Een interview met MoneyQ

Door Moneyq89 gepubliceerd op Tuesday 30 October 13:42

Zenuwachtig schuif ik wat heen en weer. Ik zit met mijn benen op mijn handen, een beetje voorover gebogen omdat ik weet dat dit geïnteresseerd overkom. Wie had dat gedacht, een interview, zit ik hier toch mooi even. Wat zouden ze over mij weten willen?

Een vrouw van tegen de veertig kijkt me nieuwsgierig aan. Ze heeft een pen in haar keurig gemanicuurde handen (dat krijg ik nou nooit voor elkaar), perfect gelakt, en bijt gedecideerd op het puntje van de dop.

"Laten we maar beginnen," zegt ze, en meteen zit ze in professionele houding. Niet langer is ze de verzorgde, maar aardig uitziende, vrouw. Tot voorheen had ze een moeder kunnen zijn van lieve, maar soms ondeugende kinderen. Tot voorheen had ze liefdevolle vrouw kunnen zijn van een gezellige man met bierbuik. Niet langer. Ze gaat mij uithoren...

 

Hoe was jij als kind?

Verlegen. Ik duwde mijn broertje naar voren wanneer we ergens op bezoek gingen. Niet dat mijn broertje stond te trappelen om als eerste naar voren te treden. Op school durfde ik niet zo veel te zeggen, binnen de familie voerde ik dan weer het hoogste woord. In bed beeldde ik me in wat ik had KUNNEN zeggen en hoe het op een dag anders zou zijn. Maar dat duurde nog even. Inmiddels heb ik me uit de verlegenheid gevochten. Er zullen vast nog wel momentjes zijn, zoiets raak je niet helemaal kwijt, maar ik noem mezelf niet langer verlegen meer.

 

Wat is jouw passie?

Pfff. Reizen? Schrijven? Moet ik er één kiezen? Reizend schrijven. Schrijvend reizen. Hoewel ik beiden meer zou moeten doen. Ik ben gek op schrijven, verhalen neerzetten over fictieve personen, op fictieve plaatsen, in fictieve werelden. Niet dat het per se fantasiewerelden zijn, maar ze zijn nooit tot in de details correct. Wat ik dan weer moeilijk vind, want ik ben zo ongelofelijk kritisch. Dus eigenlijk is het nooit goed genoeg, waardoor ik nooit tevreden kan zijn over mijn verhalen. Waardoor ik minder schrijf dan ik zou willen... Hetzelfde geldt voor reizen - nou ja, dat het minder is dan ik zou willen. Het liefst ga ik naar elk plekje op de wereld, maar op de een of andere manier doe ik het niet. Ik wil reizen, maar wat doe ik? Ik zit nog hier. Braaf achter mijn computer op mijn kamertje.

 

Wat of wie lees jij graag?

Harry Potter boeken. Ik vind J.K. Rowling echt geweldig. Of in ieder geval haar schrijfstijl. Wow. Hoe alles in elkaar zit, zo goed. Er zal vast het een en ander niet kloppen, maar ze heeft je gewoon. Geen enkele zin die niet klopt, die niet in het gehele verhaal past. Alles wat wordt gezegd heeft een reden en het boeit! Daarnaast houd ik ook erg van de Game of Thrones serie. Zo gedetailleerd. En ook hiervan is het plot geweldig. Beide series kan ik oneindig vaak lezen, en dat komt meestal niet vaak voor. Wel in het Engels overigens.

 

Wat is jouw favoriete voedsel?

Druiven. Ik houd van fruit, van elk soort fruit. Maar die heerlijke druiven, lekker zoet... Oké, ze moeten wel echt goed zoet zijn. En daarnaast, lekker standaard: pizza (gewoon Margherita) en softijs. In een oublie-hoorn dan wel, niet zo'n zachte koek.

 

Wat zijn jouw hobby’s?

Schrijven. Reizen. Sporten. It's as simple as that. Oja, ik lees dus ook graag, ik luister naar muziek, dat soort standaar dingen. En breien.

 

Heb je vreemde gewoontes?

Oneindig. Gelukkig vraag je nu niet door!

 

Heb je huisdieren?

Ja en nee. Niet hier op mijn kamer, maar wel bij mijn ouders, en dat is ook een beetje mijn huisdier, toch? We hebben een zwarte Labrador, moeder gekruist met een Husky, onze Bikkel. Ik was vroeger bang voor honden, maar sinds Bikkel is dat helemaal weg. Blootstelling, ja.

 

Wat speelt een grote rol in jouw leven?

Iets waarover ik het niet wil hebben. Geen commentaar, bladibla. Ja, mysteries. Deze houd ik voor mezelf.

 

Hoe zit het op liefdesgebied?

Er is een liefdesgebied. Ik heb een vriend, al ruim drie en een half jaar. Ontmoet tijdens mijn studie, tijdens de introductie aan de universiteit. Een half jaar later kregen we pas iets, maar dat is inmiddels dus alweer een flinke tijd geleden. En nog steeds aan.

 

Wat gaat jou aan het hart?

Verdriet van andere mensen. Ik kan er echt niet tegen als andere mensen beginnen te huilen. Weg is meteen mijn eigen verdriet en weg zijn mijn tranen. Ik moet troosten, troosten, helpen. Eigenlijk best een goede remedie tegen mijn eigen verdriet, maar niet echt een goede oplossing...

 

Waar heb jij een hekel aan?

Roddelen. Ook al doe ik het zelf ook wel eens. Ik probeer er echter wel op te letten. Ik haat het eigenlijk als mensen over elkaar praten. Nouja, en er zijn zoveel dingen waar ik een hekel aan heb, van onrecht tot oorlog. Je weet wel, de standaarddingen. Maar wie zegt nog dat hij of zij "gek is" op oorlog en onrecht - niemand toch?

 

Tegen wie zou je nog iets willen zeggen?

Tegen zoveel mensen. Ik wil wel psycholoog worden en moet dus veel luisteren, maar ik praat ook graag. Ik hoor ook wel dat ik snel praat. Nou, dat is vooral omdat ik bang ben dat ik anders niet meer weet wat ik wilde zeggen. Dus raffel ik het heerlijk af om het allemaal maar gezegd te krijgen. 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Roddelen ja dat is niet zo netjes maar verder leuke weetjes.
Pork geeft de DUIM.
DRIMPELS.
Mooi hoor, je geeft leuke antwoorden
Leuke benadering van een interview met jezelf, graag gelezen!
En dank je!
Leuk interview, en toch weer wat meer over je te weten gekomen.
Hihi, ja!
Mooi artikel heb eht graag gelezen Duim
Dank je!