Hinken op twee gedachten

Door Guivanho gepubliceerd op Tuesday 14 January 17:38

Geert Mak is een veelschrijver: ‘De eeuw van mijn vader’, het tweedelige ‘In Europa’, ‘De engel van Amsterdam’. Dit laatste boek uit 2002 leest vlot ondanks hier en daar wat gekunstelde uitweidingen. Het ontstaan en de verdere ontwikkeling van Amsterdam wordt uit de doeken gedaan aan de hand van persoonlijke levensgeschiedenissen. Aangekomen aan het eind van de twintigste eeuw vertelt hij het verhaal van de stad aan de hand van meer persoonlijke waarnemingen: in het zwerverscircuit, de bezetting van het Noordereiland en de anarchie, die daarop volgt, en zo meer.

Als hij het heeft over de vergaande multiculturalisering van Amsterdam aan het begin van de 21ste eeuw begint zijn verhaal wat zorgelijke trekken te vertonen. Kan het allemaal wel goed blijven gaan? Aan het slot van het boek pleit hij voor een nieuw sociaal contract met duidelijke gedragsregels om de boel bij elkaar te houden. Dat pleidooi, hoe sympathiek ook, staat nogal haaks op zijn beschrijving van hoe het er in alternatieve, criminele en semicriminele circuits aan toegaat. Mak is duidelijk gefascineerd door wat er allemaal kan en mag in Amsterdam en hij legt de vinger op de zere plek, wanneer hij de morsige bestuurlijke cultuur beschrijft, die er door de opsplitsing van Amsterdam in deelraden niet minder op is geworden.

De mondialisering leidt tot de instroom van mensen, die hun geluk komen beproeven. Niks nieuws. De geschiedenis staat er bol van. Dit gegeven heeft echter ook een andere kant. Het ietwat anarchistische karakter van Amsterdam trekt ook figuren aan, die met hun gedrag meer ruimte krijgen dan elders. Als zodanig is Amsterdam letterlijk en figuurlijk een trekpleister. Kijk, en daarover lees je bij Mak helemaal niets. Fascinatie voor de rafelrand van de stad laat zich maar moeilijk verenigen met een pleidooi voor meer fatsoen in de openbare ruimte.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.