Wat ben ik ? lees en verbaas jezelf !

Door Josh gepubliceerd op Tuesday 31 December 01:37

Sommigen geloven dat alles en iedereen een ziel heeft, elke mens, elk dier. Maar ook de bomen planten en rotsen en moedertje aarde zelf.
Of dat zo ook is weet ik niet maar het is een feit dat elk voorwerp een eigen verhaal heeft, verhalen die soms zelfs miljoenen jaren geleden hun oorsprong hebben.

De Schrijfopdracht van Verbijsterend62, "  kruip in de huid van een voorwerp "   trok me direct aan, om niet beïnvloed te worden heb ik het artikel niet verder gelezen, waarschijnlijk later!

 ik denk al goed in te kunnen schatten wat ze bedoelt, en neem de uitdaging aan.

  

6cf83749c5450491c60ee05376efc393.jpgHeeft ook onze aarde
een ziel  ? 

 

 

Wat ben ik ?

Mijn verhaal . 

In mijn leven heb ik veel van de wereld gezien.   Eerst voer ik over de zeeën en naderhand bracht het vliegtuig mij in verschillende continenten en ik ben in de mooiste steden van de wereld geweest.   Al jong leerde ik voor mijzelf opkomen, en leidde een moeizaam maar eerlijk bestaan .   Tot op een dag mijn wereld ineen leek te storten. 
Een week lang hadden we het aan zien komen, dit gaat niet goed !  Met veel kabaal kwamen indringers dichterbij, Ze namen wat ze wilden, onze gevoelens telden niet mee. Hakmessen flitsten door de lucht.   We werden door grote gevaarten platgewalst, nietsontziend trokken ze over ons land, alles wat ze achter lieten was dood en verderf.

De grootsten onder ons werden neergehaald, niets wat wij als verweer konden doen.  Om mij heen lagen op de grond mijn buren. .Uitgedroogd door de zon werden ze meegevoerd, Achteloos op een hoop gegooid en verbrand  terwijl de indringers zich vermaakten met liederen en drank, dansend rond het vuur.558ecb94fb7dd8bb5a855cf589dcb0c1IGthbXB2 

De volgende morgen keek ik van 50 meter afstand naar de optrekkende rook, niets als as was er over.   De hitte had zijn werk gedaan.   Ik was er helemaal van onderste boven.   Getraumatiseerd zag ik de indringers die dag op mij afkomen, ze wezen naar mij onder het slaken van woeste kreten.     Ik stond geworteld aan de grond, wilde wel vluchten maar kon het niet .  Een woesteling met een hakbijl  stond grijnzend voor mij en bekeek mij  .   Hij pakte mij vast en met zijn hand raakte hij mij aan,    inwendig gilde  ik nee !   maar hij haalde uit met al zijn kracht  het werd donker !   

Door hotsen en botsen van de wielen op een ongelijke weg kwam ik bij.    Samen met anderen lag ik op een kar die door twee paarden getrokken werd.    Pijn ging door mij heen, de woesteling had me op kniehoogte  doorkliefd, de wond was al maanden oud.   ik moest in een soort coma hebben gelegen. Mijn grootste angst was dat ik zou eindigen  zoals mijn buren,   zelf levend verbrand gaan worden.    Ondanks de pijn  van mijn handicap beloofde ik mijzelf dat ze mij er niet onder zouden krijgen, mijn ziel zouden ze niet afnemen!    De rit duurde eindeloos, het was al bijna donker toen we aankwamen in een dorp  waar opgewonden kinderen rond ons heen dansten.   Enkele mannen grepen ons vast en we werden allemaal in een donkere schuur gegooid, niet wetend wat er ging gebeuren ging ik de langst lijkende nacht in van mijn leven.

Dagen gingen voorbij.  Zonder voedsel of water, maar in de warme schuur bleef het donker.   Ik raakte uitgedroogd, misschien waren het wel maanden.  .   Ik  had geen benul van de tijd, en kon alleen maar gelaten afwachten zonder de moed op te geven.   Plots ging de deur open.  Zonlicht drong naar binnen en een tanige gebruinde man met witgrijs kroeshaar pakte me beet  en sleepte me mee naar buiten.    Ik kon niet anders dan het gelaten ondergaan.    Een eind verderop stond een ketel op het vuur .  Gelukkig!    ik  werd  naar een veranda gebracht waar de man mij op een tafel legde  op een zachtaardige manier,  de ogen van de man stonden vriendelijk.  Hij liep om me heen en bekeek me van alle kanten. Hij straalde een vertrouwen uit. 

De eerste dagen liet hij mij met rust, behandelde mij met respect en ik mocht in een hoek van de veranda blijven staan .    In de dagen die volgden  begon een belangrijk deel van mijn bestaan.  Ik werd door de man die ik later als een god ging beschouwen  gevormd, kreeg een geheel nieuwe look waarin ik mij nu nog prettig voel.   Hij gaf mij zelfs mooi gevormde sterke benen, en ik had voortaan een houding van wie doet mij wat.!!!  Wat ik nooit verwacht had gebeurde toch.   De oude man gaf me een vriendin, voor het leven gemaakt uit een rib van mij .  Hij kleedde ons met bijna koninklijke gewaden en gaf ons sieraden,   Hij gaf onze ebben zwarte huid  glans  met olie.   Op een dag kwamen er vreemde mensen met een blanke huid, Het was de eerst keer dat we verkocht werden.   Zij namen ons mee en dat was het begin van onze  wereldreis naar allerlei mensen  over de hele wereld.  en zo zijn we bij Josh aangeland

b931cd49cce2fb32d3c75b99254f9f6bZDIuanBn

Verhaal van een ebbenhouten beeld

Geboren uit een boomstam

 

                                                                                                             Door Josh

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wonderbaarlijk verhaal! Mooi!
heel super! boeiend geschreven
prachtig meeslepend, spannend en verrassend geschreven
Het zou zomaar kunnen dat de aarde een verhaal vertelde als ook hij een ziel heeft. In dit geval was het echter een niet al te grote boom die gekapt werd en omgevormd tot het beeld onderaan. Zijn ziel bleef.
Tijdens de spatie is er ruimte om na te denken over wat je eigenlijk leest. Als dit storend werkt zal ik dat gaan minderen.
Wat een ontzettend mooi verhaal! Super dat ook jij de opdracht hebt uitgevoerd het heeft geresulteerd in een geweldig artikel!
Zeer veel talent en fantasie, vond het erg spannend om te lezen en wat een origineel idee om de aarde als onderwerp te nemen! Vind het een zeer avontuurlijk verhaal, levendig verteld! De complimenten en ga hiermee verder! Nog ff iets anders, vraag me af waarom je na een punt steeds meerdere spaties neemt naar de volgende zin. Verder ontzettend goed gedaan, dikke duim!
Aangrijpend verhaal, ik had het binnen de kortste keren gelezen. Heel mooi!