A crazy little thing called religion

Door Timmeh gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit is vooral mijn mening (alleen maar eigenlijk). En als ik u beledigd heb op wat voor manier dan ook, dan spijt dat mij zeer.

Zelf ben ik niet gelovig, maar heb wel op een gelovige school gezeten en woon naast een kerk. Ik heb er geen problemen mee, maar sommige dingen in bepaalde geloven zijn gewoon raar.

Geloof, maar geniet met mate

Elke zondag komen er flinke groepen mensen naar de kerk, de meesten met hun favoriete boek. Het is altijd mooi hoe zoiets mensen samen brengt. En met kerst hoor je ze liederen zingen als je stil genoeg bent. En hoe mooi de zang ook is, en hoe mooi de verhalen ook zijn toch heb ik de heletijd het gevoel dat die mensen naar een restaurant gaan met hun beste kookboek.

Op school lazen de docenten altijd de bekende bijbel verhalen voor, en thuis keek ik naast alle films (zoals Die Hard en I Am Legend), ook nog verfilmingen van bijvoorbeeld het verhaal van Mozes (The Prince of Egypt). Die film kon ik meerdere keren achter elkaar kijken, niet omdat ik de gelovige kant zo mooit vond, maar omdat die verhalen zo ontzettend goed worden verteld. 

Waar ik niet tegen kon

Altijd al (vooral op school) had moeite met de godsdienst lessen, want al het mooie werd verteld en al het dood en verderf (?) werd een keer genoemt en vervolgens weer opgevleurd met een mooi verhaal over doorzettingsvermogen. 

Toen er verteld werd over een 'heilige oorlog' voor Jeruzalem, vroeg ik me toch af waar mensen de mist in gegaan zijn bij het schrijven van zo'n boek. Want hoe kan een oorlog, waarin zowel schuldig als onschuldige mensen vermoord worden, nou 'heilig' zijn. M'n mooiste moment was dat ik tijdens de geschiedenis lessen meer wilde weten over de Tweede Wereldoorlog, en hoe ík dat dan ook een 'heilig' oorlog noemde, want er gingen mensen van allerlei geloven dood. Meer nee, dat was gewoon een vervelende oorlog en daar mocht ik geen grapjes over maken. 

Als ik iemand vermoord ben ik een slecht mens. Zou ik christen zijn een ik zou iemand vermoorden, dan kan dat 'in de naam van de heer' zijn, en ben ik gewoon een goed opgevoede puppy die doet wat z'n baasje hem opdraagt.  (nog altijd, dit is mijn mening, ik ben niet tegen geloof. Ik vind gewoon dat er slechte punten in zitten die je als gelovige het best maar kan negeren.) 

En toen dit weer

Slechtste en beste onderwerp om over te debateren is het burka (?) verbod. Persoon A is moslima (?), zij kiest ervoor om haar geloof zo te geloven dat zij een burka 'moet' dragen. Haar keus, haar religie, haar probleem (als ze het een probleem vind te minste). Zelf moet ik eerlijk zeggen at ik er geen fan van ben, maar ik heb ook maar één keer iemand zien lopen met een burka (volgens mij was het niet eens een burka, want ik kon zijn/haar ogen nog zien.) Die ogen waren trouwens geen straf om naar te kijken :)

Als iemand een probleem heeft met het dragen van burka's, die zelf geen burka draagt of ooit gedragen heeft, zou die dat een keer moeten proberen. Als mensen bang zijn voor een aanslag door een vent met een burka aan, maak dan geen 'burka verbod'. Maak er dan alleen een verbod voor het dragen van het 'hoofd gedeelte' van de burka (wat het meteen geen burka meer maakt). 't Is maar een idee.

Op school 

Ik heb altijd al een variatie aan vrienden gehad van jongens en meisjes (inkoppertje?), van christenen tot moslims (nooit een jood voor zover ik het weet.). En ik had er nooit problemen mee, en zij ook niet, want soms was het verschil van geloof dat ze met elkaar liet praten (over wat de ene en de ander wel/niet mochten eten bijvoorbeeld).

Het was een katholieke school met een grote hoeveelheid moslims (de vrouwen mochten daardoor dus geen hoofddoeken dragen), waar niemand ooit echt een probleem van maakte. Op die manier paste de leerlingen zich aan de school aan (rare zin), en de school deed met godsdienst af en toe een les over hun geloof. 

En verder

Voor de rest zijn de meeste geloven meer een 'way of life' (manier van leven) dan dat een een wetboek is met daarin commando's van wat je wel/niet doen mag. Daarom vind ik religie's met heilige boeken meer een soort uit de kluite gewassen boekenclub dan een geloof, bijna zoals als fans van Star Wars hun films/strips/games hebben (mening!! :O) 

Tot slot...

Ben je gelovig en nu heel boos op mij, dat is goed, want dat betekent dat mijn artikel (redelijk) goed te lezen was. Heb ik je/u gekwetst, dan wil ik bij deze alvast mijn excuses aanbieden. En voor alle mensen die de bijbel lezen, ik heb heel benieuwd naar het vervolg :) 

Dank u voor uw tijd, en  'may the force be with you' 

 

ps: Dit is mijn mening, en dat laatste kopje is deels mijn persoonlijkheid, ik neem vaak veel (alles) dingen niet echt heel erg serieus.

Ook wil ik jullie allemaal een fijne dag wensen, want het is echt super mooi weer ;D

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.