x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Gossie nou ja zeg wat nu?

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Als je niet weet waar je het zoeken moet biedt het forum van Xead altijd wel uitkomst!

Er is er een jarig, hiep per de piep.

Soms kondigt iemand aan er een paar dagen van tussen te gaan.

Om treurige reden of gewoon om even op adem te komen.
Het komt ook wel voor dat men wat meegevoel kan gebruiken. Dat geven Xeaderianen dan gul. Met grote gulzige graagte want we zijn sociaal, wensen iedereen geluk, voorspoed en vrede. Wat dat betreft kan de harde maatschappij nog wat van de Xeadgemeenschap leren. Soms kan een schrijver zijn plaatjes niet plaatsen, of is er iets raars met de lay-out gebeurd.

Gelukkig hebben we lieve meedenkers die hun kennis willen delen.


Het kan ook voorkomen dat een persoon efkes zijn ei kwijt moet. Of twee. Dat is zo vlak voor Pasen uiteraard best een goed gelinkt onderwerp en ook dat wordt beloond met een heuse hype aan advies, goede raad en bemoedigende woorden. We werven ze lustig in liefdevolle kleuren, die gloedvolle menselijke eieren, ook als ze horen bij Mister Blitse Bean of Vrouwe Struise Struisbird.

 

Alles kan en mag op het Xeadforum.


Even zeuren, om aandacht leuren, een hart onder de riem steken, zijn woede ongehinderd ventileren, je kunt het niet zo gek prakkiseren of er is plaats voor.

Laatst zag ik een totale nieuw ding op het forum.

Ik vroeg me af of het al eens eerder was voorgekomen.
Iemand had daar een heel lang en interessant artikel geplaatst.
Zo’n lel tekst dat je denkt: Had je dat niet even (al is het maar voor de gezelligheid) met een paar smeuiige plaatjes moeten opleuken? Dat leest immers lekkerder weg?
Ik las het uiteraard van a tot zet, want er waren wat precaire puntjes op de i gezet en als nieuwsgierige oudbakken treurwilg schuw ik wat leven in de brouwerij niet.
De schrijver deelde zijn bezorgdheid wat betreft de kwaliteit van de site. Hij dacht mee met de editor/beheerder, gaf een duidelijk argument over waarom adverteerders zich niet makkelijk binden aan kwalitatief laag niveau. Kortom, dit topic sneed zoet hout dat ons allemaal aan hoort te gaan.

Sjongejonge, het zat goed in elkaar. Ik kroop bijna beschaamd onder de bank van respect.

Het was onderbouwt (sorry onderbouwd) als die kathedraal te Madrid. (Sorry dus Barcelona) Weelderig voorzien was het van voorbeelden en het stond op scherp gesneden pilaren, die het punt van zijn betoog met gemak en gracieus droegen. Het was niet aanvallend, noch stond het bol van snerende verwijten. Toch had het zo hier en daar die speelse vormen die nou eenmaal bij een kunstenaar horen. Het is zijn stijl, zeg maar. Er was trouwens ook geen speld tussen te krijgen.

Uiteraard niet! Als iemand zijn eerlijke mening geeft is dat niet bedoeld om iemand aan te vallen. Of op zijn plaats te zetten. Of te veroordelen… Of te ergeren. Toch?
Men mag zijn oprechte zorgen delen, volgens mij. Ik vond het daarna wel aangenaam om alle reacties te lezen. Verhelderend ook. De grote lap tekst gaf voldoende reden tot argumenteren. De beamers waren met een groot aantal, dus het topic sprak meerdere mensen aan.

Misverstanden sprongen ook, zoals zo vaak, als duveltjes uit vermaarde doosjes.
Zus en zo had zich echt NIET bezondigd aan het zogenaamd ten laste gelegde.
Ja, maar, iets over een recept dan… mag je dan niet meer… en nog zo wat argumenten ter verweer.

Eigenlijk gebeurde hier wat ik ooit op de academie af heb geleerd.

 

Ik was jong, nog dom, wond me op over kritiek. Dat was vreemd, als je ergens voor studeert, want het was bedoeld om van te groeien! Ik zat daar toch om er beter van te worden? Nou dan!
Twintig jaar later bleek kritiek geven en krijgen een onderdeel in een cursus communicatie. Het blijft kennelijk voor velen moeilijk om andermans mening als een cadeautje, eerlijke poging tot groei of verbetering, te ervaren.

Het levert ook een voorspelbare reactie op;

1. Kritiek op een geliefde (site) trekt men zich persoonlijk aan.
2. Een andere (lees confronterende) mening accepteert men niet klakkeloos. Men schrikt van de woorden en hupsakee, vliegt in de verdedigingsstand. Al was het maar om bedenktijd te winnen. Daar komt het bekende gezegde vandaan: vermoord niet de koerier van het slechte bericht.
3. Wie zich aangesproken voelt komt automatisch in verweer. Op zich zegt dat iets over de reageerder en niets over de aanstichter. Het is m.i. zinloze verspilling van energie zolang iemand nergens schuldig aan is. Het komt nou eenmaal voor, dus… wen er maar aan. Het hoeft niet,  maar het is, dus bestaat.

 

Sorry voor mijn aangeboren narcistisch selectieve woordblindheid.


Er stonden bij de reactie op het stuk óók wat onbegrijpelijke dingen. Iets met kliekjes of zo.
Wat het dáár ineens deed, was me een raadsel, want recepten dient men eenvoudig via de categorie eten en drinken te plaatsen. Of desnoods in huis, tuin en keuken.

Wat is dat is, is toch een geweldig woord, vind ik persoonlijk.


Een kliek is veel, kliekjes zijn kleine beetjes van de overgebleven maaltijd van gisteren.
Een kliekje is een overblijfsel(tje) van oraal genot. Persoonlijk ben ik er gek op. Opwarmen die oude hap.
Het lukt het best met een stevige stamppot, maakt niet uit welke.
Opbakken in de koekenpan met net precies genoeg goede boter of margarine. (Het lukt toch iets minder goed met olie) Neem er de tijd voor, loop er zeker niet bij weg en behandel het kliekje voorzichtig met liefde en overleg. Rag er dus niet te vaak ruw met een spatel doorheen.
Laat het lekker lang op een laag pitje onaangeroerd brutselen. Opwinding kan wel eens gehaast de pan uit vliegen bij een omstreden gerecht, maar raak niet in paniek. Geniet van de langzaam door de keuken trekkende geur. Geduld is daarbij een schone zaak. Genieten. Wachten tot er een mooi bruin korstje onder komt. Zo’n knapperkontje, zogezegd.
 

 

Probeer dat in zijn geheel op je bord te laten glijden en smullen maar. Met een glas stormend water, gewoon uit de kraan, daar hoef je geen dure bubbeltjes bronnirige plasticflesjes aan te verspillen.
Het is een bekend gegeven dat de maaltijd van gisteren vaak nog smakelijker is dan toen het net was klaargemaakt. 

 

De soep wordt tenslotte nooit zo heet gegeten als ze wordt opgediend.

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
sorry wilde je niet beledigen. Het was een tikje overdreven van mijn kant. Dat woord haten dan. Zo erg is het ook weer niet. Het was in elk geval als een compliment bedoeld.
Karamin: We zijn het eens... opleuken=ergerlijk, zo'n trendy woord dat enkel in ironie mee kan doen, volgens mij.
Opleuken was hier het juiste modewoord. Haat is een zwaar woord, vind ik, want ik heb het juist vanwege de ironie hier gebruikt.
Naar aanleiding van een mysterieus verdwenen bericht op het forum geschreven. Het bericht heb ik nooit kunnen lezen, want het was al foetsie toen ik eens een keertje ging kijken. Blijft over dit kliekje. Inderdaad, heel smakelijk!
Nonnie, toen ik dit schreef, omdat het me inspireerde, bestond het topic nog... Zou het mijn schuld zijn? Heb ik het weggejaagd? Ik hoop van niet...
ik hou wel van een kliekje, mits met een beetje fantasie opgevrolijkt. - ik haat het woord opleuken
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Zware kost kan na proeven naar meer smaken. d!