Mama is een oude doos!

Door Muis gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Een ervaringsdeskundige wordt idioot!

2008, schrijven we, ik ben zwanger hoera! Nee niet van het eerste, ik heb al een dochter die in 91 geboren is en een zoon in 93. Een nakomertje dus. Niks heb ik nog dus ik mag (moet) op strooptocht, op jacht naar alles wat een baby nodig heeft. De natte droom van iedere aanstaande mama. Gewapend met  een pak centjes (geboortepremie en een aanslag op mijn spaarrekening) stap ik een babyzaak binnen, een van die grote waar ik bijna zeker wegwijzers zal tegenkomen (lach maar, er hing zeker een bordje richting kassa). Eerste stop een kinderwagen, dam, ik heb mijn verrekijker niet bij, voor zover het oog reikt zie ik wieltjes, kappen, zitjes....  In gedachten struin ik de wandelgang verder, maar ik denk dat die verkoopsters een ingeplante chip hebben met een radaronderdeel, en dat dat een signaal geeft als iemand binnen geld bij heeft en die ook wil uitgeven, achter mij doemt ze op met goeiemiddag mevr, kan ik je helpen? Met een brede glimlach en een piepkleine handjes in een franse manicure die heen en weer zwaaien alsof ze zeker wil zijn dat ik dat dure staaltje kunst wel degelijk heb gezien. Ach ja zeg ik ik ben op zoek naar een kinderwagen. Natuurlijk is het antwoord en wat precies? Het handje verhuist demonstratief naar een handvat van een kinderwagen. Wat precies? Een met 4 wielen? kan dat? denk ik bij mezelf. Maar zeg dat ik het eigenlijk niet weet. Waarop ze begint te vragen wat ik er mee ga doen? Op die moment verschijnt een groot vraagteken boven mijn hoofd die zichtbaar is voor iedereen! Rijden natuurlijk! Nu blijkt dat dorp, stad, bos enz een groot verschil maken, ook welke streek, kasseitjes vereisen luchtbanden zo blijkt. Het meisje die niet ouder is dan mijn oudste dochter zet pas naar km paal 38 in strakke jeans en op hakken die de beste steltloper hoogtevrees zouden bezorgen, ik volg gedwee op mijn basketsloefjes in waggelpas. Weer zwaaien de handjes en kijk wat denkt u vraagt ze? Wil je niet weten denk ik. Mooi zeg ik, en laat me inpakken door een grijsgroene kinderwagen met zitje, draagmand, allez alles erop en eraan ( en hoera een gebruiksaanwijzing). Ze rijdt hem uit de rij, en ik begin te vragen, hoe dat en dat en dit en plooi toe... Af en toe bekijkt ze mij alsof ik nedergedaald ben in een ruimteschip van een verre planneer waar baby's zweven bij de geboorte en dus geen bed of kinderwagen nodig hebben maar een eenvoudig touwtje zodat ze niet wegzweven alleen. Na de zoveelste blik van onbegrip, kan ik het niet meer inhouden, het moet eruit. Tja zeg ik vroeger had een kinderwagen gewoon 4 wielen en een kap, en dat lukte prima, mijn oudste is nu 18 en die is er ook groot mee geworden, en jij blijkbaar ook he? Ja zegt ze natuurlijk, tijden veranderen he mevr? En dan valt haar frank (of euro). Nu moet ik bekennen ik zie er mijn leeftijd niet uit, en mag er best wezen hoor, make up en mode enz zijn geen vraamde taal. Haar gezicht verliest zijn glimlach en heel ernstig zegt ze, een dochter van 18? Heb jij dat al? Ja zeg ik en een zoon van 16 ook. Op mijn gezicht verschijnt overvalste triomf en een lach van oor tot oor. Even later wiegt ze zich naar de kassa (heupen toch) en ik rol er achteraan met mijn hoog technologisch voitureke. Als ze de prijs noemt moet mijn portemonee open en zie je die even slikken (veel centjes bij voor mijn niet zwevend babietje) Ik glimlach en zeg, ook een voordeeltje van wat ouder zijn he? De klank is stuk, geen reactie meer, de handjes sterven een stille dood. Nee hoor zeg ik je hoeft het niet in te pakken en glimlach stralend. Met mijn buit loop ik naar mijn wagen, een verbijsterd meisje achterlatend, die met een beetje geluk stopt met denken dat franse manicure een levensnoodzakelijk iets is! 

En mama? Tja die weet dat een van de voordelen van een gevorderde doos (oud nog niet) is, zich niet uit haar lood laten slaan en er voor gaan (al weet je er niks van).

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.