Hij kroop 550 km na een aanval van een beer 4e deel

Door Josh gepubliceerd op Friday 06 December 15:52

Zwaargewond , door infectie geplaagd, maar gedreven door zijn haat jegens de mannen die hem voor dood achterlieten , zoekt Hugh Glass zich een weg door het door indianen bezette gebied. 4/4 laatste deel .

Dit is gebaseerd op een  waargebeurd verhaal.  Deze feiten komen uit het tijdschrift  Port Folio uit maart 1825                                                                                                       
De pelsjager Hugh Glass 1780-1833  deed in 1823 mee aan een bontexpeditie
Moeder grizzlybeer met jongen moet je niet verstoren ,Boze moeder beer bleef op hem inslaan en werd uiteindelijk gedood door twee expeditie leden.
De zwaargewonde pelsjager raakte buiten bewustzijn.
Expeditie leider gaf twee man de opdracht bij Hugh Glass te blijven tot hij dood was.
Ontdaan van wapens en stropersuitrusting voor dood achtergelaten.
Kruipend zou hij ruim 550 km afleggen naar een handelspost " Fort Kiowa "
Hij wou zijn geweer terug en zon op wraak.

The Revenant Is een titel van een film die  gebaseerd is op een gelijknamig  boek over dit onderwerp .Ik zelf heb het boek niet gelezen en de film niet gezien

Fictief verhaal gebaseerd op ware feiten.

http://www.xead.nl/hij-kroop-550-km-na-een-aanval-van-een-beer

Lees dit verhaal van het begin  , klik op bovenstaande link voor dat je verder gaat om naar deel 1 te gaan .

 

Na ongeveer twee maanden ruim 100 mijl  kruipen, voornamelijk levend op bladeren wortels bessen  komt Hugh aan bij de rivier. 

Laatste deel.

Deel 4      De Rivier .

Zonder besef van tijd kroop Hugh voort gedreven  door zijn vasthoudendheid

en de gedachte aan de twee die hem als voer voor de wilde dieren hadden achtergelaten.

In zijn nachtmerries waren de daders aangegroeid tot grote schurken die de beer ophitsten tegen hem,terwijl zij hem in eerste instantie toch te hulp waren geschoten.

Hij kon het niet verkroppen dat ze hem hadden achtergelaten,hij zou ze ter verantwoording roepen nadat hij zijn wapens terug zou hebben gehaald.

Maar eerst moest hij in de bewoonde wereld zien te komen.

Zijn wonden moesten genezen,maar dat zou pas gebeuren na de rust die hij nu nog niet kon nemen.

 

 

Een paar keren was hij al zij-armen van de Cheyenne River overgetrokken.

De Cheyenne River had zijn oorsprong in Wyoming en het water voerde naar de  Missouri River in Zuid Dakota.

Door het koude water was hij op ondiepe plaatsen half kruipend met zijn hoofd net boven water,half zwemmend met alleen de kracht van zijn armen aan de overkant gekomen waar hij uitgeput bleef rusten tot hij weer voldoende kracht had verzameld om verder te gaan.

Zijn wonden waren geïnfecteerd en soms raakte hij even buiten bewustzijn,maar zijn haat dreef hem voort.

Nu hoorde hij het geluid van een stroomversnelling.

Bij de brede rivier die op dit punt een stuk smaller was aangekomen, wist hij dat het hem niet lukken zou deze over te steken.

Maar dat  was ook niet nodig,hij had zijn eerste doel bereikt.

Langs de oever kroop hij stroomafwaarts tot het water breder en rustiger werd. 

Hij keek om zich heen en zag overal dood hout liggen,takken die waren afgebroken door de sterke wind.

Als hij een vlot kon bouwen zou hij de rivier af kunnen zakken. 

Ja, dat was een goede optie,fort Kiowa moest aan deze rivier liggen.

Hugh raapte hout bij elkaar en sleepte het tot vlakbij het water.

Aan de waterkant bouwde hij zijn vlot dat stevig genoeg moest zijn om ook wilder water te doorstaan.

De bouw van het vlot duurde enkele dagen en Hugh was een stuk verzwakt.

Met een grote tak als hefboom duwde hij het vlot in het water en ging er op liggen , het vlot bleef drijven.

Met een laatste krachtinspanning duwde hij met een lange tak van 5 cm dik het vlot het water op en bleef met de stok naast hem roerloos op het vlot liggen terwijl de stroom hem rustig meevoerde.

Het lot was Hugh gunstig gezind,de rivier bracht hem helemaal tot fort Kiowa.

Hij werd ontdekt en binnengehaald.

Door een goede verzorging en na een aantal maanden was hij weer op de been.

Het werd tijd om achter John Fitzgerald and Jim Bridger aan te gaan.

Hij vond Jim Bridger,maar het was nog maar een jongen van 19 jaar.

Ze stonden zwijgend tegenover elkaar.

Hugh keek Jim strak aan en zag de benauwde blik in zijn ogen maar kon het niet over zijn hart krijgen om dat kind te doden.

Zijn zoektocht ging verder,maar ook John Fitzgerald liet hij met rust.

De man had zich intussen aangesloten bij het leger,en eigenlijk was ook de haat afgenomen.

Volgens hen hadden ze Hugh niet zomaar achtergelaten maar waren ze op de vlucht geslagen omdat er Arikaras indianen in de aantocht waren.

 

Hugh besloot hen te vergeven.

Dankzij  zijn haat jegens hen had hij deze moeilijke tocht  overleefd.

 

 

In het Shadehill reservoir,ten zuidwesten van Shadehill South- Dakota is een monument opgericht voor Hugh Glass die een legende is geworden vanwege zijn indrukwekkende overlevingstocht.  

Ook ongeveer op de plaats waar de beer hem had aangevallen op een punt 12 mijl ten zuiden van Lemmon staat een klein monument.

 

 

Feiten.  uit port folio. Maart 1825                                                                                                             

 

 

De pelsjager Hugh Glass 1780-1833  deed in 1823 mee aan een bontexpeditie.

Moeder grizzlybeer met jongen moet je niet verstoren.

Boze moeder beer bleef op hem inslaan en werd uiteindelijk gedood door twee expeditie leden.

De zwaargewonde pelsjager raakte buiten bewustzijn.

Expeditie leider gaf twee man de opdracht bij Hugh Glass te blijven tot hij dood was.

Ontdaan van wapens en stropersuitrusting voor dood achtergelaten.

Kruipend zou hij ruim 550 km afleggen naar een handelspost " Fort Kiowa ".

Hij wou zijn geweer terug en zon op wraak.

 

"dit werk is auteursrechtelijk beschermd".

 

                                                                                                    Door Josh

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven... Je zal het maar meemaken...Brrrrr
Kijk! ziet er goed uit die link ;-) En weer een leuk vervolg.