De wisselwerking tussen dichter en lezer

Door Berna gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik ga het zonnig schrijven even achter mij laten, mag het ook wat droevigs zijn?

Hoe diep is de zee?

Tranen golven
ik ben bedolven
afzakkend naar de bodem
alleen het water
heeft zich neergelegd
wast mijn onschuld
niemand mist mij
totdat de diepte van de zee
wringend door de aardkorst
en ik mee gezogen word
in het eeuwige heelal

Daardoor val ik steeds dieper
tot nieuw water mij omringt
en een majestueuze vogel
een onbekend melodietje zingt
geen tranen meer
zij zijn te kostbaar
om wederom uit te spreiden
want ik weet…
ik hoef nooit meer te lijden


Berna 15 mei 2012

Een dichtwedstrijd

Ik vind het reusachtig om aan een dichtwedstrijd mee te doen. Duin en Bollen staat in het teken van de zee en de titel is ‘’Hoe diep is de zee ‘’?
Ik ging er gisteren voor zitten en bovenstaand gedicht kwam uit mijn vingers terwijl ik mijn toetsenbord beroerde. Eigenlijk heb ik er nauwelijks iets aan veranderd of toegevoegd. Het bijzondere is dat het gedicht twintig regels mag bevatten en tot mijn verbazing is het precies twintig regels.

Een check

Ik besloot het op mijn gedichtensite te zetten en op het seniorenweb en de nieuwe site van Kirstie schrijversplein.nl
Wat mij al  vaker opgevallen is, is dat mensen een sortiment van schrikken als het geen zonnig gedicht is en dan spreken ze hun zorg uit in de vorm van. Het gedicht slaat toch niet op jezelf? Of een andere reactie, dat meen je toch niet? Op de seniorenweb kreeg ik één reactie en die was lovend en niet paniekerig richting mijn persoon.
Het bijzondere is dat mensen zelden een reactie geven als je maar iets afwijkt van het ‘’normale’’ en zelfs duimen worden achterwege gelaten. 

 

De schrik 

Ik dacht zelf dat ik er aardig overheen was om te schrikken van reacties van de lezers en dat ik het nog niet afgeleerd heb om in het gevoel te duiken: het is niet goed hoe ik denk of wat ik voel. De mensen verwachten van mij een zonnig geheel. Toch is het zo dat als ik mij melancholisch voel er de mooiste gedichten ontstaan. Dat vind ik zelf.
Aan de andere kant denk ik, ik zou toch eigenlijk rekening MOETEN blijven houden met de lezer. Die wil iets gezelligs lezen en geen zware kost.

Mijn leermeester

Zegt altijd, laat het staan wat je geschreven hebt. Haal het er NOOIT af omdat je anders weer beknot wordt in je doen en laten. Je schrijft voor jezelf en als mensen het niet mooi vinden, pech dan.
Daardoor durf ik steeds meer qua schrijven en daardoor echt te leven.
Ik ben niet altijd in de stemming om vrolijke gedichten te schrijven en dat hoeft ook niet.

De wisselwerking schrijver – lezer

De schrijver schrijft wat hij voelt en is de enige persoon die WEET waar het gedicht overgaat.
De lezer voelt wat hij leest, dus in feite hij haalt datgene eruit wat betrekking heeft tot hemzelf.
Met andere woorden alles is goed wat de schrijver schrijft en de lezer kan van slag raken met wat hij leest. Hij kan geraakt worden en dit heb je natuurlijk met droevige gedichten of verhalen eerder. Ik heb begrepen dat schrijversplein een opening wil zijn voor deze wisselwerking. Het wil de schrijver naar de lezer brengen en de lezer naar de schrijver. Wij kunnen namelijk veel van elkaar leren. Ik heb daarom een best hoge verwachting van deze nieuwe site.

 

Gedichtenwedstrijd

Het is voor 99% zeker dat ik bovenstaand gedicht in ga sturen voor de wedstrijd. Ach, natuurlijk kan ik er iets vriendelijkst en iets zonnigs van maken, maar ik heb er gewoon behoefte aan om mijn ‘’donkere ‘’ kant te laten zien en dan is het nog steeds de vraag : Is dit mijn donkere kant, of zit ik in een experimentele fase van het schrijven, of ben ik werkelijk zo? Ik merk sinds ik mijn boek uitgegeven heb dat ik op een hele andere manier ben gaan dichten. Ik noem dit zelf altijd, door verschillende lagen gaan en daardoor kom je op het punt waar je wilt wezen.

Ik hou jullie op de hoogte.

http://bestselleraanzee.nl/BernaRoordaNefkens

 

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooi en ritmisch gedicht. Iedereen die gedichten leest haalt eruit wat hij/zij zelf ervaart als dichterbij de persoon zelf. Dus gewoon schrijven en jezelf nooit afvragen voor wie, alleen voor jezelf. Want ieder leest altijd wat anders in een gedicht, groet en duim van leny
Dank je wel Taco, Karazmin en Pieter.
En ja, ik heb het gedicht ingestuurd voor de wedstrijd:)
Een prachtig gedicht, niet bang zijn voor negatieve reacties. Als ik jou was zou ik het gewoon insturen!
indrukwekkend gedicht
Ik ben ook blij met de schrijverssite je bent dan vrijer in je aantal woorden en een mooi persoonlijk gedicht van jou kwam heel mooi over. Duim Taco
Gewoon schrijven! En waarom zou het altijd vrolijk moeten zijn? Zo is het leven simpelweg niet. Ik lees de donkere kanten ook graag. Misschien juist omdat die vaak nog meer echt uit iemand zelf komen. En ik zou zeggen; zeker insturen, het is goed!
Dank je wel Sam.