Shelley help me ! mijn eerste boek ! deel 2

Door Josh gepubliceerd op Tuesday 28 January 12:10

Tip lees eerst hoofdstuk 1 _____________________________________ Dit is het tweede deel van mijn boek Shelley Help Me ! Laat dit ook een motivatie voor jullie zijn om een boek te schrijven.

hoofdstuk 2

Om de blonde jongen in te halen versnelde Shelley haar pas, ze zag dat hij de brug al genaderd was, op 1/3 van de brug bleef hij plots staan en zette zijn handen op de reling. Shelley liep door en toen ze passeerde kruisten hun blikken elkaar eventjes.  Hij wierp haar een ge-amuseerde blik toe, ze kreeg zelfs een blos, zo`n indruk maakte hij op haar. Ze draaide zich om, ` Wat valt er te lachen ?`  flapte ze eruit voordat ze het wist," Oh sorry ",zei hij . " Ik wilde je niet uitlachen, ik had even een binnenpretje, of nou, eigenlijk heb ik je zien zitten op het terras en kon het niet helpen, ik hoopte dat je me na zou lopen" .  ` En, waarom zou ik dat doen ?`, zei Shelley, even zocht hij naar woorden,

"nou ik mag nou eenmaal graag op de brug staan praten met een bloedmooie vrouw".   Nu was het Shelley die ge-amuseerd naar hem opkeek, `je bent wel een vleierd,    Ben je altijd zo recht op de man af ? `     "Niet altijd nee , maar soms verbaas ik mezelf ."   ............  Ze keek over het langzaam stromende water, een eindje verderop aan de andere zijde van het water was een haventje waar verscheidene plezierjachten waren afgemeerd,  rustig dobberend op het water,    kleine zeilbootjes voeren langzaam laverend over het water,  met net voldoende wind.      In de verte verdween een aak.     Kinderen die speelden op de kade en mensen arm in arm of in groepjes slenterden over de boulevard langs de kraampjes met souveniers tijdschriften, en allerlei toeristische koopwaar,     het leek allemaal zo vredig.
"Daarom sta ik hier altijd even stil",  zei hij, kijkend in de zelfde richting als Shelley, " om te genieten van dit uitzicht en de rust ervan op me in te laten werken."      Die engerd moet geweten hebben dat hij hier altijd stopt, dacht Shelley.      `Kom jij hier uit de buurt ? ` vroeg ze,   hij keek haar aan,"  nee," zei hij ," nee,  maar ik leg hier altijd aan met mijn boot"   en hij wees naar de haven.

`Heb jij een boot ? `   vroeg ze met gespeelde interesse.   " Ja zei hij, zullen we er naar toe lopen ?   Je ging toch al die richting in ".      ` O dat is goed`,zei Shelley,  `het is warm`, zei ze terwijl ze haar dunne jasje uitdeed,   het om haar armen draaide en zij met de armen over elkaar,  hij met zijn   handen in de broekzak, al rustig pratend verder liepen over de brug.

Al lachend kwamen ze bij de steiger aan, de wandeling leek tekort, de blonde jongen bleek best aardig en had haar enkele leuke anekdotes verteld. "Dit is hem dan"  ,zei hij en wees naar een luxe jacht ,  `Wow`  zei ze, daadwerkelijk verrast.     `Daar moet je toch rijk voor zijn!?.`..  Hij glimlachte, " Nou echt rijk ook weer niet,  Dit is mijn huis, iets anders heb ik niet ".    Op de zijkant van het jacht stond met sierlijke letters Sweet Home 791.    " Lust je iets te drinken ? ,  dan kan je even rondkijken op mijn boot ".    Ze knikte glimlachend.  " Geef mij je jas maar even " zei hij, gaf haar een hand en leidde haar de aanloop plank op.   Ze greep de touwen die aan beide zijden wat steun gaven vast en liep verder.   " Denk om het afstapje, " zei hij  waarschuwend, maar met een klein sprongetje stond ze al op het dek en keek verrukt om haar heen.  Zoiets was nou echt iets voor haar . " loop maar door naar het bovendek " zei hij,   terwijl hij haar jasje over haar schouder legde,   " het kan wat winderig zijn boven "  legde hij uit,  " dan haal ik wat uit de koelkast "    Even later stond ze aan de reling te genieten in de zon terwijl de wind die iets aangewakkerd was, haar blonde haren liet golven als het water.      Nu ze even  alleen was moest ze weer aan Ankie denken,  o wat erg,  ik ben aan het genieten op een jacht van iemand waar ik de naam nog niet van ken,  maar ik geloof niet dat hij slecht is,  die engerd had het vast verkeerd, ze had een goed gevoel gehad tijdens hun gesprek over de lange brug,    hij was aardig en charmant,   het kon toch niet waar zijn dat ze met een misdadiger opgetrokken was.     Veel tijd om te overpeinzen kreeg ze niet.   " Une Margharita pour mademoiselle " !    hoorde ze hem zeggen terwijl hij met een zwierige zwaai een dienblad met daarop twee als cocktail uitziende drankjes met een parasolletje erin voor Shelley hield,  ` Merci monsieur! ` Grapte Shelley en nam beide glazen aan.    Op school had ze altijd met veel plezier de franse lessen gevolgd.  Hij zette het dienblad waar nog een kommetje met borrelnootjes op stond op een tafeltje,  " voor het geval je zin hebt",  zei hij ter verduidelijking.  ` Nee bedankt`, zei ze,  terwijl ze hem zijn glas aanreikte,  `Ik zie wel je komt hier niets tekort.  Mooie boot hoor.  Lijkt mij heerlijk om zo vrij als een vogeltje overal heen te kunnen varen en met deze kun je ook op zee varen toch !`    "Ja ", zei hij, " ik ben pas nog naar Italie gevaren via de straat van Gibraltar,   ik lig nu weer 4 weken hier,   binnenkort wil ik over de Donau gaan varen .! "    ` Avontuurlijk hoor !,   ik word jaloers`.!   Ze nipte aan haar glas, `heerlijk !`, zei ze.   `Hoef je niet te werken?`    "....Af en toe werk ik als duiker, Ik verdien daar goed mee" ,verklaarde hij ,  " maar ik heb erg veel vrije tijd ".
"Wil je anders een tochtje maken ? "  ` Nou, dat lijkt me heerlijk !`  zei Shelley maar om een beetje de boot af te houden zei ze,` eigenlijk kan ik vandaag niet ik heb nog een ontmoeting met mijn vriendin`,  loog ze.      " O , maar ik bedoel niet vandaag.  Ik moet straks ook nog weg,   laat het me maar weten zei hij,  ik houd wel van wat gezelschap en ik vaar graag ".
` We hebben ons niet eens aan elkaar voorgesteld ` zei Shelley.   Hij lachte, " nee dat word wel tijd,  het lijkt alsof ik je al lang ken ".   Hij stak zijn hand uit,  " Ik heet Tom, Tom Werrensen!"     `  Enchantez !`  Zei ze lachend met een lichte buiging.   ` Je m`appelle Shelley `, zei ze om op de franse tour te blijven maar zonder haar achternaam te vernoemen .........

.......Na 10 minuten keek ze op haar horloge, `ik moet langzaam aan maar gaan`, zei ze met een glimlach, `anders wordt ze ongerust `.

 "Goed " zei hij. Ze namen de trap van het bovendek naar beneden. Bij de kajuit zei hij, " een momentje dan krijg je mijn visite kaartje mee ". Hij opende de deur van de kajuit en ging naar binnen.                   Shelley verstarde ........ , ze keek door de deur naar binnen en zag in een hoek naast een duikersuitrusting een roodbruin koffertje staan,    O mijn god ! dat moet het bewuste koffertje zijn.  Dacht ze .    Dus is hij toch niet te vertrouwen .Shit!
Er was geen tijd om het koffertje te pakken en hij zou haar meteen te pakken hebben,   nee ze moest terugkomen.   Aan het gestommel hoorde ze dat  Tom weer terugkwam en Shelley had nog maar net haar gezicht weer onder controle, ` dank je wel`   zei ze , toen hij haar zijn visitekaartje aanreikte en wende haar gezicht af,  zogenaamd om het kaartje beter te kunnen lezen.
Maar ze was bang dat hij aan haar gezicht kon zien dat ze hem niet meer vertrouwde.      Ze ritste het kaartje in haar Jas. ` Ik moet nu echt gaan `  zei ze met een vluchtige blik over haar schouder.     " Dat is goed ", zei hij terwijl hij haar naar de loopplank begeleide ,       Plots voelde ze zijn hand op haar schouder, " Shelley ! "   Hoorde ze achter zich,    ze draaide zich om, hij stak zijn hand uit,   " het was gezellig !",  ze knikte `Ja!`     En gaf hem ook haar hand.    " Tot ziens !  Ik hoor wel van je ",  zei hij nog.  `Ja hoor, vast en zeker `  Loog ze.    Ze liep de loopplank af en keek nog even om om de boot goed te onthouden,   hij zwaaide nog eens en ze beantwoorde zijn groet met een klein gebaar van haar hand, toen liep ze verder. Op de boot keek Tom haar bedenkelijk na,   Hij had opgemerkt dat er een verandering in haar stemming was, toen hij de kajuit binnenging keek hij van de deuropening naar het koffertje  en terug.

Hij ging weer verder naar binnen en startte zijn laptop op.     

 

                                                                                                        Door Josh

 

auteursrecht en copyright  By  Josh      

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is niet de bedoeling dat dit een vervolgverhaal wordt op Xead alhoewel ik er wel door gestimuleerd wordt Het derde deel wil ik nog laten zien en tegelijk probeer ik jullie te stimuleren ! om ook een boek te schrijven! Groet Josh
ontzettend spannend, kan niet wachten op het vervolg :-)
IK heb de spaties even wat aangepast , een uitgever heb ik nog niet maar eerst wil ik verder schrijven , het is mijn bedoeling dat het boek ook verfilmd kan worden , daarvoor zal ik mijn best doen! in deze beginperiode is advies en vooral positieve kritiek welkom!