook mis gegaan - jawel mijn grote vriend

jij kon er niet meer tegen- geen mens heeft dat verdriet verdiend.

 

Daar waar jij dacht dat iets onterecht was of een kind in het gedrang

had jij allang ingegrepen dat deed je al je leven lang.

 

De mensen die nu naast je kist voor jouw hier staan te zingen

die pikken niet dat jij wordt neergezet als eng dom of iets met rare dingen

 

Als we kijken hoe jij het op jouw manier hebt gedaan

zien we eigenlijk een heel mooi mens welke nu is heengegaan

je kon als je goed aanspreekbaar was luisteren naar mensen

Je sprak dan wel: doe het niet zoals ik dat zijn mijn laatste wensen 

 

Rinus, ondanks al je rare fratsen had je jouw schitterende verhalen

ondeugend sprak je aan de gracht:

wanneer komt de Majoor mij halen?

 

Als wij dan vroegen wie bedoel je daar dan mee

zei je steevast: man ik ken er zeker twee!

 

Je was een ongelooflijk zorgzaam mens - die absoluut te veel aan anderen dacht

zelfs nu bepaalde jij …naast mijn kist wordt een kratje bier gebracht

 

Rinus man, we gaan je missen

je verhalen en jouw leven

zeggen hier nu proost

we gaan je jouw laatste wens nu geven 

 

Proost Rinus!

Voor ons blijf je altijd Rinus de helper!

 

Ouwe dienstmaat van me…

ik zie je altijd nog op je Leopard op de Ginkelsehei…

 

 

Groet  Snorro

 

___________________________________________________________________

 

Daar … 

 

Daar waar nu stilte is hoor ik je stem

daar waar nu geluid is hoor  ik jóuw stilte

 

Daar waar jouw voetstappen staan zie ik je gezicht

daar waar nu veel mensen lopen zie ik jouw voetstappen

 

Daar waar jij aan werkte en je eigen ik achterliet

daar zie ik nu anderen jouw werk afmaken

 

Daar waar jij mensen verder hielp

daar helpen nu anderen weer verder

 

Daar waar jij een voorbeeld was voor velen

daar zijn nu anderen dat voorbeeld

  

Daar waar jij mensen motiveerde, mensen stimuleerde

daar zie ik nu anderen dat doen

 

Daar waar jij vocht voor oplossingen

daar zie ik nu anderen die dat doen

 

Daar waar jij ons leerde lief te hebben

daar blijven wij jou liefhebben.

 

Daar waar jij dacht het onrecht tegen te gaan

daar zie ik nu anderen dat onrecht aanpakken.

 

Daar waar jij onze kinderen leerde: wees jezelf en doe je best

daar zie ik onze kinderen hetzelfde doen.

 

Daar waar jij wijze woorden sprak

daar hoor ik nu wijze woorden terug

 

Daar waar jij je tegen verzette en niet opgaf

daar zie ik nu een hele groep met verzet

 

Daar waar jij “oud zeer” opruimde

daar zie ik nu een grote ploeg schoonmaken en opruimen.

 

Daar waar jij ons leerde altijd te genieten

daar zie ik zelfs in ons verdriet nu mensen genieten

 

Daar waar jij ons leerde te vergeven

daar zie ik nu oude vijanden schouder aan schouder bij jouw kist staan  

 

Daar waar jij vertelde: “niemand is onmisbaar maar leef voorbeeldig”

daar zie ik nú pas dat jij gelijk hebt !

 

 

Bedankt dat ik je mocht kennen!

 

_____________________________________________________________________

 

Voor Marianne

 

Ons afscheid…jouw begrafenis …jouw ongelooflijke kracht….

 

Morgen …ja morgen moeten wij je teruggeven

teruggeven aan Moeder Aarde.

de aarde waar jij zo veel van hield.

jouw aarde waar jij een schitterend groot mens werd

aarde waar jij je levensdroom naleefde

je deed het, jij was in staat iets groots te bouwen

daar heb je alles voor aan de kant gezet

 

Je moest lachen en gooide je pet in de lucht

artsen weten ook de dood niet tegen te houden, riep je 

je hebt helaas gelijk gekregen Marianne

 

Morgen lopen al jouw vrienden, al jouw geliefden met je mee

mee naar het graf, jouw plaats…

dat graf heb je zelf uitgezocht, naast jouw boom, die ongelooflijk grote kastanje

 

Jij liet een briefje voor ons achter, ik mocht het samen met jou schrijven

bedankt dat juist ík je daarbij mocht helpen

een traan viel op ons papiertje

je moest er om lachen dwars door onze tranen heen…

je handen konden niet meer, je hoofd was leeg, je geest kon niet meer.

het was klaar, het was goed…

 

Wat was jij een kanjer, zo sterk, zo een groot en moedig mens

jouw boom…hoe ziek je ook werd

iedere dag wilde jij je boom even vasthouden

velen hebben jouw rolstoel met liefde naar jóuw boom gereden

zo ziek en dan nog kunnen lachen dat jouw Boom

“een stomme kastanje boom,” zo grapte en lachte je nog

dit alles hielp jouw om dit allemaal te kunnen dragen

 

We hebben samen nog kastanjes gezocht

ik rapen en jij met een emmer op schoot

wat had je met die kastanjes? Je wist het zelf ook niet

maar als we er geen tien in je kist zouden doen

dan kwam je iedere dag als plaaggeest langs…

 

waarom tien?

 

je bleef erom lachen…we begrepen alles van je behalve over je tien kastanjes….

je wilde het niet vertellen…

morgen brengen wij jou weg samen met jóuw tien kastanjes

we brengen je bij jóuw boom, Marianne.

 

Ik zal morgen met liefde jóuw brief voorlezen Marianne

 

Liefs Snorro

 

____________________________________________________________________

Liefde blijft…

 

Nu wij je wegbrachten

de stilte over ons gezin valt

houden wij elkaar vast

dat mag.

 

Een dag als vandaag

is een dubbele dag

dubbel gekleurd in afscheid en verdriet

wij mogen elkaar vasthouden.

 

Jij liet de zon op ons stralen

er viel een warme rode gekleurde kracht op ons gezin

het was sterker dan ons verdriet

 

Ik voelde een hand op mijn schouder.

keek opzij, er stond niemand

toch voelde ik een hand

was jij het ?

 

Nu leggen wij de bloemen op je kist

je wordt in ons gezin gemist

die bloemen die wij achterlaten

zeggen iets over… al ons praten.

 

Ieder gesprek had een eigen mooie kleur

iedere dag zijn eigen geur

achtergebleven kleuren op jouw graf, vergaan

onze liefde echter blijft bestaan

 

Van al die vergane bloemen op jouw graf

blijft alleen de roos rood, onze kleur van liefde...

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Natuurmens

 

Jij was één met de natuur

altijd passie, vol van vuur.

Daar waar anderen stopten ging jij door

onvoorstelbaar zwaar…dat ik jou verloor

 

Jij was één met zee en strand,

uren daar geweest, samen hand in hand.

daar waar golven op de kustlijn ophielden te bestaan

kon jij mensen verder laten gaan

 

Jij kon vertellen over de bomen welke groeiden,

alsof wij onszelf met hun op opvoeding bemoeiden.

Daar waar je dan ook nog vele vogels kon omschrijven

sprak ik; nog lang bij jou te willen blijven

  

Maar zo onverstelbaar als het weer - met jouw wolken in de lucht

kwam zomaar onverwachts jouw laatste zucht.

je was een onvoorspelbaar en een bijzonder mens

met altijd je “natuurlijke” beschermende wens

 

Jij was één met jouw natuur, jouw wereld om voor te zorgen

jij bent nu één met die “Natuurlijke” nieuwe morgen

jouw denken over wat wij hier mochten ontvangen

zal voor altijd in mijn geheugen blijven hangen

 

 

Rust zacht lief natuurmens!

foto; Henie (dank voor je hulp)

____________________________________________________________

 

Ruimte geven…

 

 

Jij… ja jij: waarom stapte je uit ons leven?

ik ben boos, verdrietig, wilde jou nog zoveel liefde geven

maar jij, ja jij …dacht daar anders over, dus wie ben ík dan ?

Jij, ja jij… had een ander plan

  

Jij, ja jij wilde niet meer leven in de boze wereld van alhier

weer een teleurstelling - je verloor nog meer levensplezier.

 

Natuurlijk ik was boos, ik wilde blijven praten en jou sturen bovendien

maar wat wij naasten wilden, kon jij al niet meer overzien

  

Eigenlijk raar …om hier zo naast je kist te staan

want dit was niet voorzien wij zouden sámen verder gaan.

eigenlijk is het leven gevaarlijk- apart- niet te beschrijven

zelfs nu je er niet meer bent probeer ik jou nog in te lijven

 

Misschien gaat er daarom zoveel fout in een mensenleven

gewoon omdat mensen elkaar te weinig ruimte geven

nu ik dit zo sta te prevelen naast jouw koude lichaam in deze droefenis.

hoor ik je weer roepen: “ik word gek van al die enge bemoeienis”

 

Nu begrijp ik het ineens, jij kon er niet meer tegen dat anderen voor jou dachten

eigenlijk erg, dat niemand die bemoeienissen kan ontkrachten.

 

Stom eigenlijk dat mensen zich zo gedragen in het leven van een lief medemens

laat mijn verdriet en jou dood bij velen doordringen,

dat is nu míjn laatste wens

 

Nu jij er niet meer bent zie ik opeens een opdracht in mijn leven…

ik ga vertellen dat mensen elkaar meer ruimte moeten geven !

 

__________________________________________________________________

 

 

Te kort mogen zorgen

 

Jij werd geboren uit onze liefde voor elkaar,

liefde die werd bezegeld met jouw komst, voor velen zo herkenbaar.

jij klein kind, je was dus meer dan welkom in ons leven

jouw leven werd ons leven... alle liefde wilden wij jou geven

 

Wij wasten je teentjes, wij wasten je handjes,

wij leerden je lopen, wij poetsten je tandjes,

wij leerden je praten, wij leerden je lezen,

wij leerden je dat je ons kind mocht wezen.

 

Wij leerden je kleuren, wij leerden je kijken, kijken naar gevaar

wij leerden je opletten, wij leerden je voorzichtig zijn, ouders doen raar

wij ouders kunnen van alles willen, van alles bedenken

echter gezondheid kunnen wij niet schenken.

 

Jij werd ziek, wat hadden wij graag al ons bezit willen geven

als wij jouw konden houden in ons leven.

 

Maar zo werkt het niet, het leven is niet te koop

helaas was dat maar waar

alles zouden wij gedaan hebben of klinkt dat nu heel raar?

 

Hadden wij maar kunnen ruilen zoals gewenst en uitgesproken bij je kleine kist

jij hebt te veel van het leven gemist.

 

Helaas lief kind wij kunnen niets beslissen over ziek zijn of het sterven,

wij weten alleen dat we de dood allemaal eens zullen erven.

 

Bij de één is dat te snel, bij de ander duurt het lang

het maakt ons boos en ook zo bang.

 

Wat we echter wél weten over ons te korte leven

is proberen zoveel mogelijk liefde weg te geven.

 

foto; met dank aan Tascha (Ilona)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Terugkijken

 

Met jou aan onze zijde was het leven altijd feest

met jouw aanwezigheid is er nooit geen eenzaamheid geweest

nu is dat veranderd want …ach het is zo stil

jouw stem en jouw dingen missen… is iets wat ik eigenlijk niet wil.

 

Met jou aan onze zijde was geen probleem te groot

door jouw aanwezigheid was ik het die genoot

alles lijkt veranderd, alles is nu kil

waarom ging het nu toch zo, het is zo akelig stil

 

Met jou aan onze zijde - was niets ons íets te veel

van jou ontvingen wij …een behulpzaam liefdesdeel.

nu dit is veranderd en jij er niet meer bent

probeer ik achterom te kijken, mooie dingen hebben wij gekend

 

Met jou aan onze zijde, was er vrolijkheid in huis,

door jouw aanwezigheid voelde iedereen zich thuis

nu is alles anders, je bent nu niet meer hier

wat we nooit mogen vergeten was jouw enorme levensplezier.

 

Zonder jou nu aan mijn zijde

en een leven zonder jou

zullen we je vast nog voelen, dwars door onze rouw

 

Natuurlijk het is zwaar, ik huil nu heel de dag

maar weet ook dat ik naar het verleden kijken mag.

 

______________________________________________________________________

 

Het was mooi samen…

 

Ik sta hier aan je graf,

jouw laatste rustplaats

jij die mij een prachtig leven gaf

 

Wíj staan hier bij jouw graf,

jouw laatste akker, jouw laatste plek

jij die ons een prachtig leven gaf.

 

Wij staan hier op een rust punt

het rustpunt van jouw leven

die rust is je gegund.

 

Wij gaan je nu verlaten

straks is het hier stil

thuis gaan wij weer praten

 

Praten over jou… jouw dingen

over alles wat je deed,

ik hoor je eeuwig zingen.

 

__________________________________________________________________________

 

Als de rouwkaart komt…

 

Als ik de brievenbus hoor gaan

of de postbode met een rouwkaart zie staan

niet weet wie er nu weer overleden is

ik bij het open maken al weer gis…

 

dan is het  steeds weer schrikken als je verder leest

en weet wie het is geweest.

 

Zie ik een rouwstoet in de straat

weet ik dat er weer iemand ons verlaat

dan weet ik vaak niet wat te zeggen of te doen

toch wil je iets doen voor je fatsoen

 

schroom niet, volg je hart

behandel nabestaanden niet apart.

 

Hoe goed kende je iemand om wat te zeggen of te schrijven

hoe weet je nu wat het mooiste is voor hen die achterblijven?

niets doen en zwijgen is het ergste wat kan

pak je pen of maak een ander plan

 

vreugde willen we delen

en bij verdriet moeten we helen.

 

_____________________________________________________________________

 

kil…

 

Je urn op de schoorsteenmantel

de gashaard eronder

 

warmte stijgt op

toch is het kil

 

je foto staat er naast

ik zie je ogen

warme ogen

tocht blijft het kil

 

aan de andere kant onze trouwfoto

zolang samen geweest

jaren warmte gevoeld 

nu is het kil

 

ik zet de kachel nog iets hoger

de thermometer stijgt

bezoekers vinden het behaaglijk in huis

 

knap om het gezellig te maken

men prijst mij daarom

toch blijft het kil

 

onze kinderen vinden de kerstboom mooi

warm en sfeervol

de kleintjes vinden de echte kaarsjes warm

 

niet vergeten uit te doen s’avonds

overal advies, nooit alleen

toch blijft het kil

 

veel kerstkaarten gehad

veel liefde ontvangen

aanloop zat

 

toch blijft het kil…

 

ik mis je…
 

 

 

Jack Hage Sr.

http://plazilla.com/profile/jackhagesr

 

Mijn Plazilla serie;   

http://plazilla.com/my/edit_zilla/fDO

 

overige info;

http://www.freemusketeers.nl/boek/7176/%E2%80%9CNu%20je%20leven%20gestopt%20is%E2%80%9D

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo super weer Jack ik krijg er maar niet genoeg van hoe vaak ik ze ook lees steeds weer brengt het super mooie emoties bij mij naar boven !
Moeilijk om te kiezen welke ik de mooiste vind, gelukkig hoef ik niet te kiezen, ze zijn gewoon allemaal mooi.
Ja Jack, maar daar ga ik hier verder maar niet op in.
Mooi, ik kwam inderdaad een paar bekende tegen.
Niet meer doen jack, zoveel gedichten ineens. Mijn scrollwieltje is versleten tot op het asje!
Dit overzicht is met een heel andere reden geplaatst! Snap je wel hoor Theunmans!
Blijft mooi Jack, nu nog uit laten geven. Gaat wel lukken denk ik....
Scroll me een eeltige wijsvinger
Niet doen de meeste had je al gelezen Doortje!
Je bent een veelzijdig mens....