13 december, malend over woorden.

Door Kirsti gepubliceerd op Friday 13 December 14:04

http://kirstilive.blogspot.nl/2013/12/1.html

Ik ben aan alle kanten weer aan het denken gezet. Kom bloggers tegen met hetzelfde onderwerp maar ook linken die indirect met hetzelfde te maken hebben. Opeens kom ik sites tegen die aandacht schenken aan het 'stief' woord. Een tijdje geleden kreeg ik opnieuw contact met een 'ex'schoonnicht. Ze vroeg letterlijk hoe zal ik je eigenlijk noemen. Ik antwoordde dat ik toch wel eens graag van -het woord 'ex' af zou willen. We kwamen tot de conclusie dat we vriendinnen waren, zij het dan op dit moment virtueel. Ze heeft gisteren een klap gehad. Na twee jaar terug haar moeder aan kanker te hebben verloren, is gisteren aan dezelfde ziekte haar zus ontvallen. Ik krijg kippenvel na kippenvel. We deelden dezelfde emoties wat betreft onze moeders. Voor mij al jaren terug voor haar nog vers en nu.............. Toch vind ik het ongepast om mijn medeleven in levende lijve te laten zien op hun afscheidsdienst. Mijn verschijning zou beladen zijn voor aanwezige familieleden en deze energie mag een andere kant op stromen. Ik pak mijn moment later nog.

Toch maar terug naar de titels. Hoelang blijf ik een gescheiden vrouw? Ik heb immers een liefdevolle nieuwe relatie en wil gezien worden als de vriendin van Guus, 'vrouw van' zit nog in het verschiet. Voor wie scheppen we duidelijkheid met de toevoegingen 'Stief'?
Guus schreef het stuk 'mijn dochter' en de aanhalingstekens waren ook niet voor niets. Het was zijn gevoel die hier sprak. Nog belangrijker het is zijn manier van omgaan met 'onze dochter' of is het ............. 'zijn dochter'. Ze heeft vier liefhebbende volwassenen in haar leven die allemaal een relatie met haar hebben zoals zij ze voelt.
Wij geven duidelijk aan de kinderen aan dat er geen sprake hoeft te zijn van een loyaliteitsgevoel. Je hebt maar één mama en maar één papa. Toch fungeert Guus als papa als we met elkaar zijn. Zie ik zijn vader gevoel ten opzichte van de kinderen. Als het er op aan komt hebben we geen van tweeën wat te zeggen over elkaars kinderen. Soms baart ons dat zorgen.  Opnieuw en opnieuw ben ik blij en gelukkig dat Guus en ik op één lijn zitten, we hebben namelijk te spreken namens beide als er slechts één volgens wet en regelgeving maar welkom is.

Er spelen nogal wat rechtzaken aan Guus zijn kant. Ik voel me zo ontzettend betrokken bij zijn kinderen, maar ik mag de deur niet binnen bij een zitting. Ook hier speelt een dubbel gevoel. Ik snap deze regelgeving wel, want hoeveel ex-en en nieuwe partners staan als kemphanen tegenover elkaar. Waarom zou ik op deze regel een uitzondering zijn? Ik wil die uitzondering zijn!!! Ik wil luisteren naar de kinderen en hun geen enkel liefdevol gevoel ontnemen van en naar wie dan ook. Nog steeds ben ik op zoek naar de eigen wil van zijn zoon. De wil die lange tijd de mond is gesnoerd, de wil die hij zelf niet eens meer bewust is. Wij kunnen hem een stem geven, aan hem om zijn stem te laten horen.

Ik denk even terug aan twee jaar geleden. Mijn dochter vroeg mij een paar dagen voor moederdag of zij ook een cadeautje aan de vriendin van papa mocht geven. Tranen stonden in haar ogen. Het zou niet eens een issue moeten zijn. De vraag bracht een prachtig gesprek en ze hoeft zich nooit meer af te vragen of dit liefdevolle idee ook maar een negatieve lading heeft. Dit jaar was ik met moederdag de 'moeder' van Guus zijn kinderen, mijn kinderen brachten een ontbijt op een ander bed. Het was een mooie dag!

Steek volwassen koppen bij elkaar en maak een veilige kring om alle kinderen.
 

 



Ik ben zo blij met mijn moeder aangezien mijn biologische moeder in de hemel is. Mijn moeder sprak op haar ziektebed een wens uit aan een toenmalige 'schoonmoeder' inmiddels ook ex. Ze vroeg haar om een moeder voor mij te zijn...............  Ik heb in dat opzicht meerder moeders verloren maar focus me nu op de moeders die er zijn. Ik hoop dat ik nog een lieve schoondochter mag wezen, ik hoop dat Guus zijn moeder ons deze tijd nog gunt.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik kom er nog op terug........
Lieve Yrsa .............Ik snap je felheid!.Ik heb geen wens heb hier momenteel alles wat ik wens. Dat is mijn geluk en ik weet het. Ik schrijf om die hypocrieten te laten nadenken en hoop ze ergens te raken of dat gebeurd.......... ik weet het werkelijk niet. Als ik een wens heb dan is het een wens voor de kinderen en niet alleen voor de onze. Ik wil dat er naar ze geluisterd wordt. Dat als een papa of mama voor een ander leven kiest de kinderen dit ook mogen. Het is en blijft zeker een heel lastig onderwerp.
Even voorop, kristi, respect voor bovenstaande, alleen weiger ik mijn voorgangers hier te volgen in reactie.
stief heeft wel degelijk een betekenis. Zoals oom, tante, oma of buurvrouw dat ook hebben.
ik zit,op Phone nu ... Belemmert mijn reactie lengte, maar ik ken veel gevallen waar ..mijn kind... Opgelegd wordt.
om over de 5000 andere redenen die ik heb maar te zwijgen.
Misschien komt je lange reactie nog. Ik heb ook geen bezwaar tegen de benaming het schept in sommige situaties helderheid. Het gaat om het gevoel.... dat ze meerdere 'ouders' mogen liefhebben dat is mijn wens. Dat er ruimte is voor meerdere verzorgers in hun leven die het goed met ze voor hebben. Niemand mag een kind opleggen om iemand mama of papa te noemen als het gevoel er niet is....... is dat misschien wat je bedoelt? Dat zou een kind enorm in de knel kunnen brengen.
Dit blijft een lastig onderwerp.
Ik kan het fout hebben, maar ergens proef ik bij jou, in de witregels 'een wens'
(of proef ik dat fout?)
en dat snap ik wel. als ouder wil je dat je kinderen zich niet belemmert op gestuurd voelen door wat één van de volwassenen wil.
Zoals je als biologische ouder een hele goede verstandhouding wil hebben en als stiefouder wil je acceptatie en niet aan de zijlijn staan.
Behoorlijk wat partijen...
ik ben het met je eens dat het om het kind draait, maar het wordt ingewikkeld als de partijen niet op één lijn zitten.
Dit werkt zich terug naar het kind.
Dat 'en ze leefden nog lang en gelukkig' ... soms word ik daar misselijk van.
het is zo nep.
of ik ben hartstikke sceptisch. Wrs het laatste, maar ik lieg niet als ik zeg dat het overal fout gaat, of dat er 'stiekem' hele andere geluiden klinken.
Ik had een jaar of wat een reunie.
sprak twee oud klasgenoten. Destijds vriendinnen, die elkaar ook jaren neit gezien hadden.
'God, heb jij dat ook?' riep de ene, 'ja, ik heb ook zo'n hekel aan zijn kutkinderen. ik doe maar alsof, maar in werkelijkheid...'
ik krijg dan moordneigingen.
Dan denk ik...vieze, vuile hypocriet.
en eht ergste... ikw eet dat het vrij dichtbij precies eender is.
dat hakt er in en stoort gelijktijdig. je blijft loyaal, juist om de kinderen. en dan kun je wel zeggen dat je oud zeer naast je moet leggen, maar het is verdomd klote als vlak na het overlijden van je kind, de ander al inspeelt op die zogenaamde 'arm.'
het is daarom dat ik soms heel fel reageer.
Goed stuk en wat fijn voor alle kinderen in jullie gezin dat het zo goed gaat. Voor kinderen lijkt het me het belangrijkste dat ze nooit het gevoel hebben te moeten kiezen of bang hoeven te zijn dat de ene ouder zich verraden voelt als de ander een partner heeft die ook goed met de kinderen omgaat. Kinderen moeten volgens mij ( als stuurman aan wal) voorop staan bij de ouders.
Mooi geschreven en het gaat om waar het hart van welke ouder zich mee bezig houdt, dat is het belangrijkste zoals jij zo mooi schrijft over die mooie moederdag die je had dit jaar, prachtig geschreven.
IK zal duimen voor die "gunst!"
Een wijze oude man zei eens "What's in a Name?". Niet de titel is bijzonder die gegeven wordt aan de mens, wel de daden en woorden van diezelfde mens.