De dag dat ze mij verliet

Door Petra-anne gepubliceerd op Friday 23 November 00:39

De koffers zijn gepakt                                                            

 ze kijkt nog eenmaal rond

nog een keer gaat ze zuchtend zitten

naast de haard op de grond.

Hier heeft ze altijd gewoond al die jaren lang

Veel gelachen heeft ze hier,

gedanst, gesprongen van de kamer naar de gang.

                               

Haar hand glijd over de houten vloer,

over  de krassen op de plank.

Haar ogen gaan over een foto,

over de scheuren in de bank.

De knoop is doorgehakt

Het leven hier gaat ze verlaten,

onwetendheid in haar ogen en haar gezicht is verstrakt.

Tot in de nok van het dak ruik je nog de liefde,

de warmte, de zorg en de gezelligheid

Veilig en geborgen

steun, houvast, omringt door vriendelijkheid.

Maar de grond is weg, onder haar voeten uitgehaald.

Het enige waar ze van hield

is weggegaan, door Hoger Hand bepaald.

Want die ene dag, haar leven stortte in

oma met wie ze woonde in dit huis

sloot haar ogen

Het aardse leven verruilde voor haar eeuwig thuis.

Opeens was ze er niet meer en zij moederziel alleen

Stil werd het huis

haar alles was voor altijd heen.

 

Niet teveel denken, nu moet je ook maar gaan,

hier valt niets meer te halen kind.

Hier wonen is voorbij

buiten is het geluk wat je vindt.

Sla je vleugels uit en kijk niet achterom

leef en heb geen zorg

en denk niet meer aan het waarom.

                                                                                     

Leef en neem voor altijd mee de liefde in je hart

Wat we samen hadden onze band

vergeet dat nooit mijn kind.

Je zult nooit alleen zijn, ik reik je mijn engelen hand.

Ga de wijde wereld in, maak voor jezelf een plan

wees nooit bang, wees niet bedroefd.

Je gaat het redden kind, ik weet dat je het kan.

 

                                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig gedicht.
Een mooi verhaal in gedicht vorm gegoten,
Prettig om te lezen.
Pork de DUIM.
DRIMPELS zijn als dromen in het water.
ontroerend geschreven....