Klokkenluider bijna onder de voet gelopen

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Natuurlijk komt een ramp onaangekondigd. Vloedgolf, vulkaanuitbarsting, verschuivende aardschors.

Men wordt er als niets vermoedende burger door overvallen

 

Ergens achteraf in laboratoria

vermoeden geleerde natuurkundigen het

omdat metertjes uitslaan 

 

Vogels voelen het intuïtief aan en trekken zich stil terug, lang voordat onheilspellend geluid de aardbeving aankondigt. Geleerden doen echter achter de schermen het onbekende werk aan de hand van ingewikkelde computerberekeningen. Wellicht schiet er één van zijn stoel en alarmeert de anderen die zich haastig buigen over het apparaat dat een opeenhoping van trillingen signaleert. De meeste mensen schrikken pas op als de wereld schudt en kroonluchters heen en weer bungelen aan het gewelfde plafond, maar dan is het te laat. 

 

 

Het broeit echter al lang, Het wachten is enkel op de dag dat er iemand opstaat en uit de school klapt over wat verholen woekert. De klokkenluider kan bijna voorzien welk een tumult in de kerk los zal breken. Niet alles kan hij echter voorspellen, want nadat hij de noodklok luidt is niet te overzien wat er gebeuren zal. Het tijdstip moet wel zorgvuldig worden gekozen en er gaan veel afwegingen aan vooral, twijfels ook. Als het goed is, zal het echter geen noemenswaardige schade aanrichten. Mits, en daar hangt veel van af, men de rust bewaart, het op waarde schat dat eerlijkheid zal preveleren…

 

Een blik in ons ingewikkelde Xeadgeloof


We zijn een mooie gemeente, saamhorig en loyaal. Lief, sociaal en we stimuleren, steunen elkaar. Door dik en dun. Het is veilig toeven in onze gemeenschap en de groep gelovigen groeit zo hard dat we niet allemaal meer samen ter kerke kunnen. We komen dan ook in afzonderlijke diensten bij elkaar, maar hangen in principe wel dezelfde religie aan
Zoals dat in Nederland is toegestaan heeft een ieder recht op vrije meningsuiting. Tot op het beledigende af, maar het staat nou eenmaal wettelijk vast en derhalve verzet bijna niemand zich tegen zondaars.Goed leiderschap vergt echter wel voortdurende alertheid in het belang van de kudde.

“Geachte gelovigen, wij zijn hier verzameld onder de vleugels van een goed geordende Heer. Men wordt wel eens wat laks van de geordende rollen, onze kerkmissaals bevatten weinig avontuurlijks meer,” vergoelijkt de galmende voorganger telkens opnieuw zijn afvalligen.
Dat kan zijn makke hebben. Indien het hoogste goed met voeten wordt getreden valt kwalijke hoogmoed ooit uit de hoge boom en bezeert men zich lelijk. Het gevaar bestaat daarnaast dat men indommelt op het heerlijke achtergond geroezemoes van goedkeuring en de eerlijk overzichtelijk voorgeschreven spelregels.

 

 

Niets menselijks is ons vreemd.


De oplettende trouwe kerkganger kent inmiddels zijn medegelovigen en ziet tijdens de dienst veel interessante mensen met tekortkomingen, die we allemaal herkennen.

1. Er zijn er die uit gewoonte amen roepen en meestal ook nog op het juiste moment.
2. Hier en daar vergeet men echter wel precies op tijd mee te knikken.
3. Soms beaamt men het wel, of kijkt giebelend weg wanneer de prediker een bok schiet, zich erg vergist.
4. Tijdens de dagelijkse dienst zitten de meest vriendelijke mensen toch vaak wat weg te knikkebollen.


5. Sommigen zijn er beregoed in. Het valt niet op dat zij zichzelf in hun eigen wereldje als grote held fantaseren.

6. Iemand wekt de indruk zich te concentreren op de preek, maar droomt weg met een gelukzalige blik op het gezicht. Zij heeft niet in de gaten dat haar uitdrukking boekdelen spreekt. Dat ze zich in excotische oorden waant waar alles door de vingers wordt gezien.

7. De netste heer broeit een complot uit om zich minder keurig te kwijten van de taak. Hij verkeert in hogere sferen waar afgekeken nieuwtjes van ambitieus personeel niet op vallen. Met andermans veren pronken vindt hij wel door de beugel kunnen, want hij waant zich bijna God…

Dit gaat natuurlijk wel wat opschudding veroorzaken, denkt de klokkenluider

Hij sluipt ongezien weg. Hoewel alle tekenen aan de wand voor iedereen duidelijk te zien waren, blijft het echter een schot voor de boeg om het aan de kaak te stellen. Althans voor deze trouwe kerkganger, die denkt te weten hoe het zit, maar… wat als?

Totaal onverwacht, midden onder de preek, gooit hij de buitendeur open. Plotsklaps schieten de ingedutte kerkgangers rechtop want hard en duidelijk luidt de noodklok. Iedereen zit verschrikt omgekeerd in de bank, de kapelaan stopt zijn betoog en men ziet hoe de klokkenluider heel zorgvuldig mikt.

 

Zoeffff. Zwieffff… vliegt de bom door de open deur

Hij zwiept met een mooie boog boven het betegelde gangpad, midden door de kerk. Het blijkt een goed getimede worp, het projectiel komt keurig voor het altaar tot stilstand en beschadigt het tabernakel niet. Ploffff. Enkel wat oud, door de werkster vergeten, stof waait op.

Een vernietigende explosie blijft uit, maar de betrapte gelovigen zijn ineens klaarwakker. 
Omdat de klokken een hels kabaal maken ontstaat er toch een kettingreactie. Hier en daar vliegen mensen verschrikt uit de lange houten banken. Enkele van de meest gerespecteerden hoge heren drukken anderen weg. Er worden wat onschuldige oude dames onder de voet gelopen. Dat alles om als eerste buiten de veiligheid te vinden. Ze rennen rakelings langs de oproerkraaier in de deuropening heen, die zich ternauwernood staande kan houden. Voor en achter moet de klokkenluider opletten of vluchtenden hem niet omver werpen. Hij wil voorkomen dat een paniekreactie de verkeerde uitwerking heeft, want de gemeente mag niet al te zeer verontrust raken. Dat maakt méér kapot dan iedereen lief is.

"Eerlijk is eerlijk,"  geven enkele verstandige gelovigen toe

We weten dat onze voorganger tegen dove muren preekt. We hebben zitten slapen. Iedereen kent wel mensen in de kerk, die zich nergens aan storen. Onverschillige die meedoen om minder gelovige redenen. Een enkeling staat er om bekend dat hij schaamteloos hun ethiek aan de laars lapt, Alles wat hoog in hun vaandel staat negeert het jongmens en wie rotzooi trapte wordt bij kop en kont gepakt, uit de bank gesleurd. Onder luid protest draagt men hem weg. De mensen die hem hebben hem aangemoedigd, zijn gang lieten gaan, schamen zich een beetje, maar gelukkig zijn we een vergevingsgezind verstandig volkje.

“Bij tijd en wijlen moet men stevig grenzen stellen, " hervat de tot rust gekomen kapelaan.

"De bezem keren opdat puberend jongvolk onze kerk niet gebruikt als urinoir of hangplek.” 

“Wij weten best dat de jeugd recht heeft op hun fouten,” doet ook de deken een duit in het zakje.
“Ach, zij kunnen zich beter buiten vermaken. Op de klimrekken die ervoor zijn gemaakt om tegen te schoppen,”  zegt een oudlid van het jongerenkoor.
“Tot ze onze regels snappen en bereid zijn zich er zonder al te veel misbaar aan te houden.” besluit de gemeente uiteindelijk redelijk eensgezind. Naar later blijkt (als de rust is weergekeerd) is het bewuste klokkenluidersartikel een korte tijd offline geweest, maar de inhoud is wel aangekomen. 

 

“Geachte gelovigen, geliefde medemensen, mea culpa, maxima. We zijn wel wat geschrokken, maar gaan over tot de orde van de dag en hebben het nu weer goed samen... Amen.”


"Halleluja in den hoge,"

zingt het Gregoriaanse Gemengde Koor in koor 

voor

en daarna valt de hele kerk in

(een oud grapje van Nico Jansen)

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is precies zoals je het schrijft, Prima geschreven!
Prachtig om zo de rol van de klokkenluider neer te zetten! Gelukkig is de (echte) klokkenluider er goed afgekomen! Heel sterk metaforisch neergezet!
Schittert verwoord!
Niks aan te voegen nee. De boodschap is mooi verpakt.
Schitterend verhaal! Wat een mooie en goeie vergelijking.
Hoe je het relaas verstopt in mooie woorden is goed gedaan.
En gelukkig eindig je het met een vreedzame boodschap.
Amen!
Vooral de vlucht van de "gegoede" burgers voor die angstaanjagende klokkenluiders geef je met dit verhaal schitterend weer. DD
Daarom hebben we klokkenluiders nodig....om ons wakker te schudden!