x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Een nieuwe taal leren, Frans 2

Door Lily gepubliceerd op Tuesday 06 November 03:19

http://plzcdn.com/ZillaIMG/2cd1ddfcac05bab16b921dca17a2f2a7_medium.jpg
  http://plzcdn.com/ZillaIMG/48b763e9549292a4541d7f4406b9329d_medium.jpghttp://plzcdn.com/ZillaIMG/6f7696a5d4cfba1e9b7683cd5a058e9c.jpg

Eerder schreef ik over hoe ik het ervaar om te emigreren naar een land waarvan je de taal niet of nauwelijks spreekt. Ik merkte terwijl ik dat artikel aan het schrijven was dat er steeds meer situaties en bevindingen waren die mij te binnen schoten. Eindelijk kwamen ze er in een artikel uit want de wil om deze ervaring in een vast goedje te smelten was er wel.
Ik heb wel eens gedacht dat iedereen kan zingen, het hangt er alleen vanaf in welke taal je dat doet. Het mag er in het Nederlands of Engels niet naar klinken, misschien merk je dat je met Italiaanse liedjes wel beter klink, of misschien zelfs in het Japans ;)
Ik kan niet alleen razend snel praten, ik denk daarbij ook nog eens op fullspeed. Mijn vader riep en roept nog steeds of ik de trein moet halen, wat nu tegenwoordig nog klopt ook ;) Al vermoed ik dat hij me gewoon niet kan bijbenen, wat begrijpelijk is.


Je thuis en je thuis
De eerste keren dat ik terug was in Nederland nadat ik verhuisd was, kwam ik, maar ook mijn familie er achter dat, op het moment dat ik bij mijn ouders binnen kwam, de tijd dat je elkaar niet had gezien, als water van je af viel en valt. Het is een hele vreemde maar tegelijkertijd oh zo normale gewaarwording. Het is net of je nooit bent weg geweest. Je zit elkaar soms echt aan te kijken van, hoe kan dit, je pakt de draad gewoon weer op. Gelukkig dat dit mogelijk is, ik denk dat het ook anders kan.

 

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/0e7aa68433d231318ad5df760057e782.jpg
 

Internet speelt hier een grote rol in, niet alleen heb ik mon amour via internet leren kennen, ik onderhoud nu vanuit Frankrijk dankzij internet close contact met thuis, mijn Nederlandse leven. Op het moment dat we niet zoveel zouden kunnen praten over ditjes, dan mis je de datjes van elkaars dagelijks leven. Op het moment dat je elkaar weer ziet kan het dus zijn dat je alleen de algemene punten te bespreken hebt, of alleen het laatste nieuws. Mijn ouders worden bedolven onder een stortvloed van woorden, ik zit op de wc en denk, jaa daar moesten we het nog over hebben, of dat was ik vergeten. Ik kom van de wc af en ben het alweer vergeten, niet dat het uitmaakt, mijn hersenen werken zo razend snel dat ik in gedachten van de hak op de tak spring en tegelijkertijd ook nog ergens anders over praat. Ik vind het leuk dit soort tja, reacties te analyseren, maar het is ook belangrijk je eigen reacties te begrijpen, waarom je ergens op een bepaalde manier op reageert of moeite mee hebt.

Afstand in kilometers
Veel gebeurt onbewust of het duurt een tijdje voor je een patroon herkend.
Emigreren is niet niks, mocht je altijd al hebben emigreren, maar je zet de stap niet. Het enige antwoord hier op is: ' Just Do It' anders gebeurd het nooit. De stap om er werkelijk mee door te gaan is zwaar, vooral als je een goede band hebt met je familie, of met wie dan ook, je wilt blijven, maar weet ook dat je pad daar heen leid, dat je daar achter staat. Maar om daadwerkelijk door te zetten en mijn familie te vertellen dat je ver weg gaat wonen, dat is gigantisch, voor iedereen.
Je weet dat er vriendschappen verloren zullen gaan of misschien langzaam leegbloeden. Oude vriendschappen kunnen door middel van email ook weer opbloeien natuurlijk.
Toen we met de auto naar Frankrijk vertrokken en mijn ouders zwaaiden ons uit, zei ik nog ik kan niet geloven dat ik dit doe, zo echt maar zo onwerkelijk.
Mijn oma heeft leren sms’en sinds ik in Frankrijk woon, dit vind ik zo super! Misschien gaat een tablet ook nog lukken :)
Mijn vader en ik laten zo goed als elke avond een berichtje bij elkaar achter met een welterusten. Mijn moeder en ik kletsen honderduit via MSN, Plazilla en de telefoon( gratis internationaal zowel via mobiel als vaste telefoon jee!) Je mist al snel die kleine dingetjes die je normaal bespreekt, of even iets van de winkel meenemen wat de ander is vergeten. Ook in vriendschappen op afstand komt internet van pas, al is die afstand soms in de zelfde stad.

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/0f9fc1123964a4365f0d64b714904b9c.jpg

Afscheid is elke keer weer moeilijk, het is meestal goed zodra ik de Franse grens weer over ben, want zo als ik in mijn 'Nederlandse leven' stap zit ik ook weer in mijn ' Franse leven' of zou ik wereld moeten zeggen.. Beide landen zijn mijn thuis en verlaat ik een van beide, ga ik naar huis. Het is zo normaal om op de bank te zitten, of boodschappen te gaan doen, mijn ouders horen kibbelen als de dag van gisteren of lekker met de hond te gaan wandelen.

Emigreren heeft een grote invloed op je leven
Toch zitten er een hoop onderstromen aan gevoelens, ik heb nooit spijt gehad van de stap om te gaan samenwonen in een vreemd land, het zet dingen in een perspectief, je bent ineens afhankelijk in vertalen, papieren invullen of het begrijpen van een telefonisch keuzemenu. Je komt er achter wat je echt lekker vind aan eten, en geloof me, ook wat je echt niet lekker vind. Al hebben ze hier ham, metworst, brood, toch smaakt dan van thuis beter, het is niet slecht hier alleen anders. Melk drink ik absoluut niet, dat is echt te vies, er gaat bij mij standaard een schepje chocolade poeder in. Maar ik mis die ijskoude beker vol melk na bijvoorbeeld een omelet, of zucht een frikadel...
Je mist wat je geleefd en gekend hebt, waar je aan gewend was en deed zonder bij stil te staan. Ook is het moeilijk om er niet altijd te kunnen zijn voor elkaar, bijvoorbeeld als iemand ziek is, of een verjaardag. Bij ons zitten alle verjaardagen of in de lente/zomer of in de winter, dus vaak voegen we dat samen, improviseren geslaagd ;)


http://plzcdn.com/ZillaIMG/9cbefb681ef42900ff96b0064dfbc6f0.jpg

Je tong en je hersenen in de knoop
Niet alleen word ik nu gedwongen langzamer te praten, beter na te denken over mijn woordkeus, (langzamer denken is onmogelijk, wel over minder onderwerpen tegelijk.) Maar ook beter te luisteren, je luistert aandachtiger.
In je eigen taal heb je aan 1 of 2 gevatte woorden vaak genoeg, in een andere taal werkt het anders vooral als je niet op het beide niveau bijvoorbeeld; Engels spreekt (noot aan de schrijver; artikel idee)
Als je maar half luistert en je gebruikt beide woorden om te improviseren om toch duidelijk te maken wat je bedoeld kan je snel denken dat je het begrepen hebt, maar dat toch niet zo is.
Dit kan lachwekkende situaties opleveren maar ook zeker frustrerende als je er dagen later pas achter komt dat je dacht elkaar begrepen te hebben. Nu heeft een verandering van taal al laten zien veel te beïnvloeden. Eerder zei ik dat ik denk dat iedereen kan zingen.
Mijn stem is in het Nederlands hoger dan in het Engels, in het Frans is hij zelfs nog zachter door de invloed van zachte klanken, maar ook omdat je denkt om te praten, te formuleren, hoe je je tong en lippen moet houden, je intonatie veranderd hier door. Wat mij ook opviel is dat er een stukje karakter weg viel, namelijk je humor. Sommige dingen waarvan je weet het als ik dat zeg is dat grappig, of beter gezegd, klinkt grappig. Er zijn maar weinig vattende of grappige opmerkingen die vertaald ook grappig zijn, idem dito voor spreekwoorden al zijn die er natuurlijk ook in andere talen.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/a9bf6d6b3b7bcdfbab9b5400337e1365.jpghttp://plzcdn.com/ZillaIMG/5151d38df295c440a80caf2373e75b02.jpg

Doordat een grapje al snel anders klinkt in een andere taal is het moeilijker te plagen of pareren, je moet maar net op de zelfde lijn zitten. Soms(vaak) kwam een grapje totaal niet aan, of als je beetje zit te dissen word het serieus opgevat. Jij kunt bijvoorbeeld vragen, is dit mooi? Ik kan gespeeld zeggen, ben jij gek, dat kan echt niet. Toch zou jij onbewust oppikken dat ik zit te plagen, daar hoef je mij niet eens voor aan te kijken. Die onbewuste intonatie die je opvangt moet je leren kennen van elkaar.
Wat ook aardig wat verwarring zaait zijn geluiden. Instemmende, begrijpende, niet begrijpende, denkende geluidjes die wij maken, nou die zijn niet het zelfde in het Frans haha. Als iemand iets zegt en je reageert met uhmm, beteken dat je het niet helemaal volgt, hier betekend het net het tegenovergestelde, het is ja ik luister/begrijp het. Ook aan elkaars auw/aie moet je wennen, anders reageer je niet als je achter je alleen aie hoort.
Toch heb ik het gevoel dat ik dit artikel begon met het idee een andere verhaallijn te schrijven dan ik nu heb gedaan, Maakt niets uit ;) Dat komt de volgende keer wel weer. @>---


Lily

 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik vind het leuk dat je meteen even bent komen spieken en zelfs beide artikelen hebt gelezen!
Ja een native speaker is zeker een groot voordeel, en langzaam aan komt er steeds meer Frans in onze gesprekken :) Soms ben ik even de kluts kwijt en komen er zelfs 3 talen in een zin voor haha. Een achterzegger is een nazegger?
Ik kan je gerust stellen: die grapjes in een vreemde taal, die komen wel!
Het hangt er ook een beetje van af hoe je een taal leert: ik ben een achterzegger, mij moet je geen grammatica doen leren - ik zeg achter en dan zal ik zelf de regel wel deduceren... Een native-speaker als vriendje vind ik trouwens nog altijd de beste manier om een taal te leren. ;-)
Ik vind het leuk om mijn ervaringen ter herkennen in jouw ervaringen!
Wat een stap!
Ik ben benieuwd naar je ervaringen. Maar zag dat je er meer over geschreven hebt.
Leuk...dat je je verhaal met een idee begint en al schrijvende anders loopt.
Schrijven met je hart/gevoel.
jaja Babylonische spraakverwarringen, leuk, herkenbaar.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Merci beaucoup.
krom is denk ik courbe met streepje op de e. Afhankelijk van de betekenis. Nederlands naar Frans:
krom:
courbé
; plié
; tortueux
; tordu
; voûté
; replié
Hoe heb jij je talen zo goed geleerd? Van school, cursussen, door te spreken? En wat je zegt...grapjes. Ik ben ook nogal van de continue grapjes tussendoor, maar die zou ik in een andere taal helemaal niet kunnen maken. Volgens mij zou ik een heel saai type zijn in een ander land haha. Heel leuk om je artikelen te lezen.
Ja het is best moeilijk om bijdehand te zijn in een andere taal :) Ik heb op school het gewone Engels gehad, dat stelt niet zoveel voor, daarna van films en series kijken zonder ondertiteling, nu spreek ik het 3 jaar en merk dat je daar echt door groeit, ik kan eindelijk ook met genoeg snelheid boeken in het Engels lezen, eerst ging dat naar mijn smaak niet snel genoeg, en Nederlandse boeken heb je hier niet. Met het Frans ben ik begonnen op de mp3, elke keer les 1 op repeat tot ik het doorhad. Ik krijg elke keer te horen dat ik voorruit ga in het Frans, toch zijn er zo ongelofelijk veel woorden, dat je er bijv na 2 jaar achter komt dat je het woordje ' krom' helemaal niet kent. Ik heb ook 3 maanden lang les gevolgd maar dat niveau lag toen nog te hoog voor mij met mijn 30 woordjes Frans :)
Dank je wel :)