Moeten we, of mogen we ook een eigen keuze maken?

Door Tascha gepubliceerd op Sunday 15 December 17:21

 

Moeten we nu wel of moeten we nu niet? Moeten we uberhaubt wel iets? Mogen we misschien ook zelf nog keuzes maken? 

 

Soms moet het gewoon. Soms worden we door een situatie alsnog gedwongen om iets te moeten. We komen er niet altijd onderuit. En toch moet het niet. We mogen allemaal onze eigen keuzes maken in het leven. Maar die keuze die we maken zouden eventuele conequenties kunnen hebben. En dan kom je weer voor een keuze te staan. Een keuze die je alsnog dwingt om een keuze te moeten maken. Dus ergens zullen we altijd wel iets moeten doen. 

Het ene brengt altijd het andere met zich mee. Het is als een ketting met heel veel kleine schakels aan elkaar. 

 

Iets moeten voelt voor mij alsof iets wat mij ergens toe dwingt. En een dwangmatig gevoel zorgt ervoor dat ik het liefst ertegenin ga. Meestal kan ik dat dan ook niet laten. Het is mijn innerlijk gevoel dat zich niet wil laten dwingen. Maar als ik er dan tegenin ga. Dan kan dat conequenties hebben. Op mezelf of op mijn omgeving. Die consequenties zorgen ervoor dat ik weer een keuze krijg. Blijf ik bij mijn gevoel, mijn keuze om toch niet te moeten? Of zal ik dan toch die andere keuze maken? Iets dwingt mij weer om een keuze te moeten maken. Ik kan er ook voor kiezen om de keuzes die ik heb gewoo helemaal te negeren. Ik moet niets! Maar wat doe ik dan uiteindelijk met die conequenties die daaraan vast hangen? Uiteindelijk gaan die er alsnog voor zorgen dat ik iets zal moeten doen. Weer zal er een keuze voor me zijn. 

 

We moeten helemaal niets! Moeten is dwingen. Moet is dwang en aan dwang doe ik niet mee...

En toch zullen we wel moeten.

 

©Tascha-2013

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tascha, inerdaad, moeten is dwang. En dwang betekent jezelf (zelfdwang - "ik moet" )beroven van je keuzevrijheid of een ander of anderen (dwingelandij - "jij moet" - "jullie moeten") van diens keuzevrijheid beroven.
Dit wil niet zeggen dat 'moeten' automatisch een neurose (zenuwziekte of geestesstoornis) is. Dwangmatigkeid kan op een gegeven moment, wanneer het niet meer onder controle is, inderdaad neurotische vormen krijgen. Niet voor niets heeft Albert Ellis, de grondlegger van de Rationeel-Emotieve Therapie (RET) het 'moeten', het meest destructieve woord dat er is, genoemd. Er zijn echter weinig mensen die begrijpen of willen begrijpen hoe schadelijk dit woord in werkelijkheid is voor de mens. Zo is in onze prestatie- en consumptiemaatschappij het 'moeten' (dwang en zelfdwang) de grootste veroorzaker van stress en aanverwante psychische en fysieke klachten.
Al met al Tascha, een uitstekend artikel. Vr.gr. Kai
Dank je wel Kai-Maduro :)