Zomer, de periode die alles anders zal maken

Door ZomaarIemandde1e gepubliceerd op Monday 28 October 02:37

Als wintermens kon ik de zomer moeilijk verdragen. Dingen kunnen veranderen!

Als midden herfstkind ben ik geboren in de jaren waarin moeder natuur zich nog hield aan ongeschreven regels waardoor de jaargetijden zich lieten onderscheiden. De kleine zoon op wie mijn ouders zo trots waren, had in zijn eerste maanden te maken met een koude winter. De bescheiden driekamer etage die wij bewoonden, werd verwarmd door een kolenkachel en enkele elektrische apparaten. Misschien dat deze levensstart mij in de eerste plaats heeft gevormd tot het wintermens dat ik ben.

Gedurende mijn jeugd kon ik de maand mei nog wel waarderen. Vaak waren er hierin de eerste dagen gelegen dat ik mij zonder jas op straat mocht begeven en aan de hand van mijn zuster, tijdens lange wandelingen met ons hondje Choco, mij vermaakte met klapper- en waterpistooltjes.

Terwijl mei via juni overging naar juli, nam voor mij de kwelling van de hitte flink toe. Ik ben altijd een behoorlijk dik kereltje geweest en dan zijn temperaturen boven de 22 graden niet echt een feest. Op school zaten we met minimaal 25 kinderen in ouderwetse klaslokalen en ons huis was maar moeilijk te verkoelen. Wel gaf ons een voordeel aan de zomermaanden dat mijn vader, slecht van gezondheid, meer de kracht had naar buiten te gaan. Met gemengde gevoelens kijk ik terug hoe hij zijn best deed met mij wat te voetballen, in het toen nog zo mooi en dichtbeboste Vondelpark, op een grasveldje met aan de kant enkele hoge bomen en bankjes langs een grindpad.

Mijn vader was over het algemeen een lieve wijze man en hij heeft mij veel meegegeven aan kennis en van emotionele waarde in de twaalf jaar dat ik hem heb mogen kennen. Dit draag ik grotendeels voor altijd bij me. In de zomer op vakantie gaan of dagtochten maken naar andere leuke plaatsen was voor ons helaas niet weggelegd. Aan het begin van de tweede klas op de lagere school mochten wij van onze juf een tekening maken over een plek waar je in de vakantie was geweest. Ik tekende het grasveldje. Bij het aanzien van deze tekening gebeurde er iets met hem. Ofschoon ik dat toen niet kon beseffen, heb ik later geleerd dat het hem veel verdriet heeft gedaan toen hij zich mede hierdoor realiseerde hoe weinig hij in het buitenleven voor mij kon betekenen. Nadien heeft hij liefdevol toestemming gegeven, aan mijn zuster en zwager, mij mee te nemen naar plekken die voor hem onbereikbaar waren. Zo heb ik in de jaren, net als veel andere kinderen, toch mogen genieten van het strand en het merendeel van de pretparken die ons landje toen al rijk was.

Niettemin ben ik opgegroeid als een persoon die zich vooral in huis heeft leren te vermaken. Op vakantie naar het buitenland ben ik nooit geweest, zwemmen heb ik nimmer geleerd en het heeft tot in mijn twintiger jaren geduurd voordat ik uit schaamte voor mijn lichaam, mij openbaar in korte broek en ontbloot bovenlijf heb durven vertonen. Hoewel ik in de warme maanden nu veel meer buiten ben dan weleer heb ik er bepaalde trekjes aan overgehouden. Laatst vroeg iemand mij: “Heb je nog genoten van die lekkere warme dagen?”. Mijn antwoord was gekscherend: “Ja, maar wel fijn binnen achter de computer met de luxaflex gesloten!”.

Met alle ervaringen uit mijn leven is de zomer ‘de periode die alles weer anders zal maken’. Het verenigingsleven wat voor mij dansbezigheden inhoudt, stopt of komt op een laag pitje te staan. In de zwoele nachten wordt slapen bemoeilijkt doordat ik bijna spontaan mijn bed uit drijf van transpiratie. Vrienden gaan heen op verre reizen. Het uiterlijk maar vooral gedrag van mensen verandert volkomen. Zij meten zich alle bruintinten aan die je jezelf kunt voorstellen en gaan schaarser gekleed dan ooit om dit te tonen. Veel huisdieren blijken minder geliefd te zijn dan is voorgedaan en worden wegens ‘allergie’ bij het asiel aangeboden of vinden een eenzaam einde, gebonden aan een boom. Lange rijen auto’s, al dan niet voorzien van sleurhut, bevolken de wegen op weg naar meer of minder exotische bestemmingen waardoor helaas jaarlijks teveel slachtoffers te betreuren zijn. Stranden veranderen in massale bakplaten waar men zich wentelt in olie en andere middelen om te bruinen. Aan de kust word je standaard aangesproken in het Duits vanwege de jaarlijkse megamigratie van ons geliefd buurvolk. Muziek krijgt een happy, happy karakter en de tv laat menig herhaling zien.

“Wat een negativiteit!”, hoor ik u bijna denken en ik geef toe niet de meest positieve en optimistische mens op aarde te zijn maar dit is slechts een beschouwing van hetgeen ik heb ervaren.

Voor mij gold, gedurende een jaar of tien, dat de zomer vooral de periode vertegenwoordigde waarin ik veel samen mocht zijn met mijn lieve dochter die toen voornamelijk bij haar moeder in Alkmaar woonde. De periode waarin ik haar zoveel minder hoefde te missen dan gewoonlijk. Nu woont zij het meest bij mij. Vooral zij maakt en maakte deze maanden voor mij een feest en ondanks al mijn eerder genoemde ergernissen zie ik er nu jaarlijks weer naar uit.

Het is bijna zover: zomer!

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Maar wat vind je van deze winter?