Onwetendheid is soms een zaligheid op zich

Door Tascha gepubliceerd op Sunday 15 December 18:49

 

Toen kon ik er zelf ook nog plezier uit halen, nu overweldigd het me soms zo erg dat ik ervan in paniek schiet.

Toen ik nog helemaal onwetend was, leek het leven soms toch wel wat makkelijker dan nu. Want nu ben ik me zo bewust, dat ik alles heel duidelijk mee krijg. Vandaag doel ik voornamelijk op mijn HSP. 

Toen ik me daar nog niet bewust van was, nam ik gevoelens/energieen van andere heel makkelijk over. Ik ging er dan vaak in mee. Dit is voornamelijk zo met kinderen. Nu ik weet dat ik hsp heb, ben ik me daar heel erg in gaan verdiepen. Want hsp kan leuk zijn als de energie goed is, maar het is heel erg naar en vervelend als de energie heel negatief is. Omdat ik ook negatieve energieen overnam van andere, moest ik ermee leren omgaan. Want vaak was ik bang, boos of ineens heel verdrietig en wist ik zelf niet waarom. Doordat ik heb leren omgaan met mijn hsp kan ik negatieve energieen tegenhouden. De minder leuke kant hieraan is dat ik ook de positieve energieen buiten houdt nu. Ik heb het nog niet in balans... 

Ik ben me heel erg bewust van drukte om me heen. Ik neem die energie ook niet meer over en ik ga er dus ook niet meer in mee. Voorheen, toen ik me dus nog niet zo bewust was ging ik er vol in mee. Ik kon dan net zo druk zijn als de kinderen zelf. Schreeuwen, rennen en spelen. Ik ging er helemaal in op. Soms zo erg dat ik er uiteindelijk zelf moe van werd. Dit was ook zeker het geval bij mensen met adhd. Zodra die in mijn buurt kwamen deed ik net zo hard met mee. Ik irriteerde me er totaal niet aan. Ik merkte dat niet eens omdat ik er zo erg in mee ging. Nu ben ik me zo bewust van hun energie dat het mij soms letterlijk overweldigd. Die energie komt dan zo hard binnen dat ik spontaan in paniek schiet en heel hard wil/kan gaan huilen. 

Ik ben me nu heel erg bewust. En ik leer om ermee om te gaan. Maar dat is nog niet een automatisme voor me. Ik moet nog steeds continu heel bewust die energieen tegen houden en/of terug sturen naar waar het vandaan komt. Omdat ik daar nog niet goed in getraind ben, komt het soms toch nog onverwachts op me af, waardoor ik de volle lading over me heen krijg. 

Voorheen zou ik hebben meegedaan, maar nu is het soms een echt kwelling voor mij. 

Ik vond de onwetendheid ergens toch ook wel een zaliheid op zich. 

 

©Tascha-2013

 

Gerelateerde artikel: http://plazilla.com/een-dag-van-een-hspr

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi artikel. Sinds ik weet dat ik hsp heb, heeft het mij vooral heel veel rust gebracht. Ik vroeg me voorheen altijd af waarom ik mij ergerde aan drukke mensen, waarom ik niet gewoon kon meedoen met anderen in hun enthousiasme gedurende een hele avond, ... Ik kon het wel een tijdje, maar ik voelde mijn energie heel snel slinken. Ik ergerde mij ook aan mezelf dat ik niet zomaar gemakkelijk gesprekken kon aangaan met anderen. Het voelde allemaal zo geforceerd. Sinds ik weet dat ik hsp heb, zijn heel veel puzzelstukjes op hun plaats gevallen, heb ik vrede met mezelf en voel ik mij veel rustiger. Ik ontwijk zoveel mogelijk het negatieve en geniet van de positieve gebeurtenissen die ik mag meemaken of te zien krijg. Wanneer ik mij niet goed voel, angstig, negatief, ... dan vraag ik aan mijn engelen en gidsen om die gevoelens van mij over te nemen en vertrouw ik erop dat alles altijd goed komt.
Wat mooie en duidelijk verwoord, de onwetendheid bracht zovéél meer rust , prachtig artikel en mooi dit te mogen lezen
:)
Goed artikel. Ik ken het, hoeveel keer heb ik al gezegd, ik ga naar de huisarts iets aan mijn hersens laten doen. Het is knap lastig als je alles opmerkt en je er constant mee moet omgaan; Is het positief of negatief, soms weet je het ook niet. Negatieve mensen moet je zowiezo mijden, maar dat weet je soms ook maar pas, als je het effect ziet, dan is het soms al te laat. Dus rustig blijven. Maar dat is vreselijk moeilijk wanneer het je te negatief wordt, dan wil je rennen hee.... ook dan moet je rustig weerstand bieden, en daar heb ik het wel moeilijk mee... niet rennen, maar rustig over me laten komen, zonder dat ik kwaad of negatief wordt.... een kunst op zich!
Helemaal waar.... Blijven oefenen dan toch maar :)
Soms is het goed om in te grijpen bij bepaalde dingen! x