Ik schaam me voor mijn hobby

Door Moneyq89 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Ik heb een nieuwe hobby. En ik schaam me er een beetje voor. Het is niet het soort hobby dat je op je CV zet om te laten zien hoe open je staat voor nieuwigheden, of hoe goed ik ben met anderen. Het is niet het soort hobby dat je noemt wanneer je iemand op een eerste date ontmoet en op zoek bent naar overeenkomsten en verschillen. Maar nu vertel ik het jullie open en bloot: Ik

Ik brei.

SHOCK!

Nee, waarschijnlijk niet.

“Stel je niet zo aan,” zul je misschien zelfs denken. Want is het nu werkelijk zo choquerend? Nee, natuurlijk niet. Het is alleen… Ik vraag me af wat mensen zouden denken als ze je nog nooit hebben gezien, maar enkel te horen krijgen dat je breit. Die vraag leg ik dus maar meteen bij jullie: Waar denk je aan wanneer je hoort dat een meisje van in de twintig breit?

 

Geitenwollensokken

Nou, zelf zou ik denken aan een of ander meisje met een scheve bril, pluizig haar en een dikke zelfgebreide trui. Geitenwollensokken in sandalen, bovendien. Het soort meisje dat niet helemaal van deze wereld is. Ze is dromerig, zweverig; ze kan uren uit het raam zitten staren. Ze fantaseert over een wereld met elfjes. Ze praat met bomen, gaat graag wandelen in het bos. Ze heeft misschien wel twee katten. Ze eet alleen biologisch, is tegen dierenmishandeling (maar wie niet?); ze weigert make-up te dragen, want alles moet puur en natuur zijn.

Sorry. Ik kan de associatie tussen breien en oude vrouwtjes niet loslaten.

Als je zegt: “breien”, denk ik automatisch aan een grijs omaatje, zittend in haar schommelstoel. Kraak, kraak. Ik hoor het ritmisch tikken van de naalden, keer op keer. Een bol wol aan haar voeten, bij haar sloffen, die steeds dunner en kleiner wordt. Een sjaal – of nog beter, een trui – die steeds groter en vollediger wordt. Ik denk aan mijn oma die de dikke, grijze sokken van mijn opa stopt. Ik denk aan balkenbrij en gortepap. O ja, ik eet dat ook – havermoutpap en Brinta.

Breien is iets voor oude vrouwtjes. Dat is het stereotype waar ik maar aan blijf kleven. En toch… Ik brei.

 

Brei jij ook?

Eigenlijk vind ik dat ik me er niet voor moet schamen. Het moet toch niet uitmaken wat anderen denken… En ik weet niet eens wat anderen denken. Misschien valt het allemaal wel mee. Bovendien ken ik wel meer mensen van mijn leeftijd die breien. Sterker nog, ik ben op het idee gekomen omdat een vriendinnetje er al mee bezig was.

Ik vind breien eigenlijk best hip.

Of in ieder geval zeg ik dat tegen mezelf. Zodat ik ophoud me een beetje te generen. En dus pak ik mijn breiwerkje erbij wanneer ik met vrienden op mijn kamer zit. Of wanneer de vrienden van mijn vriend langskomen om wat te drinken. Of neem ik het mee naar het parkje bij mooi weer – al lijkt het dan wel alsof iedereen me aan zit te kijken. Ik vertel meer mensen dat ik brei. En dan hoor je ineens: “Mijn beste vriendin breit ook” en “Kun je het me leren?”.

Blijk je toch niet de enige te zijn.

 

Rustgeving

Maar meestal brei ik wanneer ik alleen op mijn kamer zit. Terwijl ik een filmpje kijk, terwijl ik studeer, of gewoon wanneer ik even niets te doen heb. Het gaat niet heel snel, want ervaren ben ik niet, en ik laat hier en daar een (letterlijke) steek vallen. Mijn eerste poging was een sjaal die onbedoeld golfde omdat ik steken liet vallen en andere juist eraan toevoegde. Mijn tweede poging was een – rechte! – onafgemaakte sjaal. Onafgemaakt omdat ik de kleur eigenlijk maar lelijk vind. Maar inmiddels heb ik een soort omslagdoek of poncho gemaakt, en ben ik nu bezig met een appeltjesgroen tafelkleedje. En ik leer ook nieuwe technieken. Maar langzaam.

Langzaam is prima. Want waar het eigenlijk vooral om gaat, is dat het rustgevend is. Wat ideaal is voor mij, want ik ben een en al onrust. Mij zul je zelden stil zien zitten. Ik ben vreselijk slecht in het kijken van films, want dat duurt zo laaaaaaang.

Maar niet wanneer ik brei. Dan is het prima.

Dus terwijl anderen bandjes kopen met ontspanningsoefeningen, of zich aanmelden voor een yoga groep, koop ik een bol wol en een paar breinaalden. Daar ben ik wel even zoet mee.

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Super dat je dat kan, ik heb er het geduld niet voor haha. Duim en fan erbij!
Nergens om voor te schamen, en al helemaal niet luisteren na wat anderen ervan vinden.
Als jij je er lekker en ontspannend bij voelt om te gaan breien, dan zeg ik: vooral zo door gaan!

Verder een leuk artikel, en inderdaad een lokkend titel wat mensen nieuwschierig maakt
Het is in de mode, breien en haken, dus niets om je voor te schamen, maar die titel lokt uiteraard geweldig.
Breien blijft toch altijd wel in, je kan er hartstikke mooie dingen met wol en breinaalden maken. Mijn moeder doet het nog iedere dag. Zelf ben ik er niet zo goed in, ik had altijd gaten in een sjaal of trui, baalde als een stekker want vond ik toch zonde van t werk. Veel plezier met je mooi hobby!
Breien is helemaal in ! heb pas nog met pen 15 een lekkere omslag doek/ sjaal gemaakt !
En haken doe ik ook nog ! zie mijn website :)
Ik ben op het moment ook aan het breien met pen 8 en katoenen linten, geweldig worden kussenhoesen.
Ik vind het tegek ! Niet zozeer voor mezelf, maar dat jij het hebt gevonden als hobby.