De fysiek pijnlijkste ervaringen in mijn leven!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 13 December 18:06

Inleiding: de meeste verhalen op Plazilla gaan over psychische pijn: neuroses, depressie, manisch deprisiviteit [bipolair], schizofrenie, of stress syndromen etc. Maar ook fysieke pijn kan zeer ernstig zijn. Ik geef 4 gebeurtenissen in mijn leven die voor mij het pijnlijkst waren.

MARTELING

Dr .Mengele tandarts in The Marathon Man                                                

Mijn hele wang is opgezet en met een pijnlijk gezicht kom ik binnen. Om moed te verzamelen en misschien de pijn te verlichten had ik twee whisky’s gedronken, iets dat ik van iemand in de familie had afgekeken. De alcohol verdooft me en ik pak gedwee het blad: 'Arts en Auto' met luxe modellen die we niet konden betalen. Hij wel, hij bezat een hele mooie DS. Dan roept hij me binnen.’Taco heb je mijn nieuwe stoel al gezien…kan alle kanten op’  Ik wordt er niet vrolijker van. Ik zie een stoel in plastic gehuld en ging er heel dociel opzitten. Hij draait me een paar keer in het rond en commandeert’: ‘mond open’ en trekt zijn gezicht schielijk terug… ‘ waaaat #@, heb je gedronken’? Ik zeg ‘iets medicinaals’. Nou zegt hij ‘als dat medicinaal is lust ik er ook wel eentje’. Hij pakt zijn boor, gelukkig nog de kleine. Ik zeg als een volleerde tandarts: ‘kunt U niet even eerst een spiegeltje pakken om te kijken'. 'Nee met die boor weet ik het direct'. ‘Nou’ zeg ik ‘dan wil ik eerst verdoofd worden’…’jij bent al genoeg verdoofd, mijn alcohol misbruik letterlijk aan de kaak stellend.

Dustin Hofmann in The Marathon Man

Met zijn boor gaat hij mijn half geopende mond binnen en roept: ’ OPEN ZEI IK TOCH’ Ik open devoot mijn mond en hij loopt met het boortje al mijn tanden en kiezen na… voel niet veel….maar als hij bij de laatste kies komt, is de wind van de boor al genoeg…maar ik ben te laat om mijn mond te sluiten. Wat ook moeilijk gaat met een boor tot bijna in mijn keel. Maar dan zet hij zijn gierende boor op de ontstoken kies.
Ik had net de Marathon man gezien [niet verstandig, voor een tandarts bezoek. Plotseling voel ik pijn te vergelijken met de pijn van een kogel in je knieschijf!

MIJN STOEL, MIJN STOEL!!!*##

Maar een boor op een zieke kies is nog veel erger. Mijn lichaam reageerde heftig en mijn benen schoppen naar beneden en weer omhoog. Ik zie wolken pluis door de ruimte vliegen. Dr. Mengele schreeuwt met die boor nog in mijn mond: ‘MIJN STOEL, OH MIJN NIEUWE STOEL’. Ik kijk en zie dat ik het onderstuk finaal gemaltraiteerd heb…en denk, zo heb je mij ook gemaltraiteerd….’SLAGER' roep ik keihard, want ik wil dat ze dat overal horen, vooral in de wachtkamer en ren als de Marathon Man de praktijk uit. Een brutale jongen hoor ik nog  roepen: 'DIE ZIEN WE NOOIT MEER TERUG'!!!

 

WIJDBEENS OP DE SCHERPE RAND VAN EEN HEK VALLEN.

Ik ben 13 jaar oud en de dokter van de voetbalclub: ‘Uit Vriendschap Samen [ U.V.S ] heeft geconstateerd dat mijn teelballen [laten we het niet overdrijven:‘balletjes’] waren ingedaald.

Na afloop van een training deden we een evenwichtsoefening op een ijzeren puntig hek.Ik verlies mijn evenwicht en in plaats van naast het hek te springen, zak ik wijdbeens naar beneden en de pijn is zo extreem schrijnend dat ik moet huilen en kotsen tegelijk. De volgende dag was mijn scrotum bont en blauw. Men noemde het in die tijd ‘zakkie blauw’. Ik durfde het thuis niet te vertellen en heb twee weken pijn geleden en dacht dat ik nooit meer kinderen zou voortbrengen in mijn leven…maar na die twee weken begonnen mijn teelballen te jeuken. Ik wist dat het een teken van herstel was. Het nadeel was dat ik de hele dag aan mijn zak moest krabben. Sommigen keken me besmuikt aan. Ik kreeg later gelukkig toch gezonde kinderen.

IJSKOUD EEN HARDE BAL OP MIJN SCROTUM!

Met U.V.S moesten we om 9 uur in de vroege ochtend spelen in Oud Ade. De club Oud Ade had op een grasveld, dat voor koeien bestemd was, twee doelen en een summiere belijning aangebracht. Het gras lag bezaait met koeienvlaaien die half bevroren waren. Het was verstandig om die te ontwijken want dat zat je echt in de shit. Daarbij vroor het 10 graden. Naast het veld lag een kleine sloot en regelmatig belandde de bal aan de overkant van de sloot. De sterkste en grootste jongen van Oud Ade sprong dan over de sloot om de bal te halen. Ik sta voor de sloot en verwacht dat hij de bal naar mij toe gooit voor de ingooi. Maar ze staan achter en hij schiet de bal keihard uit wraak in mijn richting precies op mijn  door de kou verschrompelde scrotum of wat er nog van over was. De bal zat ook nog onder de drek, maar dat was niet het ergste….de pijn was niet te harden en ook toen heb ik moeten overgeven.

NOOIT ANGST TONEN ALS MEN JE DREIGT TE MARTELEN!

Ik knoop jaren later op Haïti betrekkingen aan met vrijheidsstrijder Jean Pierre, althans zo noemt hij zich en raak met hem verzeilt in een Voodoo ceremonie.

Plotseling verschijnt Desailly, het hoofd van de Tonton Macoute, de uiterst wrede binnenlandse veiligheidsdienst onder Papa Doc ofwel Duvellier de dictator. Desailly fluistert iets in het oor van de Voodoo priester, die onmiddellijk naar ons wijst. Vluchten heeft geen zin. Hij arresteert Jean Pierre en mij. We krijgen boeien om en worden meegenomen naar de kerkers onder het paleis van Papa Doc. Ik reciteer voor mezelf; ‘nooit angst tonen, nooit angst tonen’. Alsof hij mijn gedachten leest, zegt hij:’ U hoeft niet bang te zijn’. We beschermen U, de passagiers en het volk. Maar ondanks zijn vriendelijk gesproken woorden moet ik me uitkleden en laat me vastbinden met riemen op een speciale tafel en hij zet het licht van een sterke lamp op mijn gezicht. Heel ver weg hoor ik Jean Pierre krijsen en huilen van pijn. Ik wist dat Desailly en zijn trawanten tot alles in staat zijn en mij ook gaan mishandelen.

NOTENKRAKER

'U kent natuurlijk het ballet de 'Notenkraker' van Tsjaikovsky. Wat U hoort is het gevolg van het gebruik van de notenkraker bij Jean Pierre Hij kraakt de noot!. Ik neem aan dat U een dergelijk behandeling niet wilt ondergaan'. Ondertussen zet hij een lieflijk gedeelte op uit Tsjaikovski’s meesterwerk. 'U weet ook dat Tsjaikovski homosexueel was en zijn stem feminien hoog was. Wilt U ook zo’n stem? Ik hoor de andere Macoutes lachen. Als reactie voelde ik mijn scrotum krimpen. Maar onverstoorbaar praat hij door:' U hebt gemerkt, we zijn geen cultuur barbaren'.

MARTELING

Maar ik let alleen op de notenkraker in zijn handen. 'We willen dat U mee werkt. Vertel ons wat Jean Pierre van plan is en wij begeleiden U naar de SS Nieuw Amsterdam'. Ik moet bijna kotsen maar denk: hou ze aan de praat, zolang mogelijk, misschien komt de engel die je altijd heeft geholpen. Ik zeg met zachte stem:’ Ik kan een aanklacht wegens mishandeling tegen U indienen’ …ze lachen Homerisch. 'U beledigt ons'. Voor de lamp verschijnt een voorwerp …een notenkraker. Mijn God laat me sterven zonder pijn…schiet het door me heen. Meedogenloos vraagt hij: ‘de grote of de kleine opening’. ‘ Of U vertelt ons wat er gaande is of we gaan notenkraken'. De muziek van Tsjaikovsky wordt hels en splijt mijn hoofd.

DE ENGEL

Dan hoor ik twee kloppen op de deur. Ik zie niet wie binnenkomt, maar hoor wel zijn vertrouwde stem…het is kapitein Greidanus. Mijn 'guardian Angel'. Hij spreekt autoritair: ‘wat bent U van plan met een van mijn manschappen’? Desailly antwoordt: ‘Wij moeten zorgen voor de veiligheid van het land en Uw ceremoniemeester bemoeit zich met onze politiek en dat is staatsgevaarlijk'. De Kapitein negeert Desailly’s woorden en commandeert mij weer los te maken. ‘Anders neem ik het op met de President zelf en U komt er dan niet genadig vanaf’. Ik dien dan een aanklacht tegen U in, wegens mishandeling.

Gelukkig ging deze uiterst pijnlijke marteling aan mij voorbij!

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank Carin!
Soms moest ik wel lachen want ik zie het zo voor me, het zijn me wel de fysieke martelingen, moet je een krijgen is ook niet niks.
Ongelovelijk...
Dank je Mrs. van Dollum groots compliment!
Wat een verhaal zeg wel heel boeiend geschreven je lees het in een ruk uit
Dank lieve Rina XX
Super mooi geschreven !