Loop naar de hel (1)

Door Hiero-glief gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De hel, wat een thema... als je na het lezen van dit verhaal nog niet weet, wat ik ermee bedoel, lees dan zeker het vervolg!

 

Wat hij ziet in haar, begrijpt Mireille nog steeds niet. Toch zit ze al voor de derde keer tegenover hem in  Taco’s Corner, het nogal dure restaurant vlak bij de Grote Kerk, waar je alleen gaat eten als je veel geld te besteden hebt. Of als je indruk wilt maken op een meisje.
Blijkbaar is dat precies wat Govert van plan is. Indruk maken. Voor hem is dat niet zo moeilijk, omdat hij nu eenmaal een aantal factoren mee heeft. Zo weet iedereen dat zijn vader waarschijnlijk wel de rijkste man van de stad is. Aan geld geen gebrek. Voor hem is een etentje in Taco’s Corner heel gewoon. Rijden in een nieuwe cabrio is ook heel gewoon. En een leuk meisje mee uit eten nemen is ook heel gewoon. En krijgen wat hij wil is voor Govert ook de normaalste zaak van de wereld.

Toch is het voor Govert deze keer niet zo gewoon. Mireille is anders dan anderen. Govert heeft het flink te pakken. Govert is verliefd. Mireille krijgt heel wat meer te horen over zijn gevoelens, liefhebberijen en opleiding dan haar voorgangsters.

“International business is eigenlijk heel veelomvattend. Je moet niet alleen zakelijk goed weten wat er speelt, maar ook de cultuur in het land van het bedrijf waar je mee zaken doet speelt een grote rol. Reken maar dat ze in een land als China anders met elkaar omgaan dan hier in Nederland. En let  ook op hoe de tafelmanier daar zijn. Niet echt te vergelijken met hoe we ons hier gedragen. Weet je hoe ze daar laten weten dat het eten ze goed smaakt?”
Mireille vindt het wel leuk om naar zijn verhalen te luisteren. En het eten is hier verrukkelijk. Natuurlijk draaft hij wel een beetje door. Maar ze vermaakt zich best.

Het volgende weekend neemt Govert haar mee naar een prachtige film. Na afloop maken ze een wandeling in een park. Daar, kort voor het ondergaan van de zon, bij een fontein, haalt Govert een klein pakje tevoorschijn.
“Mireille, ik heb iets voor je. Ik wil graag dat je het van me aanneemt als een teken van mijn liefde voor jou. En dan wil ik ook nog iets aan je vragen. Maar maakt eerst maar open!”
Mireille schrikt een beetje als ze ziet hoe mooi, en dus heel duur, de ring is, die ze in het doosje zit.
“Doe maar gelijk aan,dan kan ik zien of de maat wel klopt. Zo ja. Hij past precies, is het niet? En dan nu mijn vraag.”
Govert knielt voor haar neer en pakt haar hand met de nieuwe ring eraan.
“Lieve Mireille, je hebt het misschien al gemerkt: ik hou verschrikkelijk veel van je. Ik wil niets liever dan dat je dicht bij me bent. En dat je voor altijd dicht bij me zult blijven. Mireille…”
In de stilte kijkt Mireille de jongen die verlangend naar haar opkijkt aan. Is dit echt waar wat hier gebeurt? Wil hij dat echt?
“Mireille, wil je mijn vrouw worden? Ik zal er altijd voor je zijn, ik zal alles doen wat ik kan om je gelukkig te maken. En het zal je aan niets ontbreken. Wat is je antwoord, doe je het?”
Govert komt langzaam overeind en blijft vragend naar Mireille kijken.
“Ik … ik … Govert, je overvalt me wel een beetje. Ik vind je heel aardig, en we hebben het heel gezellig met elkaar. Maar…”
“Maar wat? Waarom zou je het niet doen? Je gaat een prachtig leven tegemoet. Je zult veel meer te besteden hebben dan nu. Nooit meer geldzorgen. En een man die ontzettend veel van je houdt!”
Er is iets in de woorden en de houding van Govert dat Mireille nog meer aan het twijfelen brengt. Is dit wel de ideale man voor haar? Hoeveel vriendinnen heeft hij al vóór haar gehad? Gaat dit niet een beetje te snel?
“Lieve Govert, ik weet het gewoon nog niet. Ik vind mezelf nog wel erg jong om me al aan een man te verbinden. En moeten we elkaar niet eerst wat beter leren kennen? Laat me in elk geval nog een poos nadenken.”
Goverts mondhoeken, die al even bezig waren met een afdaling, zakken naar het diepst mogelijke punt. Hij knijpt zijn ogen dicht.
“Weet je wat het betekent als je dit aanbod van mij afwijst? Weet je wat de gevolgen daarvan zullen zijn? Ik zal je alvast een indruk geven: de rest van je leven zal ik er persoonlijk voor zorgen dat je geen leven mee hebt. Je zult geen rust meer hebben, bang zijn, en vervelende ziektes krijgen. Geen dodelijke, want dan heb je er niet zo lang ‘plezier’ van. Weet goed waar je aan begint als je een aanbod van Govert de Groot afwijst. Bedenk dat goed, meisje!”
Mireille’s mooie gezichtje verbleekt, en haar stem trilt als ze antwoord geeft. Inderdaad weet ze waar Goverts familieleden toe in staat kunnen zijn. Govert is dat dus ook. Het gaat inderdaad niet goed met je als je een De Groot zijn zin niet geeft. Ze besluit eieren voor haar geld te kiezen.
“Neem me niet kwalijk, Govert, dat ik zo reageerde. Ik ben blij dat je zoveel van me houdt. Ik wil heel graag met je trouwen.”

 

Govert en Mireille zijn een paar maanden later getrouwd. Natuurlijk zijn ze gaan wonen in een mooie villa, net buiten de stad. Op een zaterdagmiddag vertrekt Mireille in haar nieuwe autootje om in de stad een paar nieuwe laarzen te kopen. Voor ze een winkel binnenstapt komt ze twee vriendinnen, Sonja en Adrienne,  tegen. Die vragen hoe het bevalt, de huwelijkse staat.
“Ach, Govert is zo goed voor me. Hij geeft me alles wat ik nodig heb. Hij is veel anders dan sommige mensen zeggen. Hij is echt een lieverd, en alleen maar het goede voor me wil. Hij zorgt dat het gezellig is in huis, en ik voel met zó veilig en vertrouwd bij hem. Nee, het gaat echt geweldig met ons.”
“O Mireille, wat zijn we jaloers op je!”

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.